σοφίαν πάντων ἀρχαίων ἐκζητήσει, καὶ ἐν προφητείαις ἀσχοληθήσεται·
—
διηγήσεις ἀνδρῶν ὀνομαστῶν συντηρήσει, καὶ ἐυ στροφαῖς παραβολῶν συνεισελεύσεται·
—
ἀπόκρυφα παροιμιῶν ἐκζητήσει, καὶ ἐν αἰνίγμασι παραβολῶν ἀναστραφήσεται.
—
ἀνὰ μέσον μεγιστάνων ὑπηρετήσει, καὶ ἔναντι ἡγουμένου ὀφθήσεται· (5)ἐν γῇ ἀλλοτρίων ἐθνῶν δωλεύσεται, ἀγαθὰ γὰρ καὶ κακὰ ἐν ἀνθρώποις ἐπείρασεν.
—
τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐπιδώσει ὀρθρίσαι πρὸς Κύριον τὸν ποιήσαντα αὐτόν, καὶ ἔναντι Ὑψίστου δεηθήσεται· (7) καὶ ἀνοίξει στόμα αὐτοῦ ἐν σροσευχῆ, καὶ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ δεηθήσεται.
—
ἐὰν Κύριος ὁ μέγας θελήσῃ, πνεύματι συνέσεως ἐμπλησθήσεται· (9) ἀνομβρήσει ῥήματα σοφίας αὐτός, καὶ ἐν σροσευχῇ ἐξομολογήσεται Κυρίῳ·
—
⁷ρὐτὸς κατευθυνεῖ βουλὴυ αὐτοῦ καὶ ἐπιστήμην, καὶ ἐυ τοῖς ἀποκρύφοις αὐτοῦ διαοοηθήσεται·
—
αὐτὸς ἐκφαίνει παιδείαο διδασααλίας αὐτοῦ, καὶ ἐυ νόμῳ διαθήκης Κυρίου καυχήσεται.
—
αἰνέσουσιν τὴυ σύνεσιν αὐτοῦ πολλοί, ἕως τοῦ αἰῶνος οὐκ ἐξαλειφθήσεται· (13)οὐκ ἀποστήσεται τὸ μνημοσύνου αὐτοῦ, καὶ ὄυομα αὐτοῦ ζήσεται εἰς γενεὰς γενεῶν·
—
τὴν σοφίαυ αὐτοῦ διηγήσονται ἔθνη, καὶ τὸυ ἔπαινου αὐτοῦ ἐξαγγελεῖ ἐκκλησία·
—
ἐὰν ἐμμείνῃ, ὄνομα καταλείψει ἡ χίλιοι, καὶ ἐὰν ἀναπαύσηται, ἐμποιεῖ αὐτῷ.
—
Ἔτι διανοηθεὶς ἐκδιηγήσομαι, καὶ ὡς διχομηνία ἐπληρώθην.
—
εἰσακούσατέ μου, υἱὰρὶ ὅσιοι, καὶ βλαστήσατε ὡς ῥόδον φυόμενον ἐπὶ όεύματος ἀγροῦ,
—
καὶ ὡς λίβανος εὐωδιάσατε ὀσμήν, (19)καὶ ἀνθήσατε ἄνθος ὡς κρίνον, διάδοτε ὀσμὴν καὶ αἰνέσατε ἄσμα. εὐλογήσατε Κύριρν ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ἔργοις,
—
δότε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μεγαλωσύνην, καὶ ἐξομολογήσασθε ἐν αἰνέσει αὐτοῦ, ἐν ᾠδαῖς χειλέων καὶ ἐν κινύραις. καὶ οὕτως ἐρεῖτε ἐν ἐξομολογήσει
—
Τὰ ἔργα Κυρίου πάντα ὅτι καλὰ σφόδρα, καὶ πᾶν πρόσταγμα ἐν καιρῷ αὐτοῦ ἔσται·
—
οὐκ ἔστιν εἰπεῖν Τί τοῦτο; εἰς τί τοῦτο; πάντα γὰρ ἐν καιρῷ αὐτοῦ ζητηθήσεται. (22)ἐν λόγῳ αὐτοῦ ἔστη ὡς θιμωνιὰ ὕδωρ, καὶ ἐν ῥήματι στόματος αὐτοῦ ἀποδοχεῖα ὑδάτων.
—
ἐν προστάγματι αὐτοῦ πᾶσα ἡ εὐδοκία, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐλαττώσει τὸ σωτήριον αὐτοῦ.
—
ἔργα πάσης σαρκὸς ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν κρυβῆοαι ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ·
—
ἀπὸ τοῦ αἰῶνος εἰς τὸν αἰῶνα ἐπέβλεψεν, καὶ οὐθέν ἐστιν θαυμάσιον ἐναντίον αὐτοῦ.
—
οὐκ ἔστιν εἰπεῖν Τί τοῦτος εἰς τί τοῦτο; πάντα γὰρ εἰς χρείας αὐτῶν ἔκτισται.
—
ἡ εὐλογία αὐτοῦ ὡς ποταμὸς ἐπεκάλυψεν, (28)καὶ ὡς κατακλυσμὸς ξηρὰν ἐμέθυσεν·
—
οὕτως ὀργὴν αὐτοῦ ἔθνη κληρονομήσει, (29)ὡς μετέστρεψεν ὕδατα εἰς ἅλμην.
—
ρἱ ὀδοὶ αὐτοῦ τοῖς ὁσίοις εὐθεῖαι, οὕτως τοῖς ἀνόμοις προσκόμματα·
—
ἀγαθὰ τοῖς ἀγαθοῖς ἔκτισται ἀπʼ ἀρχῆς. οὕτως τοῖς ἁμαρτωλοῖς κακά.
—
ἁρχὴ πάσης χρείας εἰς ζωὴν ἀνθρώπου. ὕδωρ, πῦρ καὶ σίδηρος καὶ ἄλα καὶ σεμίδαλις, πυρὸς καὶ μέλι καὶ γάλα, αἵμα σταφυλῆς καὶ ἔλαιον καὶ ἱμάτιον·
—
ταῦτα πάντα τοῖς εὐσεβέσιν εἰς ἀγαθά, οὕτως τοῖς ἁμαρτωλοῖς τραπήσεται εἰς κακά.
—
ἔοτιν πνεύματα ἄ εἰς ἐκδίκησιν ἔκτισται, καὶ ἐν θυμῷ αὐτῶν ἐστερέωσαν μάστιγας αὐτῶν· (34)καὶ ἐν καιρῷ συντελείας ἰσχὺν ἐκχεοῦσιν, καὶ τὸν θυμὸν τοῦ ποιήσαντος αὐτοὺς κοπάσουσιν.
—
πῦρ καὶ χάλαζα καὶ λιμὸς καὶ θάνατος, πάντα ταῦτα εἰς ἐκδίκησιν ἔκτισται·
—
θηρίων ὀδόντες καὶ σκορπίοι καὶ ἔχεις καὶ ῥομφαία ἐκδικοῦσα εἰο ὄλεθρον ἀσεβεῖς,
—
ἐν τῇ ἐντολῇ αὐτοῦ εὐφρανθήσονται, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς εἰς χρείας ἑτοιμασθήσονται, καὶ ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν οὐ παραβήσονται λόγον.
—
διὰ τοῦτο ἐξ ἀρχῆς ἐστηρίχθην καὶ διενοήθην καὶ ἐν γραφῇ ἀφῆκα.
—
τὰ ἔργα Κυρίου πάντα ἀγαθά, καὶ πᾶσαν χρείαν ἐν ὥρᾳ αὐτῆς χορηγήσει·
—
καὶ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν Τοῦτο τούτου πονηρότερον, πάντα γὰρ ἐν καιρῷ εὐδοκιμηθήσεται.
—
καὶ νῦν ἐν πάσῃ καρδίᾳ καὶ στόματι ὑμνήσαμεν. καὶ εὐλογήσατε τὸ ὄνομα Κυρίου.
—