Sirach (Ecclesiasticus) 31

31:1

ἀγρυπνία πλούτου ἐκτήκει σάρκας, καὶ ἡ μέριμνα αὐτοῦ ἀφιστῷ ὕπνον·

—

31:2

μἐριμνα ἀγρυπνίας ἀπαιτήσει νυσταγμόν, καὶ ἀρρώστημα βαρὺ ἐκνήψει ὕπνον.

—

31:3

ἐκοπίασεν πλούσιος ἐν συναγωγῇ χρημάτων, καὶ ἐυ τῇ ἀναπαύσει ἐμπίμπλαται τῶν τρυφημάτων αὐτοῦ·

—

31:4

ἐκοπίασεν πτωχὸς ἐν ἐλαττώσει βίου, καὶ ἐν τῇ ἀναπαύσει ἐπιδεὴς γίνεται.

—

31:5

ὁ ἀγαπῶν χρυσίον οὐ δικαιωθήσεται, καὶ ὁ διώκων διαφθορὰν αὐτὸς πλησθήσεται.

—

31:6

πολλοὶ ἐδόθησαν εἰς πτῶμα χάριν χρυσίου, καὶ ἐγενήθη ἀπώλεια αὐτῶν κατὰ πρόσωπον αὐτῶν.

—

31:7

ξύλον προσκόμματός ἐστιν τοῖς ἐνθυσιάζουσιν αὐτῷ, καὶ πᾶς ἄφρων ἁλώσεται ἐν αὐτῷ.

—

31:8

μακάριος πλούσιος ὅς εὑρέθη ἄμωμος, καὶ ὃς ὀπίσω χρυσίου οὐκ ἐπορεύθη·

—

31:9

τίς ἐστιν, καὶ μακαριοῦμεν αὐτόν; ἐποίησεν γὰρ θαυμάσια ἐν λαῷ αὐτοῦ.

—

31:10

τἰς ἐδοκιμάσθη ἐν αὐτῷ καὶ ἐτελειώθη; καὶ ἔστω εἰς καύχησιν. τίς ἐδύνατο παραβῆναι καὶ οὐ παρέβη, καὶ ποιῆσαι κακὰ καὶ οὐκ ἐποίησεν;

—

31:11

στερεωθήσεται τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ, καὶ τὰς ἐλεημοσύνας αὐτοῦ ἐκδιηγήσεται ἐκκλησία.

—

31:12

Ἐπὶ τραπέζης μεγάλης ἐκάθισας· μὴ ἀνοίξῃς ἐπʼ αὐτῆς τὸν φάρυγγά σου. (13)καὶ μὴ εἴπῃς Πολλά γε τὰ ἐπʼ αὐτῆς.

—

31:13

μνήσθητι ὅτι κακὸν ὀφθαλμὸς πονηρός· (15)πονηρότερον ὀφθαλμοῦ τί ἔκτισται διὰ τοῦτο ἀπὸ παντὸς προσώπου δακρύει.

—

31:14

οὑ ἐὰν ἐπιβλέψῃ, μὴ ἐκτείνῃς χεῖρα. (17)καὶ μὴ συνθλίβου αὐτῷ ἐν τρυβλίῳ.

—

31:15

¹⁵υὁει τὰ τοῦ πλησίον ἐκ σεαυτοῦ, καὶ ἐπὶ παντὶ πράγματι διανοοῦ.

—

31:16

φάγε ὡς ἄνθρωπος τὰ παρακείμενά σοι. καὶ μὴ διαμασῶ, μὴ μισηθῇς·

—

31:17

παῦσαι πρῶτος χάριν παιδείας, καὶ μὴ ἀπληστεύου, μὴ ποτε προσκόψῃς·

—

31:18

καὶ εἰ ἀνὰ μέσον πλειόνων ἐκάθισας, πρότερος αὐτῶν μὴ ἐκτείνῃς τὴν χεῖρά σου.

—

31:19

ὡς ἱκανὸν ἀνθρώπῳ πεπαιδευμένῳ τὸ ὀλίγον, καὶ ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ οὐκ ἀσθμαίνει.

—

31:20

ὕπνος ὑγείας ἐπὶ ἐντέρῳ μετρίαφ ἀνέστη πρωί, καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ μετʼ αὐεοῦ· (23)πόνος ἀγρυπνίας καὶ χολέρας καὶ στρόφος μετὰ ἀνδρὸς ἀπλήστου.

—

31:21

καὶ εἰ ἐβιάσθης ἐν ἐδέσμασιν, ἀνάστα μεσοπορῶν, καὶ ἀναπαύσῃ.

—

31:22

ἄκουσόν μου, τέκνον, καὶ μὴ ἐξουδενήσῃς με, καὶ ἐπʼ ἐσχάτῳ εὑρήκεις τοὺς λόγους μου. (27)ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου γίνου ἐντρεχής. καὶ πᾶν ἀρρώστημα οὐ μή σοι ἀπαντήσῃ.

—

31:23

λαμπρὸν ἐπʼ ἄρτοις εὐλογήσει χείλη, καὶ μαρτυρία τῆς καλλονῆς αὐτοῦ πιστή·

—

31:24

πονηρῷ ἐπʼ ἄρτῳ διαγογγύσει πόλις, καὶ ἡ μαρτυρία τῆς πονηρίας αὐτοῦ ἀκριβής.

—

31:25

Ἐν οἴνῳ μὴ ἀνδρίζου. πολλοὺς γὰρ ἀπὼλεσεν ὁ οἶνος·

—

31:26

κάμινος δοκιμάζει στόμωμα ἐν βαφῇ, οὕτως οἶνος καρδίας ἐν μάχῃ ὑπερηφάνων.

—

31:27

ἔφισον ζωῆς οἶνος ἀνθρώπᾳῳ, ἐὰν πίνῃς αὐτὸν μέτρῳ αὐτοῦ· ᵃ³τἰς ζωὴ ἐλασσουμένῳ οἴνῳ (35)καὶ αὐτὸς ἔκτισται εἰς εὐφροσύνην ἀνθρώποις.

—

31:28

ἀγαλλίαμα καρδίας καὶ εὐφροσύνη ψυχῆς οἶνος πινόμενος ἐυ καιρῷ αὐτάρκης·

—

31:29

πικρία ψυχῆς οἶνος πινόμενος πολὺς ἐν ἐρεθισμῷ καὶ ἀντιπτώματι.

—

31:30

πληθύνει μέθη θυμὸν ἄφρονος εἰς πρόσκομμα. ἐλαττῶν ἰσχὺν καὶ προσποιῶν τραύματα.

—

31:31

ἐν συμποσίῳ οἴνου μὴ ἐλέγξῃς τὸν πλησίον, καὶ μὴ ἐξουθενήσῃς αὐτὸν ἐν εὐφροσύνῃ αὐτοῦ· (42)λόγον ὀνειδισμοῦ μὴ εἶπῃς αὐτῷ, καὶ μὴ αὐτὸν θλίψῃς ἐν ἀπαιτήσει.

—