Μὴ ἐπιθύμει τέκνων πλῆθος ἀχρήστων, (1)μηδὲ εὐφραίνου ἐπὶ υἱοῖς ἀσεβέσιν·
—
ἐὰν πληθύνωσιν, μὴ εὐφραίνου ἐπʼ αὐτοῖς· εἰ μή ἐστιν φόβος Κυρίου μετʼ αὐτῶν,
—
μὴ ἐνπιστεύσῃς τῇ ζωῇ αὐτῶν, καὶ μὴ ἔπεχε ἐπὶ τὸν τόπον αὐτῶν· (3)κρείσσων γὰρ εἰς ἡ χίλιοι, (4)καὶ ἀποθανεῖν ἄτεκνον ἡ ἔχειν τέκνα ἀσεβθῆ·
—
ἀπὸ γὰρ ἑνὸς συνετοῦ συνοικισθήσεται πόλις, φυλὴ δὲ ἀνόμων ἐρημωθήσεται.
—
πολλὰ τοιαῦτα ἑόρακα ἐν ὀφθαλμοῖς μου, καὶ ἵσχυρότερα τούτων ἀκήκοεν τὸ οὗς μου.
—
ἐν συναγωγῇ ἁμαρτωλῶν ἐκκαυθήσεται πῦρ, καὶ ἐν ἔθνει ἀπειθεῖ ἐξεκαύθη ὀργή.
—
οὐκ ἐξιλάσατο περὶ τῶν ἀρχαίων γιγάντων, οἱ ἀπέστησαν τῇ ἰσχύι αὐτῶν·
—
οὐκ ἐφείσατο περὶ τῆς παροικίας Λώτ, σὓς ἐβδελύξατο διὰ τὴν ὑπερηφανίαν αὐτῶν·
—
οὐκ ἠλέησεν ἔθνος ἀπωλείας, τοὺς ἐξηρμένους ἐν ἁμαρτίαις αὐτῶν·
—
καὶ οὕτως ἑξακοσίας χιλιάδας πεζῶν τοὺς ἐπισυναχθέντας ἐν σκληροκαρδίᾳ αὐτῶν.
—
κδν ἦ εἰς σκληροτράχηλος, θαυμαστὸν τοῦτο εἰ ἀθῳωθῇἔλεος (12)γὰρ καὶ ὀργὴ παρʼ αὐτοῦ, δυνάστης ἐξιλασμῶν καὶ ἐκχέων ἀργήν.
—
κατὰ τὸ πολὺ ἔλεος αὐτοῦ, οὕτως καὶ πολὺς ὁ ἔλεγχος αὐτοῦ ἄνδρα κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ κρινεῖ
—
οὐκ ἐκφεύξεται ἐν ἁρπάγμασιν ἁμαρτωλός, καὶ οὐ μὴ καθυστερήσει ὑπομονὴν εὐσεβοῦς.
—
πάσῃ ἐλεημοσύνῃ ποιήσει τόπον, ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ εὑρήσει.
—
μὴ εἶπῃς ὅτι Ἀπὸ Κυρίου κρυβήσομαιμὴ ἐξ ὕψους τις μου μνησθήσεται; (17)ἐν λαῷ πλείονι οὐ μὴ μνησθῶ, τίς γὰρ ἡ μου ἐν ἀμετρήτῳ κτίσει;
—
δοῦ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ τοῦ θεοῦ, ἄβυσσος καὶ γῆ σαλευθήσονται ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτοῦ·
—
ἄμα τὰ ὄρη καὶ τὰ θεμέλια τῆς γῆς ἐν τῷ ἐπιβλέψαι εἰς αὐτὰ τρόμῳ συνσείονται,
—
καὶ 2ἐπʼ αὐτοῖς οὐ διανοηθήσεται καρδία· (²¹)καὶ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τίς ἐνθυμηθήσεται
—
καὶ καταιγίς, ἣν οὐκ ὄψεται ἄνθρωπος, (22)τὰ δὲ πλείονα τῶν ἔργων αὐτοῦ ἐν ἀποκρύφοις.
—
ἔργα δικαιοσύνης τίς ἀναγγελεῖ; ἢ τίς ὑπομενεῖς μακρὰν γὰρ ἡ διαθήκη.
—
ἐλαττούμενος καρδίᾳ διανοεῖται ταῦτα, καὶ ἀνὴρ ἄφρων καὶ πλανώμενος διανοεῖται μαωρά.
—
ʼΑκουσόν μου, τέκνον, καὶ μάθε ἐπιστήμην, καὶ ἐπὶ τῶν λόγων μου πρόσεχε τῇ καρδίᾳ σου·
—
ἐκφαίνω ἐν σταθμῷ παιδείαν, καὶ ἐν ἀκριβείᾳ ἀπαγγέλλω ἐπιστήμην.
—
ἐν κρίσει Κυρίου τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀπʼ ἀρχῆς, καὶ ἀπὸ ποιήσεως αὐτῶν διέστελλεν μερίδας αὐτῶν·
—
ἐκόσμησεν εἰς αἰῶνα τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ τὰς ἀρχὰς αὐτῶν εἰς γενεὰς αὐτῶν· τοὕτη ἐπείυασαν οὔτη ἐκοπίασαν, καὶ οὐκ ἐξέλιπον ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν·
—
ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ οὐκ ἔθλιψεν, καὶ ἕως αἰῶνος (29)οὐκ ἀπειθήσουσιν τοῦ ῥήματος αὐτοῦ.
—
καὶ μετὰ ταῦτα Κύριος εἰς τὴν γῆν ἐπέβλεψεν καὶ ἐνέπλησεν αὐτὴν τῶν ἀγαθῶν αὐτοῦψυχὴν
—
παντὸς ζῴου ἐκάλυψεν τὸ πρόσωπον αὐτῆς, καὶ εἰς αὐτὴν ἡ ἀποστροφὴ αὐτῶν.
—