Sirach (Ecclesiasticus) 14

14:1

Μακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ὠλίσθησεν ἐν στόματι αὐτοῦ, καὶ οὐ κατενύγη ἐν λύπῃ ἁμαρτίας·

—

14:2

μακάριος οὗ οὐ κατέγνω ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ὃς οὐκ ἔπεσεν ἀπὸ τῆς ἐλπίδος αὐτοῦ.

—

14:3

ἀνδρὶ μικρολόγῳ οὐ καλὸς ὁ πλοῦτος, καὶ ἀνθρώπῳ βασκάνῳ ἵνα τί χρήματα ;

—

14:4

ὁ συνάγων ἀπὸ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ συνάγει ἄλλοις, καὶ ἐν τοῖς ἀγαθοῖς αὐτοῦ τρυφήσουσιν ἕτεροι.

—

14:5

ὁ πονηρὸς ἑαυτῷ τίνι ἀγαθὸς ἔσται; καὶ οὐ μὴ εὐφρανθήσεται ἐν τοῖς χρήμασιν αὐτοῦ.

—

14:6

τοῦ βασκαίνοντος ἑαυτὸν οὐκ ἔστιν πονηρότερος, καὶ τοῦτο ἀνταπόδομα τῆς κακίας αὐτοῦκἂν

—

14:7

εὖ ποιῇ, ἐν λήθῃ ποιεῖ, καὶ ἐπʼ ἐσχάτων ἐκφαίνει τὴν κακίαν αὐτοῦ.

—

14:8

πονηρὸς ὁ βασκαίνων ὀφθαλμῷ, ἀποστρέφων πρόσαωπον καὶ ὑπερορῶν ψυχάς.

—

14:9

πλεονέκτου ὀφθαλμὸς οὐκ ἐμπίπλαται μερίδι, καὶ ἀδικία πονηρὰ ἀναξηρανεῖ ψυχήν.

—

14:10

ὀφθαλμὸς πονηρὸς φθονερὸς ἐπʼ ἄρτῳ, καὶ ἐνλιπὴς ἐπὶ τῆς τραπέζης αὐτοῦ.

—

14:11

Τέκνον, καθὼς ἐὰν ἔχῃς εὖ ποίει σεαυτόν, καὶ προσφορὰς Κυρίῳ ἀξίως πρόσαγε·

—

14:12

μνήσθητι ὅτι θάνατος οὐ χρονιεῖ, καὶ διαθήκη ἅδου οὐχ ὑπεδείχθη σοι·

—

14:13

πρίν σε τελευτῆσαι εὖ ποίει φίλῳ, καὶ κατὰ τὴν ἰσχύν σου ἔκτεινον καὶ δὸς αὐτῷ.

—

14:14

μὴ ἀφυστερήσῃς ἀπὸ ἀγαθῆς ἡμέρας. καὶ μερὶς ἐπιθυμίας ἀγαθῆς μή σε παρελθάτω.

—

14:15

οὐχὶ ἑτέρῳ καταλείψεις τοὺς πόνους σου, καὶ τοὺς κόπους σου εἰς διαίρεσιν κλήρου;

—

14:16

δὸς καὶ λάβε, καὶ ἀπάτησον τὴν ψυχὴν σου, (17)ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν ᾅδου ζητῆσαι τρυφήν.

—

14:17

πᾶσα σὰρξ ὡς ἱμάτιον παλαιοῦται· (12)ἡ γὰρ διαθήκη ἀπʼ αἰῶνος Θανάτῳ ἀποθανῇ.

—

14:18

ὡς φύλλον θάλλον ἐπὶ δένδρου δασέος, (19)τὰ μὲν καταβάλλει, ἄλλα δὲ φύει· οὕτως γενεὰ σαρκὸς καὶ αἵματος, ἡ μὲν τελευτᾷ, ἑτέρα δέ γεννᾶται.

—

14:19

τᾶν ἔργον σηπόμενον ἐκλείπει, καὶ ὁ ἐργαζόμενος αὐτὸ μετʼ αὐτοῦ ἀπελεύσεται.

—

14:20

Μακάριος ἀνὴρ ὃς ἐν σοφίᾳ τελευτήσει, καὶ ὃς ἐν συνέσει αὐτοῦ διαλεχθήσεται·

—

14:21

ὁ διανοούμενος τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ. καὶ ἐν τοῖς ἀποκρύφοις αὐτῆς νοηθήσεται.

—

14:22

ἔξελθε ὀπίσω αὐτῆς ὡς ἰχνευτής, καὶ ἐν ταῖς εἰσόδοις αὐτῆς ἐνέδρευε.

—

14:23

ὁ παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῶν θυρωμάτων αὐτῆς ἀκροάσεται·

—

14:24

ὁ καταλύων σύνεγγυς τοῦ οἴκου αὐτῆς, καὶ πήξει πάσσαλον ἐν τοῖς τοίχοις αὐτῆς·

—

14:25

στήσει τὴν σκηνὴν αὐτοῦ κατὰ χεῖρας αὐτῆς, καὶ καταλύσει ἐν καταλύματι ἀγαθῶν·

—

14:26

θήσει τὰ τέκνα αὐτοῦ ἐν τῇ σκέπῃ αὐτῆς, καὶ ὑπὸ τοὺς κλάδους αὐτῆς αὐλισθήσεται·

—

14:27

σκεπασθήσεται ὑπʼ αὐτῆς ἀπὸ καύματος, καὶ ἐν τῇ δόξῃ αὐτῆς καταλύσει.

—