Skip to content

Parallel

Psalms 101

Clementine Vulgate · Berean Standard Bible

Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.
A Psalm of David. I will sing of Your loving devotion and justice; to You, O LORD, I will sing praises.
Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.
I will ponder the way that is blameless—when will You come to me? I will walk in my house with integrity of heart.
Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam ; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.
I will set no worthless thing before my eyes. I hate the work of those who fall away; it shall not cling to me.
Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.
A perverse heart shall depart from me; I will know nothing of evil.
Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.
Whoever slanders his neighbor in secret, I will put to silence; the one with haughty eyes and a proud heart, I will not endure.
A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ.
My eyes favor the faithful of the land, that they may dwell with me; he who walks in the way of integrity shall minister to me.
Similis factus sum pellicano solitudinis ; factus sum sicut nycticorax in domicilio.
No one who practices deceit shall dwell in my house; no one who tells lies shall stand in my presence.
Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
Every morning I will remove all the wicked of the land, that I may cut off every evildoer from the city of the LORD.
Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant :
—
quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam,
—
a facie iræ et indignationis tuæ : quia elevans allisisti me.
—
Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut fœnum arui.
—
Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.
—
Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus :
—
quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur.
—
Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam :
—
quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.
—
Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.
—
Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.
—
Quia prospexit de excelso sancto suo ; Dominus de cælo in terram aspexit :
—
ut audiret gemitus compeditorum ; ut solveret filios interemptorum :
—
ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem :
—
in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino.
—
Respondit ei in via virtutis suæ : Paucitatem dierum meorum nuntia mihi :
—
ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.
—
Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli.
—
Ipsi peribunt, tu autem permanes ; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur ;
—
tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
—
Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in sæculum dirigetur.
—