Psalms 61 — parallel

61:1

Εἰς τὸ τέλος, ὐπὲρ Ἰδιθούν· ψαλμός τῷ Δαυείδ.

—

61:2

Οὐχὶ τῷ θεῷ ὑποταγήσεται ἤ ψυχἠμου ; παρʼ αὐτοῦ γὰρ τὸ σωτήριόν μου.

—

61:3

καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ θεός μου καὶ σωτὴρ μου, ἀντιλήμπτωρ μου· οὐ μὴ σαλευθῶ ἐπὶ πλεῖον.

—

61:4

ἕως πότε ἐπιτίθεσθε ἐπʼ ἄνθρωπον ; φονεύετε πάντες ὡς τοίχῳ κεκλιμένῳ καὶ φραγμῷ ὠσμένῳ.

—

61:5

πλὴν τὴν τιμήν μου ἐβουλεύσαντο ἀπώσασθαι, ἔδραμον ἐν δίψει τῷ στόματι αὐτῶν εὐλογοῦσαν, καὶ τῇ καρδίᾳ αὐτῶν κατηρῶντο.

—

61:6

πλὴν τῷ θεῷ ὑποτάγηθι, ψυχῇ μου, ὅτι παρʼ αὐτοῦ ἡ ὑπομονή μου.

—

61:7

ὅτι αὐτὸς θεός μου καὶ σαωτήρ μου, ἀντιλήμπτωρ μου· οὐ μὴ μεταναστεύσω.

—

61:8

ἐπὶ τῷ θεῷ τὸ σωτήριόν μου καὶ ἡ δόξα μου· διάγαλμα. ὁ θεὸς τῆς βοηθείας μου, καὶ ἡ ἐλπίς μου ἐπὶ τῷ θεῷ.

—

61:9

ἐλπίσατε ἐπʼ αὐτόν, πᾶσα συναγωγὴ λαοῦ· ἐκχέετε ἐνώπιον αὐτοῦ τὰς καρδίας ὑμῶν· ὁ θεὸς βοηθὸς ἡμῶν. διάψαλμα.

—

61:10

πλὴν μάταιοι οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, ψευδεῖς οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπαων ἐν ζυγοῖς τοῦ ἀδικῆσαι. αὐτοὶ ἐκ ματαιότητος ἐπὶ τὸ αὐτό.

—

61:11

μὴ ἐλπίζετε ἐπὶ ἀδικίαν, καὶ ἐπὶ ἁρπάγματα μὴ ἐπιποθεῖτε· πλοῦτος ἐὰν ῥέῃ, μὴ προστίθεσθε καρδίαν.

—

61:12

ἅπαξ ἐλάλησεν ὁ θεός, δύο ταῦτα ἤκουσα, ὅτι τὸ κράτος τοῦ θεοῦ

—

61:13

καὶ σοῦ, κύριε, τὸ ἔλεος, ὅτι σὺ ἀποδώσεις ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτυῦ.

—