Skip to content

Parallel

Job 6

Swete's Septuagint · Berean Standard Bible

6:1
Ὑπολαβὼν δὲ Ἰὼβ λέγει
6:2
Εἰ γάρ τις ἱστῶν στήσαι μου τὴν ἀργήν, τὰς δὲ ὀδύνας μου ἄραι ἐν ζυγῷ ὁμοθυμαδόν,
6:3
καὶ δὴ ἄμμου παραλίας βαρυτέρα ἔσται· ἀλλ᾿ ὡς ἔοικεν τὰ ῥήματά μού ἐστιν φαῦλα.
6:4
βέλη γὰρ Κυρίου ἐν τῷ σώματί μού ἐστιν, ὧν ὁ θυμὸς αὐτῶν ἐκπίνει μου τὸ αἷμα, ὅταν ἄρξωμαι λαλεῖνἵκεντοῦσί με.
6:5
τί γάρ; μὴ διὰ κενῆς κεκράξεται ὄνος ἄγριος, ἀλλ ἡ τὰ σῖτα ζητῶνς εἰ δὲ καὶ ῥήξει φωνὴν βοῦς ἐπὶ φάτνης ἔχων τὰ βρώματα;
6:6
εἰ βρωθήσεται ἄρτος ἄνευ ἁλός; εἰ δὲ καὶ ἔστιν γεῦμα ἐν ῥήμασιν κενοῖς;
6:7
οὐ δύναται γὰρ παύσασθαί μου ἡ ὄργή· βρόμον γὰρ ὁρῶ τὰ σῖτά μου ὥσπερ ὀσμὴν λέοντος.
6:8
εἰ γὰρ δῴη, καὶ ἔλθοι μου ἡ αἴτησις, καὶ τὴν ἐλπίδα μου δῴη ὁ κύριος.
6:9
ἀρξάμενος ὁ κύριος τρωσάταν με, εἰς τέλος δὲ μή με ἀνελέτω.
εἴη δέ μου πόλις τάφος, ἐφʼ ἧς ἐπὶ τειχέων ἡλλόμην ἐπʼ αὐτῆς. οὐ φείσομαι οὐ γὰρ ἐψευσάμην ῥήματα ἅγια θεοῦ μου.
τίς γάρ μου ἡ ἰσχύς, ὅτι ὑπομένω; ἢ τίς μου ὁ χρόνος, ὅτι ἀνέχεταί μου ἡ ψυχή
μὴ ἰρχὺς λἰθων ἡ ἰσχύς μους; ἢ αἱ σάρκες μού εἰσιν χαλκεῖαι;
ἢ οὐκ ἐπʼ αὐτῷ ἐπεποίθεν·; βοήθεα δὲ ἀπʼ ἐμοῦ ἄπεστιν.
ἀπείπατό με ἔλεος, ἐπισκοπὴ δὲ Κυρίου ὑπερεῖδέν με.
οὐ προσεῖδόν με οἱ ἐγγύτατοί μου· ὥσσερ χειμάρρους ἐκλείπων. ἢ ὥσπερ κῦμα παρῆλθόν με·
οἵτινές με διευλαβοῦντο, νῦν ἐπιπεπτώκασίν μοι ὥσπερ χιὼν ἢ κρύσταλλος πεπηγώς·
καθὼς τακεῖσα θέρμης γενομένης οὐκ ἐπεγνώσθη ὅπερ ἦν·
οὓτως κἀγὼ κατελείφθην ὑπὸ πάντων, ἀπωλόμην δὲ καὶ ἔξοικος ἐγενόμην.
ἴδετε ὁδοὺς Θαιμανῶν. ἀτραποὐς Σαβῶν οἱ διορῶντες·
καὶ αἰσχύνην ὀφειλήσουσιμν οἱ ἐπὶ πόλεσιν καὶ χρήμασιν πεποιθότες.
ἀτὰρ δὲ καὶ ὑμεῖς ἐπέβητέ μοι ἀνελεημόνως. ὥστε ἰδόντες τὸ ἐμὸν τραῦμα φοβήθητε.
τί γάρ; μή τι ὑμᾶς ἤτησα.
ἢ τῆς παρʼ ὑμῶν ἰσχύος ἐπιδέομαι, ²³ὥστε σῶσαί με ἐξ ἐχθρῶν, ἢ ἐκ χειρὸς δυναστῶν ῥύσασθαί με;
διδάξατέ με. ἐγὼ δὲ κωφεύσω· εἰ τι πεπλάνημαι, φράσατέ μοι.
ἀλλ᾿ ὡς ἔοικεν φαῦλα ἀληθινοῦ ῥήματα, οὐ γὰρ παρʼ ὑμῶν ἰσχὺν αἰτοῦμαι
οὐδὲ ὁ ἔλεγχος ὑμῶν ῥήμασίν με παύσει, οὐδὲ γὰρ ὑμῶν φθέγμα ῥήματος ἀνέξομαι.
πλὴν ὅτι ἐπʼ ὀρφανῷ ἐπιπίπτετε, ἐνάλλεσθε δὲ ἐπὶ φίλῳ ὑμῶν.
νυνὶ δὲ εἰσβλέψας εἰς πρόσανπα ὑμῶν οὐ ψεύσομαι.
καθίσατε δὴ καὶ μὴ εἲη ἄδικον, καὶ πάλιν τῷ δικαίῳ συνέρχεσθε.
οὐ γάρ ἐστν ἐν γλώσσῃ μου ἄδικον· ἢ ὁ λάρυγξ μου οὐχὶ σύνεσιν μελετᾷ;