Job 4 — parallel

4:1

Ὑπολαβὼν δὲ Ἐλειφὰς ὁ Θαιμανείτης λέγει

—

4:2

Μὴ πολλάκις σοι λελάληται ἐν κόπῳ; ἰσχὺν δὲ όημάτων σου τίς ὑποίσεις

—

4:3

εἰ γὰρ σὺ ἐνουθέτησας πολλούς, καὶ χεῖρας ἀσθενοῦς παρεκάλεσας,

—

4:4

ἀσθενοῦντάς τε ἐξανέστησας ῥήμασιν, γόνασίν τε ἀδυνατοῦσιν θάρσος περιέθηκας·

—

4:5

ωῦν δὲ ἥκει ἐπὶ σέ πόνος καὶ ἥψατό σου, σὺ ἐσπούδασας.5

—

4:6

πότερον οὐχ ὁ φόβος σού ἐστιν ἐν ἀφροσύνῃ, καὶ ἡ ἐλπίς σου καὶ ἡ κακία τῆς ὁδοῦ σου;

—

4:7

μνήσθητι οὖν τίς καθαρὸς ὧν ἀπώλετο, ἢ πότε ἀληθινοὶ ὁλόριζοι ἀπώλοντο

—

4:8

καθʼ ὃν τρόπον ἴδον τοὺς ἀροτριῶντας τὰ ἄτοπα· οἱ δὲ σπείροντες αὐτὰ ὀδύνας θεριοῦσιν ἑαυτοῖς.

—

4:9

ἀπὸ προστάγματος Κυρίου ἀπολοῦνται, ἀπὸ δὲ πνεύματος ὀργῆς αὐτοῦ ἀφανισθήσονται.

—

4:10

σθένος λέοντος, φωνὴ δὲ λεαίνης, γαυρίαμα δέ δρακόντων ἐσβέσθη.

—

4:11

μυρμηκολέων ὤλετο· παρὰ τὸ μὴ ἔχειν βοράν, σκύμνοι δὲ λεόντων ἔλιπον ἀλλήλους.

—

4:12

εἰ δέ τι ῥῆμα ἀληθινὸν ἐγεγόνει ἐν λόγοις σου, οὐθὲν ἄν σοι τούτων κακὸν ἀπήντησεν. πότερον οὐ δέξεταί μου τὸ οὖς ἐξαίσια παρʼ αὐτοῦ

—

4:13

φόβος δὲ καὶ ἠχὼ νυκτερινή. ἐπιπίπτων φόβος ἐπʼ ἀνθρώπους,

—

4:14

φρίκη μοι συνήντησεν καὶ τρόμος, καὶ μεγάλως μου τὰ ὀστᾶ διέσεσεν,

—

4:15

καὶ πνεῦμα ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπῆλθεν, ἔφριξαν δέ μου τρίχες καὶ σάρκες.

—

4:16

ἀνέστην, καὶ οὐκ ἐπέγνων· ἴδον, καὶ οὐκ ἦν μορφὴ πρὸ ὀφθαλμῶν μου. ἀλλ᾿ ἣ αδραν καὶ φωνὴν ἤκουον

—

4:17

Τί γάρ ; μὴ καθαρὸς ἔσται βροτὸς ἐναντίον τοῦ κυρίου ἣ ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ ἄμεμπτος ἀνήρ;

—

4:18

εἰ κατὰ παίδων αὐτοῦ οὐ πιστεύει, κατὰ δὲ ἀγγέλων αὐτοῦ σκολιόν τι ἐπενόησεν·

—

4:19

τοὺς δὲ κατοικοῦντας οἰκίας πηλίνας, ἐξ ὦν καὶ αὐτοὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ἐσμεν, ἔπαισεν αὑτοὺς σητὸς τρόπον.

—

4:20

καὶ ἀπὸ πρωίθεν μέχρι ἑσπέρας οὐκέτι εἰσίν, παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι αὐτοὺς ἑαυτοῖς βοηθῆσαι ἀπώλοντο.

—

4:21

ἐνεφύσησεν γὰρ αὐτοῖς καὶ ἐξηράνθησαν, ἀπώλοντο παρὰ τὸ μὴ ἔχειν αὐτοὺς σοφίαν.

—