Μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι Ἐλιοῦν τῆς λέξεως εἶπεν ὁ κύριος τῷ Ἰὼβ διὰ λαἰλαπος καὶ νεφῶν
—
Τἰς οὗτος ὁ κρύπτων με βουλήν, συνέχων δὲ ῥήματα ἐν καρδία, ἐμὲ δὲ οἴεται κρύπτειν;
—
ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου. ἐρωτήσω δέ, σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι.
—
ποῦ ἧς ἐν τῷ θεμελιοῦν με τὴν γῆν; ἀπάγγειλον δέ μοι, εἰ ἐπίστῃ σύνεσιν.
—
τις ἔθτο τὰ μέτρα αὐτῆς, εἰ οἶδας; ἢ τίς ὁ ἐπαγαγὼν σπαρτίον ἐπʼ αὐτῆς;
—
ἐπὶ τίος οἱ κρίκοι αὐτῆς πεπήγασινς τἰς δέ ἐστιν ὁ βαλὼν λίθον γωνιαῖον ἐπʼ αὐτῆς;
—
ὅτε ἐγενήθησαν ἄστρα, ᾔνεσάν με φωνῇ μεγάλῃ πάντες ἄγγελοί μου.
—
ἔφραξα δὲ θάλασσαν πύλαις, ὅτε ἐμαίμασσεν ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτὴ ἐκπορευομένη·
—
ἐθέμην δὲ αὐτῇ νέφος ἀμφἰασιν. ὁμἰχλῃ δὲ αὐτὴν ἐσπαργάνωσα·
—
ἐθέμην δὲ αὐτῇ ὅρια, περιθεὶς κλεῖθρα καὶ πύλας·
—
εἶπα δὲ αὐτῇ Μέχρι τούτου ἐλεύσῃ, καὶ οὐχ ὑπερβήσῃ, ἀλλ ἐν σεαυτῇ συντριβήσεταί σου τὰ κύματα.
—
ἡ ἐπὶ σοῦ συντέταχα φέγγος πρωινόν, ἑωσφόρος δὲ ἴδεν τὴν ἑαυτοῦ τάξιν,
—
ἐπύλαβέσθαι πτερύγων γῆς, ἐκτινάξαι ἀσεβεῖς ἐξ αὐτῆς
—
ἢ σὺ λαβὼν γῆν πηλὸν ἔπλασας ζῶον, καὶ λαλητὸν αὐτὸν ἔθου ἐπὶ γῆς;
—
ἀφεῖλας δὲ ἀπὸ ἀσεβῶν τὸ φῶς, βραχίονα δὲ ὑπερηφάνων συνέτριψας;
—
ᾖλθες δὲ ἐπὶ πηγὴν θαλάσσης, ἐν δὲ ἵχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας
—
ἀνοἰγονται δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου, πυλωροὶ δὲ ἄδου ἰδόντες σε ἔπτηξαν;
—
νενουθέτησαι δὲ τὸ εὖρος τῆς ὑπʼ οὐρανόν; ἀνάγγειλον δή μοι πόση τίς ἐστιν.
—
ποἰᾳ δὲ γῆ αὐλἰζεται τὸ φῶς, σκότους δὲ ποῖος ὁ τόπος;
—
εἰ ἀγάγοις με εἰς ὄρια αὐτῶν; εἰ δὲ καὶ ἐπίστασαι τρίβους αὐτῶν
—
οἶδα ἄρα ὅτι τότε γεγέννησαι, ἀριθμὸς δὲ ἐτῶν σου πολύς.
—
ἦλθες δὲ ἐπὶ θησαυροὺς χιόνος, θησαυροὺς δὲ χαλάζης ἑόρακας;
—
ἀπόκειται δέ σοι εἰς ὥραν ἐχθρῶν, εἰς ἡμέραν πολέμων καὶ μάχης;
—
πόθεν δὲ ἐκπορεύεται πάχνη, ἢ διασκεδάννυται νότος εἰς τὴν ὑπʼ οὐρανόν;
—
τἰς δὲ ἡτοἴμασεν ὑετῷ λάβρῳ ῥύσιν, ὁδὸν δὲ κυδοιμῶν,
—
τοῦ ὑετίσαι ἐπὶ γῆν οὗ οὐκ ἀνήρ, ἔρημον οὗ οὐχ ὑπάρχει ἄνθρωπος ἐν αὐτῇ,
—
τοῦ χορτάσαι ἄβατον καὶ ἀοίκητον, καὶ τοῦ ἐκβλαστῆσαι ἔξοδον χλόης;
—
τἰς ἐστιν ὑετοῦ πατήρ; τίς δέ ἐστιν ὁ τετοκὼς βώλους δρόσου;
—
ἐκ γαστρὸς δὲ τίνος ἐκπορεύεται ὁ κρύσταλλος; πάχνην δὲ ἐν οὐρανῷ τίς τέτοκεν
—
ἢ καταβαίνει ὥσπερ ὕδωρ ῥέον; πρόσωπον δὲ ἀσεβοῦς τἰς ἔπτηξεν;
—
συνῆκας δὲ δεσμὸν Πλειάδος, καὶ φραγμὸν Ὠρἰωνος ἤνοιξας
—
ἢ διανοίξεις Μαζουρὼθ ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ Ἕσπερον ἐπὶ κόμης αὐτοῦ, ἄξεις αὐτά
—
ἐπίστασαι δὲ τροπὰς οὐρανοῦ ἢ τὰ ὑπʼ οὐρανὸν ὁμοθυμαδὸν γινόμενα;
—
καλέσεις δὲ νέφος φωνῇ, καὶ τρόμῳ ὕδατος λάβρῳ ὑπακούσεταί σου;
—
ἀποστελεῖς δὲ κεραυνοὺς καὶ πορεύσονται ἐροῦσν δέ σοι Τί ἐστιν;
—
τίς δὲ ἔδωκεν γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμηνς
—
τίς δὲ ὁ ἀριθμῶν νέφη σοφίᾳ. οὐρανὸν δὲ εἰς γἢν ἔκλαενς
—
κέχυται δὲ ὥσπερ γῆ κονία. κεκόλληκα δὲ αὐτὸν ὥσπερ λίθῳ κύβον.
—
θηρεύσεις δὲ λέουσν βοράν, ψυχὰς δὲ δρακόντων ἐμπλήσεις
—
δεδοικόσιν γὰρ ἐν κοίταις αὐτῶν, κάθηνται δὲ ἐν ὕλαις ἐνεδρεύοντες
—
τἰς δὲ ἡτοίμασεν κόρακι βοράν; νεοσσοὶ γὰρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον κεκράγασιν, πλανώμενοι τὰ σῖτα ζητοῦντες.
—