Skip to content

Parallel

Job 38

Swete's Septuagint · Berean Standard Bible

Μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι Ἐλιοῦν τῆς λέξεως εἶπεν ὁ κύριος τῷ Ἰὼβ διὰ λαἰλαπος καὶ νεφῶν
Τἰς οὗτος ὁ κρύπτων με βουλήν, συνέχων δὲ ῥήματα ἐν καρδία, ἐμὲ δὲ οἴεται κρύπτειν;
ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου. ἐρωτήσω δέ, σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι.
ποῦ ἧς ἐν τῷ θεμελιοῦν με τὴν γῆν; ἀπάγγειλον δέ μοι, εἰ ἐπίστῃ σύνεσιν.
τις ἔθτο τὰ μέτρα αὐτῆς, εἰ οἶδας; ἢ τίς ὁ ἐπαγαγὼν σπαρτίον ἐπʼ αὐτῆς;
ἐπὶ τίος οἱ κρίκοι αὐτῆς πεπήγασινς τἰς δέ ἐστιν ὁ βαλὼν λίθον γωνιαῖον ἐπʼ αὐτῆς;
ὅτε ἐγενήθησαν ἄστρα, ᾔνεσάν με φωνῇ μεγάλῃ πάντες ἄγγελοί μου.
ἔφραξα δὲ θάλασσαν πύλαις, ὅτε ἐμαίμασσεν ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτὴ ἐκπορευομένη·
ἐθέμην δὲ αὐτῇ νέφος ἀμφἰασιν. ὁμἰχλῃ δὲ αὐτὴν ἐσπαργάνωσα·
ἐθέμην δὲ αὐτῇ ὅρια, περιθεὶς κλεῖθρα καὶ πύλας·
εἶπα δὲ αὐτῇ Μέχρι τούτου ἐλεύσῃ, καὶ οὐχ ὑπερβήσῃ, ἀλλ ἐν σεαυτῇ συντριβήσεταί σου τὰ κύματα.
ἡ ἐπὶ σοῦ συντέταχα φέγγος πρωινόν, ἑωσφόρος δὲ ἴδεν τὴν ἑαυτοῦ τάξιν,
ἐπύλαβέσθαι πτερύγων γῆς, ἐκτινάξαι ἀσεβεῖς ἐξ αὐτῆς
ἢ σὺ λαβὼν γῆν πηλὸν ἔπλασας ζῶον, καὶ λαλητὸν αὐτὸν ἔθου ἐπὶ γῆς;
ἀφεῖλας δὲ ἀπὸ ἀσεβῶν τὸ φῶς, βραχίονα δὲ ὑπερηφάνων συνέτριψας;
ᾖλθες δὲ ἐπὶ πηγὴν θαλάσσης, ἐν δὲ ἵχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας
ἀνοἰγονται δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου, πυλωροὶ δὲ ἄδου ἰδόντες σε ἔπτηξαν;
νενουθέτησαι δὲ τὸ εὖρος τῆς ὑπʼ οὐρανόν; ἀνάγγειλον δή μοι πόση τίς ἐστιν.
ποἰᾳ δὲ γῆ αὐλἰζεται τὸ φῶς, σκότους δὲ ποῖος ὁ τόπος;
εἰ ἀγάγοις με εἰς ὄρια αὐτῶν; εἰ δὲ καὶ ἐπίστασαι τρίβους αὐτῶν
οἶδα ἄρα ὅτι τότε γεγέννησαι, ἀριθμὸς δὲ ἐτῶν σου πολύς.
ἦλθες δὲ ἐπὶ θησαυροὺς χιόνος, θησαυροὺς δὲ χαλάζης ἑόρακας;
ἀπόκειται δέ σοι εἰς ὥραν ἐχθρῶν, εἰς ἡμέραν πολέμων καὶ μάχης;
πόθεν δὲ ἐκπορεύεται πάχνη, ἢ διασκεδάννυται νότος εἰς τὴν ὑπʼ οὐρανόν;
τἰς δὲ ἡτοἴμασεν ὑετῷ λάβρῳ ῥύσιν, ὁδὸν δὲ κυδοιμῶν,
τοῦ ὑετίσαι ἐπὶ γῆν οὗ οὐκ ἀνήρ, ἔρημον οὗ οὐχ ὑπάρχει ἄνθρωπος ἐν αὐτῇ,
τοῦ χορτάσαι ἄβατον καὶ ἀοίκητον, καὶ τοῦ ἐκβλαστῆσαι ἔξοδον χλόης;
τἰς ἐστιν ὑετοῦ πατήρ; τίς δέ ἐστιν ὁ τετοκὼς βώλους δρόσου;
ἐκ γαστρὸς δὲ τίνος ἐκπορεύεται ὁ κρύσταλλος; πάχνην δὲ ἐν οὐρανῷ τίς τέτοκεν
ἢ καταβαίνει ὥσπερ ὕδωρ ῥέον; πρόσωπον δὲ ἀσεβοῦς τἰς ἔπτηξεν;
συνῆκας δὲ δεσμὸν Πλειάδος, καὶ φραγμὸν Ὠρἰωνος ἤνοιξας
ἢ διανοίξεις Μαζουρὼθ ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ Ἕσπερον ἐπὶ κόμης αὐτοῦ, ἄξεις αὐτά
ἐπίστασαι δὲ τροπὰς οὐρανοῦ ἢ τὰ ὑπʼ οὐρανὸν ὁμοθυμαδὸν γινόμενα;
καλέσεις δὲ νέφος φωνῇ, καὶ τρόμῳ ὕδατος λάβρῳ ὑπακούσεταί σου;
ἀποστελεῖς δὲ κεραυνοὺς καὶ πορεύσονται ἐροῦσν δέ σοι Τί ἐστιν;
τίς δὲ ἔδωκεν γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμηνς
τίς δὲ ὁ ἀριθμῶν νέφη σοφίᾳ. οὐρανὸν δὲ εἰς γἢν ἔκλαενς
κέχυται δὲ ὥσπερ γῆ κονία. κεκόλληκα δὲ αὐτὸν ὥσπερ λίθῳ κύβον.
θηρεύσεις δὲ λέουσν βοράν, ψυχὰς δὲ δρακόντων ἐμπλήσεις
δεδοικόσιν γὰρ ἐν κοίταις αὐτῶν, κάθηνται δὲ ἐν ὕλαις ἐνεδρεύοντες
τἰς δὲ ἡτοίμασεν κόρακι βοράν; νεοσσοὶ γὰρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον κεκράγασιν, πλανώμενοι τὰ σῖτα ζητοῦντες.