Job 34 — parallel

34:1

῾ Υπολαβὼν δὲ Ἐλιοῦς λέγει

—

34:2

Ἀκούσατέ μου, σοφοί ἐπιστάμενοι, ἐνωτίζεσθε·

—

34:3

ὅτι οὖς λόγους δοκιμάζει, καὶ λάρυγξ γεύεται βρῶσιν.

—

34:4

κρίσιν ἑλώμεθα ἑαυτοῖς, γνῶμεν ἀνὰ μέσον ἑαυτῶν ὅ τι καλόν.

—

34:5

ὅτι εἴρηκεν Ἰώβ Δίκαιός εἰμι, ὁ κύριος ἀπήλλαξέν μου τὸ κρίμα.

—

34:6

ἐψεύσατο δὲ τῷ κρίματί μου· βίαιον τὸ βέλος μου ἄνευ ἀδικίας.

—

34:7

τίς ἀνὴρ ὥσπερ Ἰὼβ, πίνων μυκτηρισμὸν ὥσπερ ὕδωρ;

—

34:8

οὐχ ἁμαρτὼν οὐδὲ ἀσεβήσας, ἤ ὁδοῦ κοινωνήσας μετὰ ποιούντων τὰ ἄνομα, τοῦ πορευθῆναι μετὰ ἀσεβῶν.

—

34:9

μὴ γὰρ εἴπῃς ὅτι Οὐκ ἔσται ἐπισκοπὴ ἀνδρός· καὶ ἐπισκοπὴ αὐτῷ παρὰ Κυρίου.

—

34:10

διό, συνετοὶ καρδίας, ἀκούσατέ μου Μή μοι εἴη) ἔναντι Κυρίου ἀσεβῆσαι, καὶ ἔναντι Παντοκράτορος ταράξαι τὸ δίκαιον·

—

34:11

ἀλλὰ ἀποδιδοῖ ἀνθρώπῳ καθὰ ποιεῖ ἕκαστος αὐτῶν, καὶ ἐν τρίβῳ ἀνδρὸς εὑρήσει αὐτόν.

—

34:12

οἴῃ δὲ τὸν κύριον ἄτοπα ποιήσειν ἤ ὁ παντοκράτωρ ταράξει κρίσιν,

—

34:13

ὅς ἐποίησεν τὴν γῆν τίς δέ ἐστιν ὁ ποιῶν τὴν ὐπʼ οὐρανὸν καὶ τὰ ἐνόντα πάντα;

—

34:14

εἰ γὰρ βούλοιτο συνέχειν, καὶ τὸ πνεῦμα παρʼ αὐτῷ κατασχεῖν,

—

34:15

τελευτήσει πᾶσα σὰρξ ὁμοθυμαδόν, πᾶς δὲ βροτὸς εἰς γῆν ἀπελεύσεται ὅθεν καὶ ἐπλάσθη.

—

34:16

εἰ δὲ μὴ νουθετῇ, ἄκουε ταῦτα, ἐνωτίζου φωνὴν ῥημάτων.

—

34:17

ἴδε σὺ τὸν μισοῦντα ἄνομα καὶ τὸν ὀλλύντα τοὺς πονηρούς, ὄντα αἰώνιον δίκαιον.

—

34:18

ἀσεβὴς ὁ λέγων βασιλεῖ Παρανομεῖς. Ἀσεβέστατε, τοῖς ἄρχουσιν·

—

34:19

ὃς οὐκ ἐπαισχυνθῇ πρόσωπον ἐντίμου, οὐδὲ οἶδεν τιμὴν θέσθαι ἁδροῖς, θαυμασθῆναι πρόσωπα αὐτῶν.

—

34:20

κενὰ δὲ αὐτοῖς ἀποβήσεται τὸ κεκραγέναι καὶ δεῖσθαι ἀνδρός· ἐχρήσαντο γὰρ παρανόμως, ἐκκλινομένων ἀδυνάτων.

—

34:21

αὐτὸς γὰρ ὁρατής ἐστιν ἔργων ἀνθρώπων, λέληθεν δὲ αὐτὸν οὐδὲν ὦν πράσσουσιν·

—

34:22

οὐδὲ ἔσται τόπος τοῦ κρυβῆναι τοὺς ποιοῦντας τὰ ἄνομα·

—

34:23

ὅτι οὐκ ἐπʼ ἄνδρα θήσει ἔτι. ὁ γὰρ κύριος πάντας ἐφορᾷ,

—

34:24

ὁ καταλαμβάνων ἀνεξιχνίαστα, ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός·

—

34:25

ὁ γνωρίζων αὐτῶν τὰ ἔργα, καὶ στρέψει νύκτα, καὶ ταπεινωθήσεται.

—

34:26

ἔσβεσεν δὲ ἀσεβεῖς, ὁρατοὶ δὲ ἐναντίον αὐτοῦ·

—

34:27

δικαιώματα δὲ αὐτοῦ οὐκ ἐπέγνωσαν.

—

34:28

τοῦ ἐπαγαγεῖν ἐπʼ αὐτὸν κραυγὴν πενήτων. καὶ κραυγὴν πτωχῶν εἰσακούσεται.

—

34:29

καὶ αὐτὸς ἡσυχίαν παρέξει, καὶ τίς καταδικάσεταις καὶ κρύψει πρόσωπον, καὶ τίς ὄψεται αὐτόν; καὶ κατὰ ἔθνους καὶ κατὰ ἀνθρώπου ὁμοῦ·

—

34:30

βασιλεύων ἄνθρωπον ὑποκριτὴν ἀπὸ δυσκολίας λαοῦ.

—

34:31

ὅτι πρὸς τὸν ἰσχυρὸν ὁ λέγων Εἴληφα, οὐκ ἐνεχυράσωἄνευ

—

34:32

ἐμαυτοῦ ὄψομαι, σὺ δεῖξόν μοι εἰ ἀδικίαν ἠργασάμην, οὐ μὴ προσθήσω.

—

34:33

μὴ ἀπὸ σοῦ ἀποτίσει αὐτήν, ὅτι ἀπώσῃς ὅτι σὺ ἐκλέξῃ καὶ οὐκ ἐγώ· καὶ τί ἔγνως λάλησον.

—

34:34

διὸ συνετοὶ καρδίας ἐροῦσιν ταῦτα, ἀνήρ δὲ σοφὸς ἀκήκοέν μου τὸ ῥῆμα.

—

34:35

Ἰὼβ δὲ οὐκ ἐν συνέσει ἐλάλησεν, τὰ δήματα αὐτοῦ οὐκ ἐν ἐπιστήμῃ.

—

34:36

οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μάθε. Ἰώβ, μὴ δῷς ἔτι ἀνταπόκρισιν ὥσπερ οἱ ἄφρονες

—

34:37

ἴνα μὴ προσθῶμεν ἐφʼ ἁμαρτίας ἡμῶν, ἀνομία δὲ ἐφʼ ἡμῖν λογισθήσεται, πολλὰ λαλούντων ὀήματα ἐναντίον τοῦ κυρίου.

—