Job 33 — parallel

33:1

οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ ἄκουσον, Ἰὼβ, τὰ ῥήματά μου. καὶ λαλιὰν ἐνωτίζου μου·

—

33:2

ἰδοὺ γὰρ ἤνοξα τὸ στόμα μου, καὶ ἐλάλησεν ἡ γλῶσσά μου.

—

33:3

καθαρά μου ἡ καρδία ῥήμασιν, σύνεσις δέ χειλέων μου καθαρὰ νοήσει.

—

33:4

πνεῦμα θεῖον τὸ ποιῆσάν με, πνοὴ δὲ αντοκράτορος ἡ διδάσκουσά με.

—

33:5

ἐὸ δός μοι ἀπόκρισιν πρὸς ταῦτα· ὑπόμεινον, στῆθι κατʼ ἐμέ καὶ ἐγὼ κατὰ σέ.

—

33:6

ἐκ πηλοῦ διήρτισαι σὺ ὡς καὶ ἐγώ· ἐκ τοῦ αὐτοῦ διηρτίσμεθα.

—

33:7

οὐχ ὁ φόβος μού σε στροβήσει, οὐδὲ ἡ χείρ μου βαρεῖα ἔσται ἐπὶ σοί.

—

33:8

χλὴν εἶπας ἐν ὠσίν μου, φωνὴν ῥημάτων ἀκήκοα

—

33:9

διότι λέγεις Καθαρός εἰμι, οὐχ ἁμαρτών· ἄμεμπτός εἰμι, οὐ γὰρ ἠνόμησα.

—

33:10

μέμψιν δὲ κατʼ ἐμοῦ εὖρεν, ἥγηται δέ με ὥσπερ ὑπεναντίον·

—

33:11

ἔθετο δὲ ἐν ξύλῳ τὸν πόδα μου. ἐφύλαξεν δέ μου πάσας τὰς ὁδούς.

—

33:12

πῶς γὰρ λέγεις Δίκαιός εἰμι, καὶ οὐκ ἐπακήκοέν μου αἰώνιος γάρ ἐστιν ὁ ἐπάνω βροτῶν.

—

33:13

λέγεις δέ Διὰ τί τῆς δίκης μου οὐκ ἐπακήκοέν μου πᾶν ῥῆμα

—

33:14

ἐν γὰρ τῷ ἅπαξ λαλήσαι ὁ κύριος. ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ·

—

33:15

ἐνύπνιον, ἤ ἐν μελέτῃ νυκτερινῇ. ὡς ὅταν ἐπιπίπτῃ δεινὸς φόβος ἐπʼ ἀνθρώπους, ἐπὶ νυσταγμάτων ἐπὶ κοίτης·

—

33:16

τότε ἀνακαλύπτει νοῦν ἀνθρώπων, ἐν εἴδεσιν φόβου τοιούτοις αὐτοὺς ἐξεφόβησεν.

—

33:17

ἀποστρέψαι ἄνθρωπον ἀπὸ ἀδικίας· τὸ δὲ σῶμα αὐτοῦ ἀπὸ πτώματος ἐρρύσατο.

—

33:18

ἐφείσατο δὲ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἀπὸ θανάτου, καὶ μὴ πεσεῖν αὐτὸν ἐν πολεμῇ.

—

33:19

πάλιν δὲ ἤλεγξεν αὐτὸν ἐπὶ μαλακίᾳ ἐπὶ κοίτης. καὶ πλῆθος ὀστῶν αὐτοῦ ἐνάρκησεν·

—

33:20

πᾶν δὲ βρωτὸν σίτου οὐ μὴ δύνηται προσδέξασθαι, καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ βρῶσιν ἐπιθυμήσει·

—

33:21

ἕως ἂν σαπῶσιν αὐτοῦ αἱ σάρκες, καὶ ἀποδείξῃ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ κενά.

—

33:22

ἤγγισεν δὲ εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, ἥδε ἡ ςωὴ αὐταῦ ν ᾅδῃ·

—

33:23

ἐὰν ὢσιν χίλιοι ἄγγελοι θανατηφόροι, εἶς αὐτῶν οὐ μὴ τρώσῃ αὐτόν. ἐὰν νοήσῃ τῇ καρδίᾳ ἐπιστραφῆναι πρὸς Κύριρν, ἀναγγείλῃ δὲ ἀνθρώπῳ τὴν ἑαυτοῦ μέμψιν, τὴν δὲ ἄνοιαν αὐτοῦ δείξῃ,

—

33:24

ἀνθέξεται τοῦ μὴ πεσεῖν εἰς θάνατον· ἀνανεώσει δὲ αὐτοῦ τὸ σῶμα ὥσπερ ἀλοιφὴν ἐπὶ τοίχου, τὰ δὲ ὀστᾶ αὐτοῦ ἐμπλήσει μυελοῦ·

—

33:25

ἁπαλυνεῖ δὲ αὐτοῦ τὰς σάρκας ὥσπερ νηπίου, ἀποκαταστήσει δὲ αὐτὸν ἀνδρωθέντα ἐν ἀνθρώποις.

—

33:26

εὐξάμενος δὲ πρὸς Κύριον, καὶ δεκτὰ αὐτῷ ἔσται, εἰσελεύσεται δὲ προσώπῳ ἱλαρῷ σὺν ἐξηγορίᾳ· ἀποδώσει δὲ ἀνθρώποις δικαιοσύνην.

—

33:27

εἶτα τότε ἀπομέμψεται ἄνθρωπος αὐτὸς ἑαυτῷ λέγων Οἶα συνετέλουν; καὶ οὐκ ἄξια ἤτασέν με ὧν ἥμαρτον.

—

33:28

σῶσον ψυχὴν μου τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰς διαφθοράν, καὶ ἡ ζωή μου φῶς ὄψεται.

—

33:29

ἰδοὺ ταῦτα πάντα ἐργᾶται ὁ ἰσχυρὸς ὁδοὺς τρεῖς μετὰ ἀνδρός·

—

33:30

ἀλλ’ ἐρὔσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου, ἵνα ἡ ζωή μου ἐν φωτὶ αἰνῇ αὐτόν.

—

33:31

ἐνωτίζου, Ἰὼβ, καὶ ἄκουέ μου· κώφευσον, καὶ ἐγώ εἰμι λαλήσω. λάλησον, θέλω γὰρ δικαιωθῆναί σε.

—

33:33

εἰ μή, σὺ ἄκουσόν μου· κώφευσον, καὶ διδάξω σε.

—