Job 20 — parallel

20:1

῾γπολαβὼν δὲ Σωφὰρ ὁ Μειναῖος λέγει

—

20:2

Οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερεῖν σε ταῦτα· καὶ οὐχὶ συνίετε μᾶλλον ἤ καὶ ἐγώ.

—

20:3

παιδείαν ἐντροπῆς μου ἀκούσομαι, καὶ πνεῦμα ἐκ τῆς συνέσεως ἀποκριθήσεταί μοι.

—

20:4

μὴ ταῦτα ἔγνως ἀπὸ τοῦ ἔτι, ἀφʼ οὖ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς;

—

20:5

εὐφροσύνη δὲ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον, χαρμονὴ δέ παρανόμων ἀπώλεια·

—

20:6

ἐὰν ἀναβῇ εἰς οὐρανὸν αὐτοῦ τὰ δῶρα, ἡ δὲ θυσία αὐτοῦ νεφῶν ἅψηται.

—

20:7

ὅταν γὰρ δοκῇ ἤδη κατεστηρίχθαι, τότε εἰς τέλος ἀπολεῖται· οἱ δὲ εἰδότες αὐτὸν ἐροῦσιν Ποῦ ἐστιν;

—

20:8

ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθῇ, ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν·

—

20:9

ὀφθαλμὸς παρέβλεψεν, καὶ οὐ προσθήσει, καὶ οὐκ ἔτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτοῦ.

—

20:10

τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες, αἱ δέ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν ὀδύναις.

—

20:11

ὀστᾶ αὐτοῦ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτοῦ, καὶ μετʼ αὐτοῦ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται.

—

20:12

ἐὰν γλυκανθῇ ἐν στόματι αὐτοῦ κακία, κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ,

—

20:13

οὐ φείσεται αὐτῆς καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτήν· καὶ συνάξει αὐτὴν ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγος αὐτοῦ,

—

20:14

καὶ οὐ μὴ δυνηθῇ βοηθῆσαι ἑαυτῷ· χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτοῦ.

—

20:15

πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεσθήσεται, ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος.

—

20:16

θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν, ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλῶσσα ὄφεως.

—

20:17

μὴ δοι ἴμελξιν νομάδων μηδέ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου.

—

20:18

εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασεν, πλοῦτον ἐξ οὗ οὐ γεύσεται ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος, ἀκατάποτος.

—

20:19

πολλῶν γὰρ δυνατῶν οἴκους ἔθλασεν· δίαιταν δὲ ἥρπασεν, καὶ οὐκ ἔστησεν.

—

20:20

οὐκ ἔστιν αὐτοῦ σωτηρία τοῖς ὑπάρχουσιν, ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ οὐ σωθήσεται.

—

20:21

οὐκ ἔστιν ὑπόλιμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ, διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά.

—

20:22

ὅταν δὲ δοκῆ ᾔδη πεπληρῶσθαι, θλβήσεται, πᾶσα δὲ ἀνάγκη ἐπʼ αὐτὸν ἐπελεύσεται.

—

20:23

εἴ πως πληρώσαι γαστέρα αὐτοῦ, ἐπαποστείλαι ἐπʼ αὐτὸν θυμὸν ὀργῆς. νίψαι ἐπʼ αὐτὸν ὀδύνας·

—

20:24

καὶ οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς σιδήρου, τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον·

—

20:25

διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτοῦ βέλος, ἄστρα δὲ ἐν διαίταις αὐτοῦ περιπατήσαισαν· ἐπʼ αὐτῷ φόβοι,

—

20:26

πᾶν δὲ σκότος αὐτῷ ὑπομείναι κατέδεται αὐτὸν πῦρ ἄκαυστον, κακώσαι δὲ αὐτοῦ ἐπήλυτος τὸν οἶκον.

—

20:27

ἀνακαλύψαι δὲ αὐτοῦ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας, γῆ δὲ ἐπανασταίη αὐτῷ.

—

20:28

ἑλκύσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀπωλία εἰς τέλος, ἡμέρα ὀργῆς ἐπέλθοι αὐτῷ.

—

20:29

αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ Κυρίου, καὶ κτῆμα ὑπαρχόντων αὐτῷ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου.

—