ὀλέκομαι πνεύματι φερόμενος, δέομαι δὲ ταφῆς καὶ οὐ τυγχάνω.
—
λίσσομαι κάμνων, καὶ τί ποιήσας;
—
ἔκλεψαν δέ μου τὰ ὑπάρχοντα ἀλλότριοι· τίς ἐστιν οὗτος; τῇ χειρί μου συνδεθήτω.
—
ὅτι καρδίαν αὐτῶν ἔκρυψας ἀπὸ φρονήσεως, διὰ τοῦτο οὐ μὴ ὑψώσῃς αὐτούς.
—
τῇ μερίδι ἀναγγελεῖ κακίας. ὀφθαλμοὶ δὲ ἐφʼ υἱοῖς ἐτάκησαν.
—
ἔθοῦ δέ με θρύλημα ἐν ἔθνεσιν, γέλως δὲ αὐτοῖς ἀπέβην·
—
πεπώρωνται γὰρ ἀπὸ ὀργῆς οἱ ὀφθαλμοί μου, πεπολιόρκημαι μεγάλως ὑπὸ πάντων.
—
θαῦμα ἔσχεν ἀληθινοὺς ἐπὶ τούτῳ· δίκαιος δὲ ἐπὶ παρανόμῳ ἐπανασταίη·
—
σχοίη δὲ πιστὸς τὴν ἑαυτοῦ ὁδόν, καθαρὸς δὲ χεῖρας ἀναλάβοι θάρσος.
—
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ πάντες ἐρείδετε, καὶ δεῦτε δή. οὐ γὰρ εὑρίσκω ἐν ὑμῖν ἀληθές.
—
αἱ ἡμέραι μου παρῆλθον ἐν βρόμῳ, ἐρράγη δὲ τὰ ἄρθρα τῆς καρδίας μου·
—
νύκτα εἰς ἡμέραν ἔθηκα, φῶς ἐγγὺς ἀπὸ προσώπου σκότους.
—
ἐὰν γὰρ ὑπομείνω, ᾔδης μου ὁ οἶκος. ἐν δὲ γνόφῳ ἔστρωταί μου ἡ στρωμνή.
—
θάνατον ἐπεκαλεσάμην πατέρα μου εἶναι, μητέρα δέ μου καὶ ἀδελφὴν σαπρίαν.
—
ποῦ οὖν μου ἔτι ἐστὶν ἡ ἐλπίς ἤ τὰ ἀγαθά μου ὄψομαι
—
ἤ μετʼ ἐμοῦ εἰς ᾄδην καταβήσονται. ἤ ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ χώματος καταβησόμεθα;
—