Skip to content

Parallel

Job 15

Swete's Septuagint · Berean Standard Bible

γπολαβὼν δὲ Ἐλειφὰς ὁ Θαιμανείτης λέγει
Πότερον σοφὸς ἀπόκρισιν δώσει συνέσεως πνεύματος, καὶ ἐνέπλησεν πόνον γαστρός,
ἐλέγχων ἐν ῥήμασιν οἷς οὐ δεῖ ἐν λόγοις οἷς οὐδεν ὄφελος;
οὐ καὶ σὺ ἀπεποιήσω φόβον, συνετελέσω δὲ ῥήματα τοιαῦτα ἔναντι τοῦ κυρίου;
ἔνοχος εἶ ῥήμασιν στόματός σου, οὐδὲ διέκρινας ῥήματα δυναστῶν·
ἐλέγξαι σε τὸ σὸν στόμα καὶ μὴ ἐγώ, τὰ δέ χείλη σου καταμαρτυρήσουσίν σου.
τί γάρ; μὴ πρῶτος ἀνθρώπων ἐγενήθης; ἤ πρὸ θινῶν ἐπάγης
ἤ σύνταγμα Κυρίου ἀκήκοας εἰς δὲ σὲ ἀφίκετο σοφία;
τί γὰρ οἶδας ὅ οὐκ οἴδαμεν; ἤ τί συνίεις ὅ οὐ καὶ ἡμεῖς;
καί γε πρεσβύτης καί γε παλαιὸς ἐν ἡμῖν, βαρύτερος τοῦ πατρός σου ἡμέραις.
ὀλίγα ὧν ἡμάρτηκας μεμαστίγωσαι, μεγάλως ὑπερβαλλόντως λελάληκας.
τί ἐτόλμησεν ἡ καρδία σου ἤ τί ἐπήνεγκαν οἱ ὀφθαλμοί σου,
ὅτι θυμὸν ἔρρηξας ἔναντι Κυρίου, ἐξήγαγες δὲ ἐκ στόματος ῥήματα τοιαῦτα;
τίς γὰρ ὤν βροτός, ὅτι ἔσται ἄμεμπτος, ἤ ὡς ἐσόμενος δίκαιος γεννητὸς γυναικός
εἰ κατὰ ἁγίων οὐ πιστεύει, οὐρανὸς δὲ οὐ καθαρὸς ἐναντίον αὐτοῦ.
ἴα δὲ ἐβδελυγμένος καὶ ἀκάθαρτος, ἀνὴρ πίνων ἀδικίας ἴσα ποτῷ.
ἀναγγελῶ δέ σοι, ἄκουέ μου. ἂ δὴ ἑώρακα ἀναγγελῶ σοι.
ἃ σοφοὶ ἐροῦσιν, οὐκ ἔκρυψαν πατέρας αὐτῶν·
αὐτοῖς μόνοις ἐδόθη ἡ γῆ, καὶ οὐκ ἐπῆλθεν ἀλλογενὴς ἐπʼ αὐτούς.
πᾶς ὁ βἰος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι, ἔτη δὲ ἀριθμητὰ δεδομένα δυνάστῃ,
ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ ἐν ὠσὶν αὐτοῦ· ὅταν δοκῆ ἤδη εἰρηνεύειν. ἤξει αὐτοῦ ἡ καταστροφή.
μὴ πιστευέτω ἀποστραφῆναι ἀπὸ σκότους· ἐντέταλται γἃρ ἤδη εἰς χεῖρας σιδήρου.
κατατέτακται δὲ εἰς σῖτα γυψίν· οἶδεν δὲ ἐν ἑαυτῷ ὅτι μένει εἰς πτῶμα. ἡμέρα δὲ αὐτὸν σκοτινὴ στροβήσει,
ἀνάγκη δὲ καὶ θλίψις αὐτὸν καθέξει ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων·
ὅτι ἦρκεν χεῖρας ἐναντίον τοῦ κυρίου, ἔναντι δέ Κυρίου Παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν,
ἔδραμεν δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ὕβρει, ἐν πάχει νώτου ἀσπίδος αὐτοῦ·
ὅτι ἐκάλυψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν στέατι αὐτοῦ, καὶ ἐποίησεν περιστόμιον ἐπὶ τῶν μηρίων.
αὐλισθείη δὲ πόλεις ἐρήμους. εἰσέλθοι δὲ εἰς οἴκους ἀοικήτους· ἄ δὲ ἐκεῖνοι ἡτοίμασαν, ἄλλοι ἀποίσονται.
οὔτε μὴ πλουτισθῇ, οὔτε μὴ μείνῃ αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα· οὐ μὴ βάλῃ ἐπὶ τὴν γῆν σκιάν,
οὐδὲ μὴ ἐκφύγῃ τὸ σκότος· τὸν βλαστὸν αὐτοῦ μαράναι ἄνεμος, ἐκπέσοι δὲ αὐτοῦ τὸ ἄνθος.
μὴ πιστευέτω ὅτι ὑπομενεῖ, κενὰ γὰρ ἀποβήσεται αὐτῷ·
ἡ τομὴ αὐτοῦ πρὸ ὥρας φθαρήσεται, καὶ ὁ ῥάδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ πυκάσῃ·
τρυγηθείη) δὲ ὡς ὄμφαξ πρὸ ὥρας. ἐκπέσοι δὲ ὡς ἄνθος ἐλαίας.
μαρτύριον γὰρ ἀσεβοῦς θάνατος, πῦρ δὲ καύσει οἴκους δωροδεκτῶν.
ἐν γαστρὶ δὲ λήμψεται ὀδύνας,