Skip to content

Parallel

4 Maccabees 9

Swete's Septuagint · Berean Standard Bible

9:1
Τί μέλλεις, ὦ τύραννε; ἕτοιμοι γάρ ἐσμεν ἀποθνήσκειν, ἢ παραβαίνειν τὰς πατρίους ἡμῶν ἐντολάς.
9:2
καὶ αἰσχυνόμεθα γὰρ τοὺς προγόνους εἰκότως, εἰ μὴ τῇ τοῦ νόμου εὐπειθείᾳ συμβούλῳ καὶ γνώσει χρησαί μέθα.
9:3
σύμβουλε τύραννε παρανομίας, μὴ ἡμᾶς μισῶν ὑπέρ αὐτοὺς ἡμᾶς ἐλέα.
9:4
χαλεπώτερον γὰρ αὐτοῦ τοῦ θαυάτου νομίζομεν εἶναί σου τὸν ἐπὶ τῇ παρανόμῳ σωτηρίᾳ ἡμῶν ἔλεον.
9:5
ἐκφοβεῖς δὲ ἡμᾶς, τὸν διὰ τῶν βασάνων ἡμῖν θάνατον ἀπειλῶν, ἄὥσπερ οὐχὶ πρὸ βραχέως παρὰ Ἐλεαζάρου μαθών.
9:6
εἰ δ᾿ οἱ γέροντες τῶν Ἐβραίων διὰ τὴν εὐσέβειαν καὶ βασανισμοὺς ὑπομείναντες ἀπέθανον, ἀποθάνοιμεν ἂν δικαιότερον ἡμεῖς οἱ νέοι, τὰς βασάνους τῶν σῶν ἀναγκῶν ὑπεριδόντες ἄς καὶ ὁ παιδευτὴς γέρων ἐνίκησεν.
9:7
πείραζε γὰρ οὖν, τύραννε· καὶ τὰς ἡμῶν ψυχὰς εἰ θανατώσεις διὰ τὴν εὐσέβειαν, μὴ νομίσῃς ἡμᾶς βλάπτειν βασανίζων.
9:8
ἡμεῖς μὲν γὰρ διὰ τῆσδε τῆς κακοπαθείας καὶ ὑπομονῆς τὰ τῆς ἀρετῆς ἆθλα οἴσομεν,
9:9
σὺ δὲ διὰ τὴν ἡμῶν μιεροφονίαν αὐτάρκη καρτερήσεις ὑπὸ τῆς θείας δίκης αἰόνιον βασάνου διὰ πυρός.
Ταῦτα αὐτῶν εἰπόντων, οὐ μόνον ὡς κατὰ ἀπειθούντων ἐχαλέπαινεν ὁ τύραννος, ἀλλ᾿ ὁὡς καὶ κατὰ ἀχαρίστων ὠργίσθη.
ὅθεν τὸν πρεσβύτατον οὐτων κελευσθέντες παρήγαγον οἱ μμστισταί, καὶ διαρρήξαντες τὸν χιτῶνα διέδησαν τὰς χεῦρας αὐτοῦ καὶ τοὺς βραχί ὀνᾶς ἱμᾶσιν ἑκατέρωθεν.
ὼς δὲ τύπτοντες ταῖς μάστιξιν ἐκοπίασαν, μηδέν ἀνύοντες, ἀνέβαλον αὐτὸν ἐπὶ τὸν τροχόν.
περὶ ὅν κατατεινόμενος ὁ εὐγενὴς νεανίας ἔξαρθρος ἐγίνετο.
καὶ κατὰ πᾶν μέλος κλώμενος κατηγόρει λέγων
Γύραννε μιερώτατε καὶ τῆς οὐραυίου δίκης ἐχθρέ καὶ ὠμόφρον, οὐκ ἀνδροφονήσαντά με τοῦτον καταικίζεις τὸν τρόπον, οὐδὲ ἀσεβήσαντα, ἀλλὰ θείου υόμου προασπίζοντα.
καὶ τῶν δορυφόρων λεγόντων Ομολόγησον φαγεῖν, ὅπως ἀπαλλαγὴς τῶν βασάνων,
ὁ δὲ εἶπεν Οὐχ οὕτως ἰσχυρὸς ὑμῶν ἐστιν ὁ τρόπος, ὠ σμιεροὶ διάκονοι, ὥστε μου τὸν λογισμὸν ἄξαι. τέμνετέ μου μέλη, καὶ πυροῦτε τὰς σάρκας, καὶ στρεβλοῦτε τὰ ἄρθρα ·
διο πασῶν γὰρ ὑμᾶς πείσω τῶν βασάνων ὅτι μόνοι οἱ παῖδες Ἐβραίων ὑπέρ ἀρετῆς εἰσιν ἀνίκητοι.
πρῦτα λέγοντες ἔτι πῦρ ἐπέστραωσαν, καὶ διερεθίζοντες τὸν τροχὸν προσεπικατέτεινον.
ἐμολύνετο δὲ πάντοθεν αἵματι ὁ τροχός, καὶ ὁ σωρὸς τῆς ἀνθρακιᾶς τοῖς τῶν ἰχώραον ἐσβέννυτο σταλαγμοῖς, καὶ περὶ τοὺς ἄξονας τοῦ ἀργάνου περιέρεον αἱ σάρκες.
καὶ περιτετηγμένον ἤδη ἔχων τὸ τῶν ὀστέων πῆγμα ὁ μεγαλόφρων καὶ Ἀβραμιαῖος νεανίας οὐκ ἐστέναξεν.
ἀλλʼ ὥσπερ ἐν πυρὶ μετασχηματιζόμενος εἰς ἀφθαρσίαν, ὑπέμεινεν εὐγενῶς τὰς στρέβλας
Μιμήσασθέ με, ἀδελφοί, λέγων· μὴ μου τὸν αἰῶνα λειποτακτήσητε, μηδέ ἐξομόσησθέ μου τὴν τῆς εὐψυχίας ἀδελφότητα· ἱερὰν καὶ εὐγενῆ στρατείαν στρατεύσασθε περὶ τῆς εὐσεβείας,
δί ἧς ἵλεως ἡ δικαία καὶ πάτριος ἡμῶν πρόνοια τῷ ἔθνει γενηθεῖσα τιμαορησειεν τὸν ἀλάστορα τύραννον.
καὶ ταῦτα εἰπ ὼν ὁ ἱεροπρεπὴς νεανίας ἀπέρρηξεν τὴν ψυχὴν.
Θαυμασάντων δὲ πάντων τὴν καρτεροψυχίαν αὐτοῦ, ἦγον οἱ δορυφόροι τὸν καθʼ ἡλικίαν τοῦ προτέρου δεύτερον, καὶ σιδηρᾶς ἐναρμοσάμενοι χείρας ἀξέσιν τοῖς ὄυυξιν, τοῖς ὀργάνοις καὶ καταπέλτῃ προσέδησαν αὐτόν.
ὡς δʼ εἰ φαγεῖν βούλοιτο πρὶν βασανίζεσθαι πυνθανόμενοι, τὴν εὐγενῆ γναώμην ἤκουσαν,
ἀπ ὸ τῶν τενόντωυ ταῖς σιδηραῖς χερσὶν ἐπισπασάμενοι, μενοι, μθχρ γε τῶν γενείων τὴν σάρκα πᾶσαυ καὶ τὴν τῆς κεφαλῆς δορὰν οἱ παρδάλιοι θῆρες ἀπέσυραν· ὁ δὲ ταύτην βαρέως τὴν ἀλγηδόνα καρτερῶν, ἔλεγεν
Ὡς ἡδὺς πᾶς τρόπος θανάτου διὰ τὴν πάτριον ἡμῶν εὺσέβειαν· ἔφη τε πρὸς τὸν τύραννον
ὐ δοκεῖς, πάντων ὠμότατε τύραννε, πλεῖον ἐμοῦ σ ε υῦυ βασανίζεσθαι, ὁρῶν σου νικώμενον τὸν τῆς τυραννίδος ὑπερήφανον λογισμὸν ὑπὸ τῆς διὰ τὴν εὐσέβειαν ἡμῶν ὑπομονῆς ;
ἐγὼ μέν γὰρ ταῖς διὰ τὴν ἀρετὴν ἡδοναῖς τὸν πόνον ἐπικουφίζομαι
σὺ δὲ ἐν ταῖς τῆς ἀσεβείας ἀπειλαῖς βασανίζῃ· οὐκ ἐκφεύξῃ δέ, μιερώτατε τύραννε, τὰς τῆς θείας ἀργῆς δίκας.