1 In finem, pro susceptione matutina. Psalmus David.
2 Deus, Deus meus, respice in me : quare me dereliquisti ? longe a salute mea verba delictorum meorum.
3 Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies ; et nocte, et non ad insipientiam mihi.
4 Tu autem in sancto habitas, laus Israël.
5 In te speraverunt patres nostri ; speraverunt, et liberasti eos.
6 Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt ; in te speraverunt, et non sunt confusi.
7 Ego autem sum vermis, et non homo ; opprobrium hominum, et abjectio plebis.
8 Omnes videntes me deriserunt me ; locuti sunt labiis, et moverunt caput.
9 Speravit in Domino, eripiat eum : salvum faciat eum, quoniam vult eum.
10 Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre, spes mea ab uberibus matris meæ.
11 In te projectus sum ex utero ; de ventre matris meæ Deus meus es tu :
12 ne discesseris a me, quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adjuvet.
13 Circumdederunt me vituli multi ; tauri pingues obsederunt me.