Parallel

Wisdom of Solomon 8

Clementine Vulgate · Berean Standard Bible

8:1

Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter.

—

8:2

Hanc amavi, et exquisivi a juventute mea, et quæsivi sponsam mihi eam assumere, et amator factus sum formæ illius.

—

8:3

Generositatem illius glorificat, contubernium habens Dei ; sed et omnium Dominus dilexit illam.

—

8:4

Doctrix enim est disciplinæ Dei, et electrix operum illius.

—

8:5

Et si divitiæ appetuntur in vita, quid sapientia locupletius quæ operatur omnia ?

—

8:6

Si autem sensus operatur, quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex ?

—

8:7

Et si justitiam quis diligit, labores hujus magnas habent virtutes : sobrietatem enim et prudentiam docet, et justitiam, et virtutem, quibus utilius nihil est in vita hominibus.

—

8:8

Et si multitudinem scientiæ desiderat quis, scit præterita, et de futuris æstimat ; scit versutias sermonum, et dissolutiones argumentorum ; signa et monstra scit antequam fiant, et eventus temporum et sæculorum.

—

8:9

Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum, sciens quoniam mecum communicabit de bonis, et erit allocutio cogitationis et tædii mei.

—

8:10

Habebo propter hanc claritatem ad turbas, et honorem apud seniores juvenis ;

—

8:11

et acutus inveniar in judicio, et in conspectu potentium admirabilis ero, et facies principum mirabuntur me :

—

8:12

tacentem me sustinebunt, et loquentem me respicient, et sermocinante me plura, manus ori suo imponent.

—

8:13

Præterea habebo per hanc immortalitatem, et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam.

—

8:14

Disponam populos, et nationes mihi erunt subditæ :

—

8:15

timebunt me audientes reges horrendi. In multitudine videbor bonus, et in bello fortis.

—

8:16

Intrans in domum meam, conquiescam cum illa : non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec tædium convictus illius, sed lætitiam et gaudium.

—

8:17

Hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo, quoniam immortalitas est in cognatione sapientiæ,

—

8:18

et in amicitia illius delectatio bona, et in operibus manuum illius honestas sine defectione, et in certamine loquelæ illius sapientia, et præclaritas in communicatione sermonum ipsius : circuibam quærens, ut mihi illam assumerem.

—

8:19

Puer autem eram ingeniosus, et sortitus sum animam bonam.

—

8:20

Et cum essem magis bonus, veni ad corpus incoinquinatum.

—

8:21

Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det ; et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cujus esset hoc donum : adii Dominum, et deprecatus sum illum, et dixi ex totis præcordiis meis :

—