Parallel

Wisdom of Solomon 12

Clementine Vulgate · Berean Standard Bible

12:1

O quam bonus et suavis est, Domine, spiritus tuus in omnibus !

—

12:2

Ideoque eos qui exerrant partibus corripis, et de quibus peccant admones et alloqueris, ut relicta malitia credant in te, Domine.

—

12:3

Illos enim antiquos inhabitatores terræ sanctæ tuæ, quos exhorruisti,

—

12:4

quoniam odibilia opera tibi faciebant per medicamina et sacrificia injusta,

—

12:5

et filiorum suorum necatores sine misericordia, et comestores viscerum hominum, et devoratores sanguinis a medio sacramento tuo,

—

12:6

et auctores parentes animarum inauxiliatarum, perdere voluisti per manus parentum nostrorum :

—

12:7

ut dignam perciperent peregrinationem puerorum Dei, quæ tibi omnium carior est terra.

—

12:8

Sed et his tamquam hominibus pepercisti, et misisti antecessores exercitus tui vespas, ut illos paulatim exterminarent.

—

12:9

Non quia impotens eras in bello subjicere impios justis, aut bestiis sævis, aut verbo duro simul exterminare :

—

12:10

sed partibus judicans, dabas locum pœnitentiæ, non ignorans quoniam nequam est natio eorum, et naturalis malitia ipsorum, et quoniam non poterat mutari cogitatio illorum in perpetuum.

—

12:11

Semen enim erat maledictum ab initio ; nec timens aliquem, veniam dabas peccatis illorum.

—

12:12

Quis enim dicet tibi : Quid fecisti ? aut quis stabit contra judicium tuum ? aut quis in conspectu tuo veniet vindex iniquorum hominum ? aut quis tibi imputabit, si perierint nationes quas tu fecisti ?

—

12:13

Non enim est alius deus quam tu, cui cura est de omnibus, ut ostendas quoniam non injuste judicas judicium.

—

12:14

Neque rex, neque tyrannus in conspectu tuo inquirent de his quos perdidisti.

—

12:15

Cum ergo sis justus, juste omnia disponis ; ipsum quoque qui non debet puniri, condemnare, exterum æstimas a tua virtute.

—

12:16

Virtus enim tua justitiæ initium est, et ob hoc quod Dominus es, omnibus te parcere facis.

—

12:17

Virtutem enim ostendis tu, qui non crederis esse in virtute consummatus, et horum qui te nesciunt audaciam traducis.

—

12:18

Tu autem dominator virtutis, cum tranquillitate judicas, et cum magna reverentia disponis nos : subest enim tibi, cum volueris posse.

—

12:19

Docuisti autem populum tuum per talia opera, quoniam oportet justum esse et humanum ; et bonæ spei fecisti filios tuos, quoniam judicans das locum in peccatis pœnitentiæ.

—

12:20

Si enim inimicos servorum tuorum, et debitos morti, cum tanta cruciasti attentione, dans tempus et locum per quæ possent mutari a malitia :

—

12:21

cum quanta diligentia judicasti filios tuos, quorum parentibus juramenta et conventiones dedisti bonarum promissionum !

—

12:22

Cum ergo das nobis disciplinam, inimicos nostros multipliciter flagellas, ut bonitatem tuam cogitemus judicantes, et cum de nobis judicatur, speremus misericordiam tuam.

—

12:23

Unde et illis qui in vita sua insensate et injuste vixerunt, per hæc quæ coluerunt dedisti summa tormenta.

—

12:24

Etenim in erroris via diutius erraverunt, deos æstimantes hæc quæ in animalibus sunt supervacua, infantium insensatorum more viventes.

—

12:25

Propter hoc tamquam pueris insensatis judicium in derisum dedisti.

—

12:26

Qui autem ludibriis et increpationibus non sunt correcti, dignum Dei judicium experti sunt.

—

12:27

In quibus enim patientes indignabantur per hæc quos putabant deos, in ipsis cum exterminarentur videntes, illum quem olim negabant se nosse, verum Deum agnoverunt ; propter quod et finis condemnationis eorum venit super illos.

—