Tobit 6 — parallel

6:1

Profectus est autem Tobias, et canis secutus est eum, et mansit prima mansione juxta fluvium Tigris.

—

6:2

Et exivit ut lavaret pedes suos, et ecce piscis immanis exivit ad devorandum eum.

—

6:3

Quem expavescens Tobias clamavit voce magna, dicens : Domine, invadit me.

—

6:4

Et dixit ei angelus : Apprehende branchiam ejus, et trahe eum ad te. Quod cum fecisset, attraxit eum in siccum, et palpitare cœpit ante pedes ejus.

—

6:5

Tunc dixit ei angelus : Exentera hunc piscem, et cor ejus, et fel, et jecur repone tibi : sunt enim hæc necessaria ad medicamenta utiliter.

—

6:6

Quod cum fecisset, assavit carnes ejus, et secum tulerunt in via : cetera salierunt, quæ sufficerent eis, quousque pervenirent in Rages civitatem Medorum.

—

6:7

Tunc interrogavit Tobias angelum, et dixit ei : Obsecro te, Azaria frater, ut dicas mihi quod remedium habebunt ista, quæ de pisce servare jussisti ?

—

6:8

Et respondens angelus, dixit ei : Cordis ejus particulam si super carbones ponas, fumus ejus extricat omne genus dæmoniorum sive a viro, sive a muliere, ita ut ultra non accedat ad eos.

—

6:9

Et fel valet ad ungendos oculos in quibus fuerit albugo, et sanabuntur.

—