In tribus placitum est spiritui meo, quæ sunt probata coram Deo et hominibus :
—
concordia fratrum, et amor proximorum, et vir et mulier bene sibi consentientes.
—
Tres species odivit anima mea, et aggravor valde animæ illorum :
—
pauperem superbum, divitem mendacem, senem fatuum et insensatum.
—
Quæ in juventute tua non congregasti, quomodo in senectute tua invenies ?
—
Quam speciosum canitiei judicium, et presbyteris cognoscere consilium !
—
Quam speciosa veteranis sapientia, et gloriosus intellectus et consilium !
—
Corona senum multa peritia, et gloria illorum timor Dei.
—
Novem insuspicabilia cordis magnificavi : et decimum dicam in lingua hominibus :
—
homo qui jucundatur in filiis, vivens et videns subversionem inimicorum suorum.
—
Beatus qui habitat cum muliere sensata, et qui lingua sua non est lapsus, et qui non servivit indignis se.
—
Quam magnus qui invenit sapientiam et scientiam ! sed non est super timentem Dominum.
—
Timor Dei super omnia se superposuit.
—
Beatus homo cui donatum est habere timorem Dei : qui tenet illum, cui assimilabitur ?
—
Timor Dei initium dilectionis ejus : fidei autem initium agglutinandum est ei.
—
Omnis plaga tristitia cordis est, et omnis malitia nequitia mulieris.
—
Et omnem plagam, et non plagam videbit cordis :
—
et omnem nequitiam, et non nequitiam mulieris :
—
et omnem obductum, et non obductum odientium :
—
et omnem vindictam, et non vindictam inimicorum.
—
Non est caput nequius super caput colubri,
—
et non est ira super iram mulieris. Commorari leoni et draconi placebit, quam habitare cum muliere nequam.
—
Nequitia mulieris immutat faciem ejus : et obcæcat vultum suum tamquam ursus, et quasi saccum ostendit. In medio proximorum ejus
—
ingemuit vir ejus, et audiens suspiravit modicum.
—
Brevis omnis malitia super malitiam mulieris : sors peccatorum cadat super illam.
—