Parallel
Psalms 54
Clementine Vulgate · Berean Standard Bible
In finem, in carminibus. Intellectus David.
For the choirmaster. With stringed instruments. A Maskil (note: Maskil is probably a musical or liturgical term; used for Psalms 32, 42, 44–45, 52–55, 74, 78, 88–89, and 142.) of David. When the Ziphites went to Saul and said, “Is David not hiding among us?” Save me, O God, by Your name, and vindicate me by Your might!
Exaudi, Deus, orationem meam, et ne despexeris deprecationem meam :
Hear my prayer, O God; listen to the words of my mouth.
intende mihi, et exaudi me. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum
For strangers rise up against me, and ruthless men seek my life—men with no regard for God. Selah
a voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Quoniam declinaverunt in me iniquitates, et in ira molesti erant mihi.
Surely God is my helper; the Lord is the sustainer of my soul.
Cor meum conturbatum est in me, et formido mortis cecidit super me.
He will reward my enemies with evil. In Your faithfulness, destroy them.
Timor et tremor venerunt super me, et contexerunt me tenebræ.
Freely I will sacrifice to You; I will praise Your name, O LORD, for it is good.
Et dixi : Quis dabit mihi pennas sicut columbæ, et volabo, et requiescam ?
For He has delivered me from every trouble, and my eyes have looked in triumph on my foes.
Præcipita, Domine ; divide linguas eorum : quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate.
—
Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi, sustinuissem utique. Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset, abscondissem me forsitan ab eo.
—
Veniat mors super illos, et descendant in infernum viventes : quoniam nequitiæ in habitaculis eorum, in medio eorum.
—
Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi : quoniam inter multos erant mecum.
—
Exaudiet Deus, et humiliabit illos, qui est ante sæcula. Non enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum.
—
divisi sunt ab ira vultus ejus, et appropinquavit cor illius. Molliti sunt sermones ejus super oleum ; et ipsi sunt jacula.
—
Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet ; non dabit in æternum fluctuationem justo.
—
Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus. Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos ; ego autem sperabo in te, Domine.
—