Psalms 118 — parallel

118:1

Alleluja. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.

Give thanks to the LORD, for He is good; His loving devotion endures forever.

118:2

Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum.

say, “His loving devotion endures forever.”

118:3

Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.

Let the house of Aaron say, “His loving devotion endures forever.”

118:4

Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.

Let those who fear the LORD say, “His loving devotion endures forever.”

118:5

Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.

In my distress I called to the LORD, and He answered and set me free.

118:6

Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.

The LORD is ; I will not be afraid. What can man do ?

118:7

Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.

The LORD is on my side; He is my helper. Therefore I will look in triumph on those who hate me.

118:8

Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque.

It is better to take refuge in the LORD than to trust in man.

118:9

In quo corrigit adolescentior viam suam ? in custodiendo sermones tuos.

It is better to take refuge in the LORD than to trust in princes.

118:10

In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis.

All the nations surrounded me, but in the name of the LORD I cut them off.

118:11

In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.

They surrounded me on every side, but in the name of the LORD I cut them off.

118:12

Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas.

They swarmed around me like bees, but they were extinguished like burning thorns; in the name of the LORD I cut them off.

118:13

In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.

I was pushed so hard I was falling, but the LORD helped me.

118:14

In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.

The LORD is my strength and my song, and He has become my salvation.

118:15

In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.

Shouts of joy and salvation resound in the tents of the righteous: “The right hand of the LORD performs with valor!

118:16

In justificationibus tuis meditabor : non obliviscar sermones tuos.

The right hand of the LORD is exalted! The right hand of the LORD performs with valor!”

118:17

Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.

I will not die, but I will live and proclaim what the LORD has done.

118:18

Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.

The LORD disciplined me severely, but He has not given me over to death.

118:19

Incola ego sum in terra : non abscondas a me mandata tua.

Open to me the gates of righteousness, that I may enter and give thanks to the LORD.

118:20

Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.

This is the gate of the LORD; the righteous shall enter through it.

118:21

Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis.

I will give You thanks, for You have answered me, and You have become my salvation.

118:22

Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.

The stone the builders rejected has become the cornerstone.

118:23

Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.

This is from the LORD, and it is marvelous .

118:24

Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.

This is the day that the LORD has made; we will rejoice and be glad in it.

118:25

Adhæsit pavimento anima mea : vivifica me secundum verbum tuum.

O LORD, save us, . We beseech You, O LORD, cause us to prosper!

118:26

Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas.

Blessed is he who comes in the name . From the house of the LORD we bless you.

118:27

Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.

The LORD is God; He has made His light to shine upon us. Bind the festal sacrifice with cords to the horns .

118:28

Dormitavit anima mea præ tædio : confirma me in verbis tuis.

You are my God, and I will give You thanks. You are my God, and I will exalt You.

118:29

Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.

Give thanks to the LORD, for He is good; His loving devotion endures forever.

118:30

Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus.

—

118:31

Adhæsi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere.

—

118:32

Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.

—

118:33

Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.

—

118:34

Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.

—

118:35

Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.

—

118:36

Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.

—

118:37

Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me.

—

118:38

Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.

—

118:39

Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.

—

118:40

Ecce concupivi mandata tua : in æquitate tua vivifica me.

—

118:41

Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum.

—

118:42

Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.

—

118:43

Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.

—

118:44

Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.

—

118:45

Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.

—

118:46

Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.

—

118:47

Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.

—

118:48

Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.

—

118:49

Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.

—

118:50

Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.

—

118:51

Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi.

—

118:52

Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.

—

118:53

Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.

—

118:54

Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.

—

118:55

Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.

—

118:56

Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.

—

118:57

Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.

—

118:58

Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum.

—

118:59

Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.

—

118:60

Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.

—

118:61

Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.

—

118:62

Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.

—

118:63

Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.

—

118:64

Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me.

—

118:65

Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.

—

118:66

Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.

—

118:67

Priusquam humiliarer ego deliqui : propterea eloquium tuum custodivi.

—

118:68

Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.

—

118:69

Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.

—

118:70

Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum.

—

118:71

Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.

—

118:72

Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.

—

118:73

Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me : da mihi intellectum, et discam mandata tua.

—

118:74

Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.

—

118:75

Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.

—

118:76

Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.

—

118:77

Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.

—

118:78

Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis.

—

118:79

Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.

—

118:80

Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.

—

118:81

Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.

—

118:82

Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes : Quando consolaberis me ?

—

118:83

Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus.

—

118:84

Quot sunt dies servi tui ? quando facies de persequentibus me judicium ?

—

118:85

Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.

—

118:86

Omnia mandata tua veritas : inique persecuti sunt me, adjuva me.

—

118:87

Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua.

—

118:88

Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.

—

118:89

In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.

—

118:90

In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet.

—

118:91

Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.

—

118:92

Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.

—

118:93

In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.

—

118:94

Tuus sum ego ; salvum me fac : quoniam justificationes tuas exquisivi.

—

118:95

Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi.

—

118:96

Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.

—

118:97

Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.

—

118:98

Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.

—

118:99

Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.

—

118:100

Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.

—

118:101

Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.

—

118:102

A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.

—

118:103

Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.

—

118:104

A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis.

—

118:105

Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.

—

118:106

Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.

—

118:107

Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum.

—

118:108

Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.

—

118:109

Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.

—

118:110

Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.

—

118:111

Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.

—

118:112

Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.

—

118:113

Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.

—

118:114

Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.

—

118:115

Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.

—

118:116

Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.

—

118:117

Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.

—

118:118

Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.

—

118:119

Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ; ideo dilexi testimonia tua.

—

118:120

Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui.

—

118:121

Feci judicium et justitiam : non tradas me calumniantibus me.

—

118:122

Suscipe servum tuum in bonum : non calumnientur me superbi.

—

118:123

Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.

—

118:124

Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.

—

118:125

Servus tuus sum ego : da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.

—

118:126

Tempus faciendi, Domine : dissipaverunt legem tuam.

—

118:127

Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.

—

118:128

Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui.

—

118:129

Mirabilia testimonia tua : ideo scrutata est ea anima mea.

—

118:130

Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.

—

118:131

Os meum aperui, et attraxi spiritum : quia mandata tua desiderabam.

—

118:132

Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.

—

118:133

Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.

—

118:134

Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.

—

118:135

Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.

—

118:136

Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.

—

118:137

Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.

—

118:138

Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.

—

118:139

Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.

—

118:140

Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.

—

118:141

Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus.

—

118:142

Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.

—

118:143

Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est.

—

118:144

Æquitas testimonia tua in æternum : intellectum da mihi, et vivam.

—

118:145

Clamavi in toto corde meo : exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram.

—

118:146

Clamavi ad te ; salvum me fac : ut custodiam mandata tua.

—

118:147

Præveni in maturitate, et clamavi : quia in verba tua supersperavi.

—

118:148

Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.

—

118:149

Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.

—

118:150

Appropinquaverunt persequentes me iniquitati : a lege autem tua longe facti sunt.

—

118:151

Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.

—

118:152

Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.

—

118:153

Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.

—

118:154

Judica judicium meum, et redime me : propter eloquium tuum vivifica me.

—

118:155

Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.

—

118:156

Misericordiæ tuæ multæ, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me.

—

118:157

Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi.

—

118:158

Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.

—

118:159

Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine : in misericordia tua vivifica me.

—

118:160

Principium verborum tuorum veritas ; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.

—

118:161

Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.

—

118:162

Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.

—

118:163

Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.

—

118:164

Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.

—

118:165

Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.

—

118:166

Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.

—

118:167

Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.

—

118:168

Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.

—

118:169

Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.

—

118:170

Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me.

—

118:171

Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.

—

118:172

Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.

—

118:173

Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.

—

118:174

Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.

—

118:175

Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.

—

118:176

Erravi sicut ovis quæ periit : quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.

—