Psalms 119 — parallel

119:1

Πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα, καὶ εἰσήκουσέν

—

119:2

Κύριε. ῥῦσαι τὴν ψυχὴν μου ἀπὸ χειλέων ἀδίκων καὶ ἀπὸ γλώσσης δολίας.

—

119:3

τί δοθείη σοι καὶ τί προστεθείη σοι πρὸς γλῶσσαν δολίαν; τὸ βέλη τοῦ δυνατοῦ ἠκονημένα σὺν τοῖς ἄνθραξιν τοῖς ἐρημικοῖς.

—

119:5

οἴμοι ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη, κατεσκήωνσα μετὰ τῶν σκηωνμάτων Κηδάρ.

—

119:6

πολλὰ παρῴκησεν ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν μισούντων τὴν εἰρήνην.

—

119:7

ἤμην εἰρηνικός· ὅταν ἐλάλουν αὐτοῖς, ἐπολέμουν με δωρεάν.

—

119:176

ᾨδὴ τῶν ἀναβαθμῶν.

—