Job 42 — parallel

42:1

‘Υπολαβὼν δὲ Ἰὰὼβ λέγει τῷ κυρίῳ

—

42:2

Οὐδα ὅτι πάντα δύνασαι, ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐθέν.

—

42:3

τίς γάρ ἐστιν ὁ κρύπταανν σε βουλήν; φειδόμενος δέ ῥημάτων, καὶ σέ οἴεται κρύπτειν; τἰς δὲ ἀναγγελεῖ μοι ἃ οὐκ ᾔδειν, μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἃ οὐκ ἡπιστάμηνς

—

42:4

ἄκουσον δέ μου, Κύριε, ἵνα κἀγὼ λαλήσω· ἐρωτήσω δέ, σὺ δέ με δἰδαξον.

—

42:5

ἀκοὴν μὲν ὠτὸς ἤκουόν σου τὸ πρότερον, νυνὶ δὲ ὁ ὀφθαλμός μου ἑόρακέν σε.

—

42:6

διὸ ἐφαύλισα ἐμαυτὸν καὶ ἐτάκην· ἥγημαι δὲ ἐγὼ ἐμαυτὸν γῆν καὶ σποδόν.

—

42:7

Ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ λαλῆσαι τὸν κύριον πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα τῷ Ἰὼβ, εἶπεν ὁ κύριος Ἐλειφὰς τῷ βαιμανείτῃ Ἰμαρτες σὺ καὶ οἱ φίλοι σου·, οὐ γὰρ ἐλαλήσατε ἐνώπιόν μου ἀληθὲς οὐδέν, ὥσπερ ὁ θεράπων μου Ἰὼβ.

—

42:8

νῦν δὲ λάβετε ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριούς, καὶ πορεύθητε πρὸς τὸν θεράποντά μου Ἰὼβ, καὶ ποιήσει καρπώσεις περὶ ὑμῶν. Ἰὼβ δὲ ὁ θεράπων μου εὔξεται περὶ ὑμῶν. ὅτι εἰ μὴ πρόσωπον αὐτοῦ λήμψομαι· εἰ μὴ γὰρ δι᾿ αὐτόν, ἀπώλεσα ἂν ὑμᾶς· οὐ γὰρ ἐλαλήσατε κατὰ τοῦ θεράποντός μου Ἰὼβ ἀληθές.

—

42:9

ἐπορεύθη δὲ Ἐλειφὰς ὁ Φαιμανείτης καὶ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης καὶ Σαωφὰρ ὁ Μειναῖος, καὶ ἐποίησαν καθὼς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ κύριος· καὶ ἔλυσεν τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῖς διὰ Ἰώβ.

—