Job 22 — parallel

22:1

῾Υπολαβὼν δὲ Ἐλειφὰς ὁ Θαιμανείτης λέγει

—

22:2

Πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην;

—

22:3

τί γὰρ μέλει τῷ κυρίῳ ἐὰν σὺ ἦσθα τοῖς ἔργοις ἄμεμπτος; ἤ ὠφελία ὅτι ἀπώσῃς τὴν ὁδόν σου;

—

22:4

ἢ λόγον σου ποιούμενος ἐλέγξει σε, καὶ συνεισελεύσεταί σοι εἰς κρίσιν;

—

22:5

πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστιν πολλή, ἀναρίθμητοι δέ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι;

—

22:6

ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διὰ κενῆς. ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου·

—

22:7

οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας, ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν·

—

22:8

ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον, ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς·

—

22:9

χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς. ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας.

—

22:10

τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες, καὶ ἐσπούδασέν σε πόλεμος ἐξαίσιος.

—

22:11

τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη, κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψεν.

—

22:12

μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ, τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσεν;

—

22:13

καὶ εἶπας Τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός. ἤ κατὰ τοῦ γνόφου κρίνει;

—

22:14

νεφέλη ἀποκρυφῆς αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὁραθήσεται, καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύεται.

—

22:15

μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες δίκαιοι.

—

22:16

οἳ συνελήμφθησαν ἄωροι; ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν·

—

22:17

οἱ λέγοντες Κύριος τί ποιήσει ἡμῖν; ἤ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ παντοκράτωρ

—

22:18

ὅς δὲ ἐνέπλησεν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν, βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ᾿ αὐτοῦ,

—

22:19

ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν, ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν·

—

22:20

εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν, καὶ τὸ κατάλιμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ.

—

22:21

γενοῦ δὴ σκληρός, ἐὰν ὑπομείνῃς· εἶτ᾿ ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς.

—

22:22

ἔκβαλε δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξηγορίαν, καὶ ἀνάλαβε τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου.

—

22:23

ἐὸν δὲ ἐπιστραφῇς καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι Κυρίου, πόρρω ἐποίησας ἀπὸ διαίτης σου ἄδικον·

—

22:24

θήσῃ ἐπὶ χώματι ἐν πέτρᾳ, καὶ ὡς πέτρα χειμάρρου Σωφείρ.

—

22:25

ἔσται οὖν σου ὁ παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν, καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὣσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον.

—

22:26

εἶτα παρρησιασθήσῃ ἐναντίον Κυρίου, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἱλαρῶς·

—

22:27

εὐξαμένου δέ σου πρὸς αὐτὸν εἰσακούσεταί σου, δώσει δέ σοι ἀποδοῦναι τὰς εὐχάς·

—

22:28

ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης, ἐπὶ δὲ ὁδοῖς σου ἔσται φέγγος.

—

22:29

ὅτι ἐταπείνωσας σεαυτόν, καὶ ἐρεῖς ῾ Υπερηφανεύσατο, καὶ κύφοντα ὀφθαλμοῖς σώσει·

—

22:30

ῤύσεται ἀθῷον, καὶ διασώθητι ἐν καθαραῖς χερσίν σου.

—