Parallel

1 Maccabees 3

Clementine Vulgate · Berean Standard Bible

3:1

Et surrexit Judas, qui vocabatur Machabæus, filius ejus, pro eo :

—

3:2

et adjuvabant eum omnes fratres ejus, et universi qui se conjunxerant patri ejus, et præliabantur prælium Israël cum lætitia.

—

3:3

Et dilatavit gloriam populo suo, et induit se loricam sicut gigas, et succinxit se arma bellica sua in præliis, et protegebat castra gladio suo.

—

3:4

Similis factus est leoni in operibus suis, et sicut catulus leonis rugiens in venatione.

—

3:5

Et persecutus est iniquos perscrutans eos : et qui conturbabant populum suum, eos succendit flammis :

—

3:6

et repulsi sunt inimici ejus præ timore ejus, et omnes operarii iniquitatis conturbati sunt : et directa est salus in manu ejus.

—

3:7

Et exacerbabat reges multos, et lætificabat Jacob in operibus suis, et in sæculum memoria ejus in benedictione.

—

3:8

Et perambulavit civitates Juda, et perdidit impios ex eis, et avertit iram ab Israël.

—

3:9

Et nominatus est usque ad novissimum terræ, et congregavit pereuntes.

—

3:10

Et congregavit Apollonius gentes, et a Samaria virtutem multam et magnam ad bellandum contra Israël.

—

3:11

Et cognovit Judas, et exiit obviam illi : et percussit, et occidit illum : et ceciderunt vulnerati multi, et reliqui fugerunt.

—

3:12

Et accepit spolia eorum : et gladium Apollonii abstulit Judas, et erat pugnans in eo omnibus diebus.

—

3:13

Et audivit Seron princeps exercitus Syriæ, quod congregavit Judas congregationem fidelium, et ecclesiam secum,

—

3:14

et ait : Faciam mihi nomen, et glorificabor in regno, et debellabo Judam, et eos qui cum ipso sunt, qui spernebant verbum regis.

—

3:15

Et præparavit se : et ascenderunt cum eo castra impiorum fortes auxiliarii ut facerent vindictam in filios Israël.

—

3:16

Et appropinquaverunt usque ad Bethoron : et exivit Judas obviam illi cum paucis.

—

3:17

Ut autem viderunt exercitum venientem sibi obviam, dixerunt Judæ : Quomodo poterimus pauci pugnare contra multitudinem tantam, et tam fortem, et nos fatigati sumus jejunio hodie ?

—

3:18

Et ait Judas : Facile est concludi multos in manus paucorum : et non est differentia in conspectu Dei cæli liberare in multis, et in paucis :

—

3:19

quoniam non in multitudine exercitus victoria belli, sed de cælo fortitudo est.

—

3:20

Ipsi veniunt ad nos in multitudine contumaci, et superbia, ut disperdant nos, et uxores nostras, et filios nostros, et ut spolient nos :

—

3:21

nos vero pugnabimus pro animabus nostris, et legibus nostris :

—

3:22

et ipse Dominus conteret eos ante faciem nostram : vos autem ne timueritis eos.

—

3:23

Ut cessavit autem loqui, insiluit in eos subito : et contritus est Seron et exercitus ejus in conspectu ipsius :

—

3:24

et persecutus est eum in descensu Bethoron usque in campum, et ceciderunt ex eis octingenti viri, reliqui autem fugerunt in terram Philisthiim.

—

3:25

Et cecidit timor Judæ ac fratrum ejus, et formido super omnes gentes in circuitu eorum :

—

3:26

et pervenit ad regem nomen ejus, et de præliis Judæ narrabant omnes gentes.

—

3:27

Ut audivit autem rex Antiochus sermones istos, iratus est animo : et misit, et congregavit exercitum universi regni sui, castra fortia valde :

—

3:28

et aperuit ærarium suum, et dedit stipendia exercitui in annum : et mandavit illis ut essent parati ad omnia.

—

3:29

Et vidit quod defecit pecunia de thesauris suis, et tributa regionis modica propter dissensionem et plagam quam fecit in terra, ut tolleret legitima, quæ erant a primis diebus :

—

3:30

et timuit ne non haberet ut semel et bis, in sumptus et donaria, quæ dederat ante larga manu : et abundaverat super reges qui ante eum fuerant.

—

3:31

Et consternatus erat animo valde, et cogitavit ire in Persidem, et accipere tributa regionum, et congregare argentum multum.

—

3:32

Et reliquit Lysiam hominem nobilem de genere regali, super negotia regia, a flumine Euphrate usque ad flumen Ægypti,

—

3:33

et ut nutriret Antiochum filium suum, donec rediret.

—

3:34

Et tradidit ei medium exercitum, et elephantos : et mandavit ei de omnibus quæ volebat, et de inhabitantibus Judæam, et Jerusalem :

—

3:35

et ut mitteret ad eos exercitum ad conterendam et extirpandam virtutem Israël, et reliquias Jerusalem, et auferendam memoriam eorum de loco :

—

3:36

et ut constitueret habitatores filios alienigenas in omnibus finibus eorum, et sorte distribueret terram eorum.

—

3:37

Et rex assumpsit partem exercitus residui, et exivit ab Antiochia civitate regni sui anno centesimo et quadragesimo septimo : et transfretavit Euphraten flumen, et perambulabat superiores regiones.

—

3:38

Et elegit Lysias Ptolemæum filium Dorymini, et Nicanorem, et Gorgiam, viros potentes ex amicis regis :

—

3:39

et misit cum eis quadraginta millia virorum, et septem millia equitum, ut venirent in terram Juda, et disperderent eam secundum verbum regis.

—

3:40

Et processerunt cum universa virtute sua, et venerunt, et applicuerunt Emmaum in terra campestri.

—

3:41

Et audierunt mercatores regionum nomen eorum : et acceperunt argentum, et aurum multum valde, et pueros, et venerunt in castra ut acciperent filios Israël in servos, et additi sunt ad eos exercitus Syriæ, et terræ alienigenarum.

—

3:42

Et vidit Judas et fratres ejus, quia multiplicata sunt mala, et exercitus applicabant ad fines eorum : et cognoverunt verba regis, quæ mandavit populo facere in interitum et consummationem :

—

3:43

et dixerunt unusquisque ad proximum suum : Erigamus dejectionem populi nostri, et pugnemus pro populo nostro, et sanctis nostris.

—

3:44

Et congregatus est conventus ut essent parati in prælium, et ut orarent et peterent misericordiam et miserationes.

—

3:45

Et Jerusalem non habitabatur, sed erat sicut desertum : non erat qui ingrederetur et egrederetur de natis ejus. Et sanctum conculcabatur : et filii alienigenarum erant in arce ; ibi erat habitatio gentium : et ablata est voluptas a Jacob, et defecit ibi tibia et cithara.

—

3:46

Et congregati sunt, et venerunt in Maspha contra Jerusalem, quia locus orationis erat in Maspha ante in Israël.

—

3:47

Et jejunaverunt illa die, et induerunt se ciliciis, et cinerem imposuerunt capiti suo, et disciderunt vestimenta sua :

—

3:48

et expanderunt libros legis, de quibus scrutabantur gentes similitudinem simulacrorum suorum :

—

3:49

et attulerunt ornamenta sacerdotalia, et primitias, et decimas : et suscitaverunt Nazaræos, qui impleverant dies,

—

3:50

et clamaverunt voce magna in cælum, dicentes : Quid faciemus istis, et quo eos ducemus ?

—

3:51

et sancta tua conculcata sunt, et contaminata sunt, et sacerdotes tui facti sunt in luctum, et in humilitatem :

—

3:52

et ecce nationes convenerunt adversum nos ut nos disperdant : tu scis quæ cogitant in nos.

—

3:53

Quomodo poterimus subsistere ante faciem eorum, nisi tu, Deus, adjuves nos ?

—

3:54

Et tubis exclamaverunt voce magna.

—

3:55

Et post hæc constituit Judas duces populi, tribunos, et centuriones, et pentacontarchos, et decuriones.

—

3:56

Et dixit his, qui ædificabant domos, et sponsabant uxores, et plantabant vineas, et formidolosis, ut redirent unusquisque in domum suam secundum legem.

—

3:57

Et moverunt castra, et collocaverunt ad austrum Emmaum.

—

3:58

Et ait Judas : Accingimini, et estote filii potentes, et estote parati in mane, ut pugnetis adversus nationes has quæ convenerunt adversus nos disperdere nos, et sancta nostra :

—

3:59

quoniam melius est nos mori in bello, quam videre mala gentis nostræ, et sanctorum.

—

3:60

Sicut autem fuerit voluntas in cælo, sic fiat.

—