Parallel

1 Maccabees 2

Clementine Vulgate · Berean Standard Bible

2:1

In diebus illis surrexit Mathathias filius Joannis filii Simeonis, sacerdos ex filiis Joarib, ab Jerusalem, et consedit in monte Modin :

—

2:2

et habebat filios quinque, Joannem, qui cognominabatur Gaddis :

—

2:3

et Simonem, qui cognominabatur Thasi :

—

2:4

et Judam, qui vocabatur Machabæus :

—

2:5

et Eleazarum, qui cognominabatur Abaron : et Jonathan, qui cognominabatur Apphus :

—

2:6

hi viderunt mala, quæ fiebant in populo Juda, et in Jerusalem.

—

2:7

Et dixit Mathathias : Væ mihi ! ut quid natus sum videre contritionem populi mei, et contritionem civitatis sanctæ, et sedere illic, cum datur in manibus inimicorum ?

—

2:8

Sancta in manu extraneorum facta sunt : templum ejus sicut homo ignobilis.

—

2:9

Vasa gloriæ ejus captiva abducta sunt : trucidati sunt senes ejus in plateis, et juvenes ejus ceciderunt in gladio inimicorum.

—

2:10

Quæ gens non hæreditavit regnum ejus et non obtinuit spolia ejus ?

—

2:11

Omnis compositio ejus ablata est. Quæ erat libera, facta est ancilla.

—

2:12

Et ecce sancta nostra, et pulchritudo nostra, et claritas nostra desolata est, et coinquinaverunt ea gentes.

—

2:13

Quo ergo nobis adhuc vivere ?

—

2:14

Et scidit vestimenta sua Mathathias, et filii ejus : et operuerunt se ciliciis, et planxerunt valde.

—

2:15

Et venerunt illuc qui missi erant a rege Antiocho, ut cogerent eos, qui confugerant in civitatem Modin, immolare, et accendere thura, et a lege Dei discedere.

—

2:16

Et multi de populo Israël consentientes accesserunt ad eos : sed Mathathias et filii ejus constanter steterunt.

—

2:17

Et respondentes qui missi erant ab Antiocho, dixerunt Mathathiæ : Princeps, et clarissimus et magnus es in hac civitate, et ornatus filiis et fratribus :

—

2:18

ergo accede prior, et fac jussum regis, sicut fecerunt omnes gentes, et viri Juda, et qui remanserunt in Jerusalem : et eris tu, et filii tui, inter amicos regis, et amplificatus auro, et argento, et muneribus multis.

—

2:19

Et respondit Mathathias, et dixit magna voce : Etsi omnes gentes regi Antiocho obediunt, ut discedat unusquisque a servitute legis patrum suorum, et consentiat mandatis ejus :

—

2:20

ego et filii mei, et fratres mei, obediemus legi patrum nostrorum :

—

2:21

propitius sit nobis Deus : non est nobis utile relinquere legem, et justitias Dei :

—

2:22

non audiemus verba regis Antiochi, nec sacrificabimus transgredientes legis nostræ mandata, ut eamus altera via.

—

2:23

Et ut cessavit loqui verba hæc, accessit quidam Judæus in omnium oculis sacrificare idolis super aram in civitate Modin, secundum jussum regis :

—

2:24

et vidit Mathathias, et doluit, et contremuerunt renes ejus, et accensus est furor ejus secundum judicium legis, et insiliens trucidavit eum super aram :

—

2:25

sed et virum, quem rex Antiochus miserat, qui cogebat immolare, occidit in ipso tempore, et aram destruxit :

—

2:26

et zelatus est legem, sicut fecit Phinees Zamri filio Salomi.

—

2:27

Et exclamavit Mathathias voce magna in civitate, dicens : Omnis qui zelum habet legis, statuens testamentum, exeat post me.

—

2:28

Et fugit ipse, et filii ejus in montes, et reliquerunt quæcumque habebant in civitate.

—

2:29

Tunc descenderunt multi quærentes judicium, et justitiam, in desertum :

—

2:30

et sederunt ibi ipsi, et filii eorum, et mulieres eorum, et pecora eorum : quoniam inundaverunt super eos mala.

—

2:31

Et renuntiatum est viris regis, et exercitui qui erat in Jerusalem civitate David, quoniam discessissent viri quidam, qui dissipaverunt mandatum regis, in loca occulta in deserto, et abiissent post illos multi.

—

2:32

Et statim perrexerunt ad eos, et constituerunt adversus eos prælium in die sabbatorum,

—

2:33

et dixerunt ad eos : Resistitis et nunc adhuc ? exite, et facite secundum verbum regis Antiochi, et vivetis.

—

2:34

Et dixerunt : Non exibimus, neque faciemus verbum regis, ut polluamus diem sabbatorum.

—

2:35

Et concitaverunt adversus eos prælium.

—

2:36

Et non responderunt eis, nec lapidem miserunt in eos, nec oppilaverunt loca occulta,

—

2:37

dicentes : Moriamur omnes in simplicitate nostra : et testes erunt super nos cælum et terra, quod injuste perditis nos.

—

2:38

Et intulerunt illis bellum sabbatis : et mortui sunt ipsi, et uxores eorum, et filii eorum, et pecora eorum usque ad mille animas hominum.

—

2:39

Et cognovit Mathathias et amici ejus, et luctum habuerunt super eos valde.

—

2:40

Et dixit vir proximo suo : Si omnes fecerimus sicut fratres nostri fecerunt, et non pugnaverimus adversus gentes pro animabus nostris et justificationibus nostris, nunc citius disperdent nos a terra.

—

2:41

Et cogitaverunt in die illa, dicentes : Omnis homo, quicumque venerit ad nos in bello die sabbatorum, pugnemus adversus eum : et non moriemur omnes, sicut mortui sunt fratres nostri in occultis.

—

2:42

Tunc congregata est ad eos synagoga Assidæorum fortis viribus ex Israël, omnis voluntarius in lege :

—

2:43

et omnes, qui fugiebant a malis, additi sunt ad eos, et facti sunt illis ad firmamentum.

—

2:44

Et collegerunt exercitum, et percusserunt peccatores in ira sua, et viros iniquos in indignatione sua : et ceteri fugerunt ad nationes, ut evaderent.

—

2:45

Et circuivit Mathathias et amici ejus, et destruxerunt aras :

—

2:46

et circumciderunt pueros incircumcisos quotquot invenerunt in finibus Israël : et in fortitudine.

—

2:47

Et persecuti sunt filios superbiæ, et prosperatum est opus in manibus eorum :

—

2:48

et obtinuerunt legem de manibus gentium, et de manibus regum, et non dederunt cornu peccatori.

—

2:49

Et appropinquaverunt dies Mathathiæ moriendi, et dixit filiis suis : Nunc confortata est superbia, et castigatio, et tempus eversionis, et ira indignationis.

—

2:50

Nunc ergo, o filii, æmulatores estote legis, et date animas vestras pro testamento patrum vestrorum,

—

2:51

et mementote operum patrum, quæ fecerunt in generationibus suis : et accipietis gloriam magnam, et nomen æternum.

—

2:52

Abraham nonne in tentatione inventus est fidelis, et reputatum est ei ad justitiam ?

—

2:53

Joseph in tempore angustiæ suæ custodivit mandatum, et factus est dominus Ægypti.

—

2:54

Phinees pater noster, zelando zelum Dei, accepit testamentum sacerdotii æterni.

—

2:55

Jesus dum implevit verbum, factus est dux in Israël.

—

2:56

Caleb dum testificatur in ecclesia, accepit hæreditatem.

—

2:57

David in sua misericordia consecutus est sedem regni in sæcula.

—

2:58

Elias, dum zelat zelum legis, receptus est in cælum.

—

2:59

Ananias et Azarias et Misaël credentes, liberati sunt de flamma.

—

2:60

Daniel in sua simplicitate liberatus est de ore leonum.

—

2:61

Et ita cogitate per generationem et generationem : quia omnes qui sperant in eum, non infirmantur.

—

2:62

Et a verbis viri peccatoris ne timueritis, quia gloria ejus stercus et vermis est :

—

2:63

hodie extollitur, et cras non invenietur : quia conversus est in terram suam, et cogitatio ejus periit.

—

2:64

Vos ergo filii, confortamini, et viriliter agite in lege : quia in ipsa gloriosi eritis.

—

2:65

Et ecce Simon frater vester, scio quod vir consilii est : ipsum audite semper, et ipse erit vobis pater.

—

2:66

Et Judas Machabæus, fortis viribus a juventute sua, sit vobis princeps militiæ, et ipse aget bellum populi.

—

2:67

Et adducetis ad vos omnes factores legis : et vindicate vindictam populi vestri.

—

2:68

Retribuite retributionem gentibus, et intendite in præceptum legis.

—

2:69

Et benedixit eos, et appositus est ad patres suos.

—

2:70

Et defunctus est anno centesimo et quadragesimo sexto : et sepultus est a filiis suis in sepulchris patrum suorum in Modin, et planxerunt eum omnis Israël planctu magno.

—