Πάλιν ἐκ δευτέρου ἀπελθὼν προσηύξατο λέγων Πάτερ μου εἰ οὐ δύναται τοῦτο παρελθεῖν ἐὰν μὴ αὐτὸ πίω γενηθήτω τὸ θέλημά σου
Πάλιν ἐκ δευτέρου ἀπελθὼν προσηύξατο λέγων, “Πάτερ μου, εἰ οὐ δύναται τοῦτο παρελθεῖν, ἐὰν μὴ αὐτὸ πίω, γενηθήτω τὸ θέλημά σου.” SR, WH παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο λεγων περ μου ει ου δυνατε τουτο παρελθιν εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου ℵ ; παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο ο ισ λεγων περ μου ει ου δυνατε τουτο παρελθιν εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου ℵc ; παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο λεγων περ μου ει ου δυναται τουτο παρελθειν απ εμου εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου A ; παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο πατερ μου ει ου δυναται τουτο παρελθειν εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου B ; παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο λεγων πατερ μου ει ου δυναται τουτο παρελθειν απ εμου εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου W ; παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο λεγω περ μου ει ου δυναται τουτο παρελθειν απ εμου εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου C ; παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο λεγων πατερ μου ει ου δυναται το ποτηριον τουτο παρελθειν εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου D ; παλιν εκ δευτερου προσηυξατο λεγων πατερ ει ου δυναται τουτο παρελθειν εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου P37 ; Πάλιν ἐκ δευτέρου, ἀπελθὼν προσηύξατο, λέγων, Πάτερ μου, εἰ οὐ δύναται τοῦτο τὸ ποτήριον παρελθεῖν ἀπʼ ἐμοῦ, ἐὰν μὴ αὐτὸ πίω, γενηθήτω τὸ θέλημά σου. KJTR, RP, ST (substitution)