Παντὸς ἀκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μὴ συνιέντος ἔρχεται ὁ πονηρὸς καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ οὗτός ἐστιν ὁ παρὰ τὴν ὁδὸν σπαρείς
Παντὸς ἀκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας, καὶ μὴ συνιέντος, ἔρχεται ὁ πονηρός, καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. Οὗτός ἐστιν ὁ παρὰ τὴν ὁδὸν σπαρείς. KJTR, RP, SR, ST, WH παντοσ ακουοτοσ τον λογον τησ βασιλιασ και μη συνιεντοσ ερχετε ο πονηροσ και αρπαζι το εσπαρμενον εν τη καρδια αυτου ουτοσ εστιν ο παρα την οδον σπαρισ ℵ ; παντοσ ακουοντοσ τον λογον τησ βασιλειασ και μη συνιετοσ ερχεται ο πονηροσ και αρπαζει το εσπαρμενον εν τη καρδια αυτου ουτοσ εστιν ο παρα την οδον σπαρεισ B ; παντοσ ακουοντοσ τον λογον τησ βασιλειασ και μη συνιεντοσ \ερχεται ο πονηροσ και αρπαζει το σπειρομενον εν τη καρδια αυτου ουτοσ εστιν ο παρα την οδον σπαρισ W ; παντοσ ακουοντοσ τον λογον τησ βασιλειασ και μη συνιεντοσ ερχεται ο πονηροσ και αρπαζει το εσπαρμενον εν τη καρδια αυτου ουτοσ εστιν ο παρα την οδον σπαρεισ C ; παντοσ ακουοντοσ τον λογον τησ βασιλειασ και μη συνιοντοσ ερχεται ο πονηροσ και αρπαζει το σπειρομενον εν τη καρδια αυτων ουτοσ εστιν ο παρα την οδον σπαρεισ D (substitution)