ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἁμαρτίας ἐπὶ τῆς γῆς λέγει τῷ παραλυτικῷ
Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας”, (λέγει τῷ παραλυτικῷ), SR ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχι ο υσ του ανου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω ℵ ; ινα δε ιδητε οτι εξουσιαν εχει ο υσ του ανου αφιεναι επι τησ γησ αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω A ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο |υιοσ του ανθρωπου αφιεναι αμαρτιασ επι τησ γησ λεγει τω παραλυτικω B ; ινα δε ειδηται οτι εξουσιαν εχει ο υιοσ του ανθρωπου αφειεναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω W ; ινα δε ιδητε οτι εξουσιαν εχει ο υσ του ανου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω C ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιοσ του ανθρωπου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω D ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχε ο υιοσ του ανου επι τησ γησ αφιενε αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω P88 ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιοσ του ανου επι τησ γησ αφιενε αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω P88c ; Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας, (λέγει τῷ παραλυτικῷ,) KJTR, RP, ST ; ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἁμαρτίας ἐπὶ τῆς γῆς– λέγει τῷ παραλυτικῷ WH (substitution)