Mark 2

¶Καὶ εἰσελθὼν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ διʼ ἡμερῶν, ἠκούσθη ὅτι ἐν οἴκῳ ἐστίν. SR, WH και εισελθων παλι εισ καφαρναουμ δι ημερων ηκουσθη οτι εν οικω εστιν ℵ ; και εισηλθεν παλιν εισ καπερναουμ δι ημερων και ηκουσθη οτι εισ οικον εστιν A, C ; και εισελθων παλιν εισ καφαρναουμ δι ημε|ρων ηκουσθη οτι εν οικω εστιν B ; και παλιν ερχεται εισ καφαρναουμ και ηκουσθη οτι εν οικω εστιν W ; και εισελθων παλιν εισ καφαρναουμ δι ημερων και ηκουσθη οτι εν οικω εστιν D ; \*εν +οικω εστιν P88 ; ¶Καὶ πάλιν εἰσῆλθεν εἰς Καπερναοὺμ, διʼ ἡμερῶν· καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστιν. KJTR ; ¶Καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς Καπερναοὺμ διʼ ἡμερῶν· καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστιν. RP ; ¶Καὶ πάλιν εἰσῆλθεν εἰς Καπερναοὺμ δἰ ἡμερῶν, καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι, ST (omission)

και ευθεωσ συνηκθησαν πολλοι ωστε μηκετι χωρειν μηδε τα προσ την θυραν και ελαλει προσ αυτουσ λογον D ; Καὶ συνήχθησαν πολλοὶ, ὥστε μηκέτι χωρεῖν, μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. SR, WH ; και συνηχθησαν πολλοι ωστε μηκετι χωριν μηδε τα προσ την θυραν και ελαλει αυτοισ τον λογον ℵ ; και ευθεωσ συνηχθησαν πολλοι ωστε μηκετι χωρειν μηδε τα προσ την θυραν και ελαλει αυτοισ το λογον A ; και συνηχθησαν πολλοι ωστε μηκετι χωρειν μηδε τα προσ την θυραν και ελαλει αυτοισ τον λογον B, P88 ; και συνηχθησαν πολλοι ωστε μηκετι χωριν και ελαλει προσ αυτουσ τον λογον W ; και ευθεωσ συνηχθησαν πολλοι ωστε μηκετι χωρειν μηδε τα προσ τη θυραν και ελαλει αυτοισ τον λογον C ; Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν, μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν: καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. KJTR, RP, ST (substitution)

Καὶ ἔρχονται φέροντες πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. SR, WH και ερχονται φεροτεσ προσ αυτον παραλυτικον αιρομενον υπο $δ ℵ ; και ερχονται προσ αυτον παραλυτικον φεροντεσ αιρομενον υπο τεσσαρων A ; και ερχονται φεροντεσ προσ αυτον παραλυτικον αιρομενων υπο τεσσαρων B ; και ερχονται φεροντεσ προσ αυτον παραλυτικον αιρομενον υπο τεσσαρων B^c ; και ιδου ανδρεσ ερχονται προσ αυτον βασταζοντεσ εν κρεβαττω παραλυτικον W ; και ερχονται προσ αυτον φεροντεσ παραλυτικον αιρομενον υπο τεσσαρων C ; και ερχονται προσ αυτον φεροντεσ παραλυτικο αιρομενον υπο τεσσαρων D ; και ερχονται φεροτεσ προσ αυτον παραλυτικον αιρομενον υπο τεσσαρων P88 ; Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν, παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. KJTR, RP, ST (substitution)

Καὶ μὴ δυνάμενοι προσενέγκαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες, χαλῶσι τὸν κράβαττον ὅπου ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. SR, WH και μη δυναμενοι προσενεγκαι αυτω δια τον οχλον απεστεγασαν την στεγην οπου ην και εξορυξαντεσ χαλωσι τον κραβακτο οπου ο παραλυτικοσ κατεκειτο ℵ ; και μη δυναμενοι προσεγγισαι αυτω δια τον οχλον απεστεγασαν την στεγην οπου ην και εξορυξαντεσ χαλωσιν τον κραβαττον εφ ω ο παραλυτικοσ κατεκειτο A ; και μη δυναμενοι προσενεγκαι αυτω δια τον οχλον απεστεγασαν την στεγη οπου ην και εξορυξαντεσ χαλωσι τον κραβαττον οπου ο παραλυτικοσ κατεκειτο B ; και μη δυναμενοι προσελθειν αυτω απο του οχλου απεστεγασαν την στεγην οπου ην και χαλωσιν τον κραβαττον εισ ον ο παραλυτικοσ κατεκειτο W ; και μη δυναμενοι προσεγγισαι αυτω δια τον οχλον απεστεγασαν την στεγην οπου ην και εξορυξαντεσ χαλωσι τον κραβαττον εφ ω ο παραλυτικοσ κατεκειτο C ; και μη δυναμενοι προσενγεισαι απο του οχλου απεστεγασαν την στεγην οπου ην ο ιησ και χαλωσει τον κραβαττον οπου ην ο παραλυτικοσ κατακειμενοσ D ; και μη δυναμενοι προσενεγκαι αυτω δια τον οχλον απεστεγασαν την στεγην οπου ην και εξορυξαντεσ χαλωσιν τον κραβαττον οπου ο παραλυτικοσ κατεκειτο P88 ; Καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν: καὶ ἐξορύξαντες, χαλῶσιν τὸν κράββατον ἐφʼ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. KJTR, RP ; καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράββατον ἐφʼ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. ST (substitution)

Καὶ ἰδὼν ὁ ˚Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν, λέγει τῷ παραλυτικῷ, “Τέκνον, ἀφέωνται σου αἱ ἁμαρτίαι.” SR και ιδων ο ισ την πιστιν αυτων λεγει τω παραλυτικω τεκνον μου αφεωνται σου αι αμαρτιαι ℵ ; ιδων δε ο ισ την πιστιν αυτων λεγει τω παραλυτικω τεκνον αφεωται σοι αι αμαρτυριαι σου A ; ιδων δε ο ισ την πιστιν αυτων λεγει τω παραλυτικω τεκνον αφεωται σοι αι αμαρτιαι σου A^c ; και ιδω ο ισ την πιστιν αυτω λεγει τω παραλυτικω τεκνον αφιενται σου αι αμαρτιαι B ; ιδων δε ο ισ την πιστιν αυτων λεγει τω παραλυτικω τεκνον αφεωνται σου αι αμαρτιαι W ; και ιδων ο ισ την πιστιν αυτων λεγει τω παραλυτικω θαρσει τεκνον αφεωνται σοι αι αμαρτιαι C ; ειδων δε ο ιησ την πιστιν αυτων λεγει τω παραλυτικω τεκνον αφεωντε σου αι αμαρτιαι D ; και ιδων ο ισ την πιστιν αυτων λεγει τω παραλυτικω τεκνον αφεωνται σου αι αμαρτιαι P88 ; Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν, λέγει τῷ παραλυτικῷ, Τέκνον, ἀφέωνται σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. KJTR, RP, ST ; καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ Τέκνον, ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι. WH (substitution)

Ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι, καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, KJTR, RP, SR, ST, WH ησαν δε τινεσ των γραμματεω εκει καθημενοι και διαλογιζομενοι εν ταισ καρδιεσ αυτων ℵ ; ησαν δε τινεσ των γραμματαιω εκει καθημενοι και διαλογιζομενοι εν ταισ καρδιαισ αυτω A ; ησαν δε τινεσ των γραμματεων εκει καθημενοι και διαλογιζομενοι εν ταισ καρδιαισ αυτων B ; ησαν δε τινεσ των γραμματεων εκει καθημενοι και διαλογιζομενοι εν ταισ καρδιαισ αυτων λεγοντεσ D, W ; ησαν δε τινεσ των γραμματαιων εκει καθημενοι και διαλογιζομενοι εν ταισ καρδιαισ αυτων C ; ησαν δε τινεσ των γραμματεων εκει καθημενοι και διαλογιζομενοι εν ταισ καρδιαισ αυτω P88 (substitution)

“Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ; Βλασφημεῖ! Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ εἷς ὁ ˚Θεός;” SR τι ουτοσ ουτωσ λαλει βλασφημει τισ δυνα|ται αφιεναι αμαρτιασ ει μη εισ ο θσ P88, ℵ ; τι ουτοσ ουτω λαλει βλασφημειασ τισ δυναται αφιεναι αμαρτιασ ει μη εισ ο θσ A ; οτι ουτοσ ουτω λαλει βλασφημει τισ δυναται αφιεναι αμαρτιασ ει μη εισ ο θσ B ; τι ουτοσ ουτωσ λαλει βλασφημιασ τισ δυναται αφειναι αμαρτιασ ει μη εισ ο θσ W ; τι ουτοσ ουτω λαλει βλασφημιασ τισ δυναται αφιεναι αμαρτιασ ει μη εισ ο θσ C ; π ουτοσ ουτωσ λαλει βλασφημει τισ δυναται αφιεναι τασ αμαρτιασ ει μη ο θσ D ; τι ουτοσ ουτωσ λαλει βλασφημει τισ δυναται αφιεναι τασ αμαρτιασ ει μη ο θσ D^c ; Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός; KJTR, RP ; Τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός; ST ; Τί οὗτος οὕτω λαλεῖ; βλασφημεῖ· τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ θεός; WH (substitution)

Καὶ εὐθὺς ἐπιγνοὺς ὁ ˚Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, λέγει αὐτοῖς, “Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; SR, WH και ευθυσ ο ισ επιγνουσ τω πνι αυτου οτι ουτωσ διαλογιζονται εν εαυτοισ λεγει αυτοισ τι ταυτα διαλογιζεσθε εν ταισ καρδιεσ υμων ℵ ; και ευθεωσ επιγνουσ ο ισ τω πνι αυτου οτι ουτωσ αυτοι διαλογιζονται εν εαυτοισ ειπεν αυτοισ τι ταυτα διαλογιζεσθαι εν ταισ καρδιαισ υμων A, C ; και ευθυσ επιγνουσ ο ισ τω πνευματι αυτου οτι διαλογιζονται εν εαυτοισ λεγει τι ταυτα διαλογιζεσθαι εν ταισ καρδιαισ υμω B ; και επιγνουσ ο ισ τω πνι οτι διαλογιζονται λεγει αυτοισ τι διαλογειζεσθαι εν ταισ καρδιαισ υμων W ; και επιγνουσ ο ιησ τω πνι οτι ουτωσ διαλογιζονται εν εαυτοισ ειπεν αυτοισ τι ταυτα διαλογιζεσθαι εν ταισ καρδιαισ υμων D ; και ευθυσ επιγνουσ ο ισ τω πνι αυτω οτι ουτωσ διαλογιζονται εν εαυτοισ λεγει +αυτοισ οτι ταυτα διαλογιζεσθαι εν ταισ \καρδιαισ υμων P88 ; Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς, Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; KJTR, ST ; Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς, Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; RP (substitution)

εγειρε και ] τι εστι ευκοπωτερον ειπειν τω παραλυτικω αφιενται σου αι αμαρτιαι η ειπειν εγειρε και αρον τον κραβακτον σου και υπαγε ℵ ; τι εστιν ευκοπωτερον ειπειν τω παραλυτικω αφιενται σου αι αμαρτιαι η ειπειν εγειρου και αρον τον κραβαττον σου και περιπατει B, WH ; τι γαρ εστιν ευκο\πωτερον ειπειν αφεωνται σου αι αμαρτιαι η ειπειν εγειρε και περιπατει W ; τι εστιν ευκοπωτερον ειπειν τω παραλυτικω αφεωνται σοι αι αμαρτιαι η ειπειν εγειρε αρον τον κραβαττον σου και περιπατει C ; τι εστιν ευκοπωτερον ειπειν τω παραλυτω εγειρε αρον τον κραβαττον σου και υπαγε εισ τον οικον σου η ειπειν αφαιωνται σοι αι αμαρτιαι D ; τι εστιν ευκοπωτερον ειπειν τω παραλυτικω αφιενται σου αι αμαρτιαι η ειπειν εγειρε και αρον τον κραβακτον σου +και υπαγε P88 ; Τί ἐστιν εὐκοπώτερον εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι· ἢ εἰπεῖν, Ἔγειραι, καὶ ἆρόν σου τὸν κράββατον, καὶ περιπάτει; KJTR, ST ; Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, Ἔγειραι, καὶ ἆρόν σου τὸν κράββατον, καὶ περιπάτει; RP (substitution)

Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας”, (λέγει τῷ παραλυτικῷ), SR ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχι ο υσ του ανου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω ℵ ; ινα δε ιδητε οτι εξουσιαν εχει ο υσ του ανου αφιεναι επι τησ γησ αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω A ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο |υιοσ του ανθρωπου αφιεναι αμαρτιασ επι τησ γησ λεγει τω παραλυτικω B ; ινα δε ειδηται οτι εξουσιαν εχει ο υιοσ του ανθρωπου αφειεναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω W ; ινα δε ιδητε οτι εξουσιαν εχει ο υσ του ανου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω C ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιοσ του ανθρωπου επι τησ γησ αφιεναι αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω D ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχε ο υιοσ του ανου επι τησ γησ αφιενε αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω P88 ; ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιοσ του ανου επι τησ γησ αφιενε αμαρτιασ λεγει τω παραλυτικω P88^c ; Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας, (λέγει τῷ παραλυτικῷ,) KJTR, RP, ST ; ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἁμαρτίας ἐπὶ τῆς γῆς– λέγει τῷ παραλυτικῷ WH (substitution)

“Σοὶ λέγω, ἔγειρε ἆρον τὸν κράβαττόν σου, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.” SR, WH εγειρε σοι λεγω αρον τον κραβακτον σου και υπαγε εισ τον οικο σου ℵ ; σοι λεγω εγειρε και αρον τον κραβαττον σου και υπαγε εισ τον οικον σου A ; σοι λεγω εγειρε αρον τον κραβαττον σου και υπαγε εισ τον οικον σου B, C, D ; εγειρε και αρον το κραβαττον σου και υπαγε εισ τον οικο σου W ; εγειρε σοι λεγω αρον τον κραβακτον σου και υπαγε εισ τον οικον σου P88 ; Σοὶ λέγω, Ἔγειραι, καὶ ἆρον τὸν κράββατον σου, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. KJTR, RP, ST (substitution)

ειδομεν ] και ηγερθη και ευθυσ αρασ τον κραβακτον εξηλθεν εμπροσθεν παντων ωστε εξιστασθαι παντασ και δοξαζιν τον θν λεγοντασ οτι ουτωσ ουδεποτε εφανη εν τω ιηλ ℵ ; και ηγερθη ευθεωσ και αρασ τον κραβαττο εξηλθεν εναντιον παντων ωστε εξιστασθαι παντεσ και δοξαζειν τον θν λεγοντασ οτι ουδεποτε ουτωσ ιδομε A ; και ηγερθη και ευθυσ αρα το κραβαττον εξηλθεν εμπροσθεν παντων ωστε εξιστασθαι παντασ και δοξαζειν τον θν οτι ουτωσ ουδεποτε ειδομεν B ; και ηγερθη και ευθυσ αρασ το κραβαττον εξηλθεν εμπροσθεν παντων ωστε εξιστασθαι παντασ και δοξαζειν τον θν οτι ουτωσ ουδεποτε ειδομεν B^c ; ο δε εγερθεισ και αρασ αυτου τον κραβαττον εμπροσθεν παντων απηλθεν ωστε θαυμαζειν αυτουσ και δοξαζειν τον θν οτι ουτωσ ουδεποτε ειδον W ; και ηγερθη +και ευθεωσ αρασ τον κραβαττον εξηλθε εναντιον παντων ωστε εξιστασθαι παντασ και δοξαζειν τον θν λεγοντασ οτι ουδεποτε ουτωσ ειδαμεν C ; και ευθεωσ ηγερθη και αρασ τον κραβαττον εξηλθεν εναντιον παντων ωστε εξιστασθαι παντασ και δοξαζειν τον θν και λεγειν οτι ουτωσ ουδεποτε ειδαμεν D ; και ηγερθη και ευθυσ αρασ τον κραβακτον εξηλθεν εμπροσθεν παντων ωστε εξιστασθε παντασ και δοξαζειν τον θν λεγοντασ οτι ουτωσ ουδεποτε ειδομεν P88 ; Καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράββατον, ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων· ὥστε ἐξίστασθαι πάντας, καὶ δοξάζειν τὸν Θεόν, λέγοντας, ὅτι Οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν. KJTR, RP, ST ; καὶ ἠγέρθη καὶ εὐθὺς ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἔμπροσθεν πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν θεὸν [λέγοντας] ὅτι Οὕτως οὐδέποτε εἴδαμεν. WH (substitution)

Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς. KJTR, RP, SR, WH και εξηλθον παλιν εισ την θαλασσαν και πασ ο οχλοσ ηρχετο προσ αυτουσ και εδιδασκεν αυτουσ ℵ ; και εξηλθεν παλιν παρα την θαλασσαν και πασ ο οχλοσ ηρχετο προσ αυτον και εδιδασκεν αυτουσ A, B, C, W ; και εξηλθεν παρα την θαλασσαν και πασ οχλοσ ηρχετο προσ αυτον και εδιδασκεν αυτουσ D ; και εξηλθεν παλιν παρα την θαλασσαν και πασ ο οχλοσ ηρχετο προσ αυτον ϗ εδιδασκεν αυτουσ P88 ; Καὶ ἐξῆλθε πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτὸν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς. ST (substitution)

Καὶ παράγων, εἶδεν Λευῒν τὸν τοῦ Ἀλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. KJTR, SR και παραγων ειδε λευει τον του αλφαιου καθημενο επι το τελωνιον |και λεγει αυτω ακολουθι μοι και αναστασ ηκολουθησεν αυτω ℵ ; \και παραγων ιδεν λευι τον του αλφαιου καθημενον επι το τελωνιον και λεγει αυτω ακολουθει μοι και αναστασ ηκολουθησεν αυτω A ; και παραγων ειδεν λευειν τον του αλφαιου καθημενον επι το τελωνιον και λεγει αυτω ακολουθει μοι και αναστασ ηκολουθησεν αυτω B, P88 ; και παραγων ειδεν λευειν τον του αλφεου καθημενον επι του τελωνιου και λεγει αυτω ακολουθει μοι και αναστασ ηκολουθει αυτω W ; και παραγων ιδεν λευιν τον του αλφαιου καθημενον επι το τελωνιον και λεγει αυτω ακολουθει μοι και αναστασ ηκολουθει αυτω C ; και παραγων ειδεν ιακωβον τον του αλφαιου καθημενον επι το τελωνιον και λεγει αυτω ακολουθει μοι και αναστασ ηκολουθησεν αυτω D ; Καὶ παράγων εἶδεν Λευῒ τὸν τοῦ Ἀλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. RP ; ¶Καὶ παράγων εἶδε Λευὶν τὸν τοῦ Ἀλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον· καὶ λέγει αὐτῷ, ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. ST ; Καὶ παράγων εἶδεν Λευεὶν τὸν τοῦ Ἁλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ Ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. WH (substitution)

¶Καὶ γίνεται κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ ˚Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, ἦσαν γὰρ πολλοὶ, καὶ ἠκολούθουν αὐτῷ. SR, WH και γινεται κατακισθαι αυτον εν τη οικια αυτου και πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι συνανεκιντο τω ιυ και τοισ μαθηταισ αυτου ησαν γαρ πολλοι και ηκολουθουν αυτω ℵ ; και εγενετο εν τω κατακεισθε αυτον εν τη οικια αυτου και πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι ελθοντεσ συνανεκειντο τω ιυ και τοισ μαθηταισ αυτου ησα γαρ πολλοι και ηκολουθησαν αυτω A ; και γεινεται κατακεισθαι αυτον εν τη οικια αυτου και πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι συνανεκειντο τω ιυ και τοισ μαθηταισ αυτου ησα γαρ πολλοι και ηκολουθουν αυτω B ; και γεινεται ανακειμενων αυτων εν τη οικεια πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι συνανεκιντο τω ιυ και τοισ μαθηταισ αυτου ησαν γαρ πολλοι και ηκολουθησαν αυτω W ; και εγενετο εν τω κατακεισθαι αυτον εν τη οικια αυτου και πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι ελθοντεσ συνανεκειντο τω ιυ και τοισ μαθηταισ αυτου ησα γαρ πολλοι και ηκολουθησαν αυτω C ; και εγενετο κατακειμενων αυτων εν τη οικεια αυτου πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι συνανεκειντο τω ιηυ και τοισ μαθηταισ αυτου ησαν γαρ πολλοι οι και ηκολουθησαν αυτω D ; και γεινεται κατακεισθε αυτον εν τη \οικια αυτου +και πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι συνανεκειντο τω ιω και τοισ μαθηταισ αυτου ησαν γαρ πολλοι και ηκολουθουν αυτω P88 ; Καὶ ἐγένετο, ἐν, τῷ κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ: ἦσαν γὰρ πολλοί, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ. KJTR, RP, ST (substitution)

Καὶ οἱ γραμματεῖς τῶν Φαρισαίων, ἰδόντες ὅτι ἐσθίει μετὰ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ τῶν τελωνῶν, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, ὅτι “Μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει;” SR και γραμματεισ των φαρισαιω και ιδοντεσ οτι ησθιεν μετα των τελωνων και αμαρτωλων ελεγον τοισ μαθηταισ αυτου δια τι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εσθιει ο διδασκαλοσ υμων ℵ ; και οι γραμματεισ και οι φαρισαιοι ιδοντεσ αυτον μετα των τελωνων και αμαρτωλων εσθιοντα ελεγον τοισ μαθηταισ αυτου τι οτι μετα τω τελωνων και αμαρτωλων εσθιει και πινει A ; και οι γραμματεισ των φαρεισαιων ιδοντεσ οτι εσθιει μετα των αμαρτωλων και τελωνων ελεγον τοισ μαθηταισ αυτου οτι μετα των τελωνων και των αμαρτωλων εσθιει B ; και οι γραμματεισ των φαρεισαιων ιδοντεσ οτι εσθιει μετα των αμαρτωλων και των τελωνων ελεγον τοισ μαθηταισ αυτου οτι μετα των τελωνων και των αμαρτωλων εσθιει B^c ; και οι γραμματεισ των φαρισαιων ελεγον τοισ μαθηταισ αυτου δια τι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εσθιει W ; και οι γραμματεισ και οι φαρισαιοι ιδοντεσ αυτον εσθιοντα μετα των τελωνων και αμαρτωλων ελεγον τοισ μαθηταισ αυτου οτι μετα των τελωνων και αμαρτωλω ο διδασκαλοσ υμων εσθιει και πινει C ; και οι γραμματεισ και οι φαρισαιοι και ειδαν οτι ησθιεν μετα των αμαρτωλων και των τελωνων και ελεγον τοισ μαθηταισ αυτου δια τι μετα των αμαρτωλων και των τελωνων εσθιει D ; και οι γραμματισ των φαρισαιων και ιδοντεσ οτι ησθιεν +μετα των αμαρτωλων και των τελωνων ελεγον τοισ μαθηταισ αυτου +οτι μετα των τελωνω και των αμαρτωλων εσθιει και πινει P88 ; Καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἰδόντες αὐτὸν ἐσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Τί ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει; KJTR, RP, ST ; καὶ οἱ γραμματεῖς τῶν Φαρισαίων ἰδόντες ὅτι ἐσθίει μετὰ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ τελωνῶν ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει; WH (substitution)

Καὶ ἀκούσας, ὁ ˚Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, “Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλʼ οἱ κακῶς ἔχοντες. Οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλούς.” SR και ακουσασ ο ισ λεγει αυτοισ ου χριαν εχουσιν οι ισχυοντεσ ιατρου αλλ οι κακωσ εχοντεσ ουκ ηλθον καλεσαι δικαιουσ αλλα αμαρτωλουσ A, ℵ ; και ακουσασ ο ισ λεγει αυτοισ \οτι ου χρειαν εχουσι οι ισχυοντεσ ιατρου αλλα οι κακωσ εχοντεσ ουκ ηλθον καλεσαι δικαιουσ αλλα αμαρτωλουσ B ; και ακουσασ ο ισ λεγει ου χρειαν εχουσιν οι ισχυοτεσ ιατρου αλλα οι κακωσ εχοντεσ ουκ εληλυθα καλεσαι δικαιουσ αλλα αμαρτωλουσ W ; και ακουσασ ο ισ λεγει αυτοισ ου χριαν εχουσιν οι ισχυοντεσ ιατρου αλλ οι κακωσ εχοντεσ ου γαρ ηλθον καλεσαι δικαιουσ αλλα αμαρτωλουσ εισ μετανοια C ; και ακουσασ ο ιησ λεγει ου χρειαν εχουσιν οι ισχυοντεσ ιατρου αλλ οι κακωσ εχοντεσ ουκ ηλθον καλεσαι δικαιουσ αλλα αμαρτωλουσ D ; και ακουσασ ο ισ λεγει οτι ου χριαν εχουσιν οι ισχυοντεσ ιατρου αλλ οι κακωσ εχοντεσ ουκ ηλθον καλεσαι δικαιουσ αλλα αμαρτωλουσ P88 ; *ουκ ηλθον καλεσαι δικαιουσ αλλα αμαρτωλουσ ClmP ; Καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς, λέγει αὐτοῖς, Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλʼ οἱ κακῶς ἔχοντες: Οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν. KJTR, RP, ST ; καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς [ὅτι] Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλʼ οἱ κακῶς ἔχοντες· οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλούς. WH (omission)

¶Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύοντες. Καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ, “Διὰ τί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ μαθηταὶ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσιν;” SR και ησαν οι μαθηται ιωαννου και οι φαρισαιοι νηστευοντεσ και ερχοται και λεγουσιν αυτω δια τι οι μαθηται ιωαννου και οι μαθηται των φαρισαιων νηστευουσιν οι δε μαθηται σου ου νηστευουσιν ℵ ; και ησαν οι μαθηται ιωαννου και οι φαρισαιοι νηστευοντεσ και ερχονται και λεγουσιν αυτω δια τι οι μαθηται ιωαννου νηστευουσιν οι δε σοι μαθηται ου νηστευουσιν A ; και ησαν οι μαθηται ιωανου και οι φαρεισαιοι νηστευοντεσ και ερχονται και λεγουσι αυτω δια τι οι μαθηται ιωανου και οι μαθηται των φαρεισαιων νηστευουσιν οι δε σοι ου νηστευουσιν B ; και ησαν οι μαθηται ιωαννου και οι \μαθηται των φαρισαιων νηστευοντεσ και ερχονται και λεγουσιν αυτω δια τι οι μαθηται ιωαννου και των φαρισαιων νηστευουσιν οι δε σοι μαθηται ου νηστευουσιν W ; και ησαν οι μαθηται ιωαννου και οι φαρισαιοι νηστευοντεσ και ερχονται και λεγουσιν αυτω δια τι οι μαθηται ιωαννου και οι μαθηται +των +φαρισαιων νηστευουσιν οι δε σοι μαθηται ου νηστευουσιν C ; και ησαν οι μαθηται ιωαννου και οι φαρισαιοι νηστευοντεσ και ερχονται και λεγουσιν αυτω δια τι οι μαθηται ιωαννου και οι των φαρεισαιων νηστευουσιν οι δε σοι μαθηται ου νηστευουσιν D ; και ησαν οι μαθηται ιωανου και οι φαρεισεοι νηστευοντεσ και ερχονται και λεγουσιν αυτω δια τι οι μαθηται ιωαννου και οι μαθηται των φαρειασεων νηστευουσιν P88 ; Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύοντες: καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διὰ τί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσιν; KJTR, RP ; ¶Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν φαρισαίων νηστεύοντες· καὶ ἔρχονται, καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσι; ST ; ¶Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάνου καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύοντες. καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ Διὰ τί οἱ μαθηταὶ Ἰωάνου καὶ οἱ μαθηταὶ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ [μαθηταὶ] οὐ νηστεύουσιν; WH (substitution)

Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ˚Ἰησοῦς, “Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετʼ αὐτῶν ἐστιν νηστεύειν; Ὅσον χρόνον ἔχουσιν τὸν νυμφίον μετʼ αὐτῶν, οὐ δύνανται νηστεύειν. SR, WH και ειπεν αυτοισ ο ισ μη δυνανται οι υιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφι\οσ μετ αυτων εστιν νηστευειν οσον χρονον εχουσι τον νυμφιον μετ αυτων ου δυνανται νηστευει ℵ ; και ειπεν αυτοισ ο ισ μη δυνανται οι υιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφιοσ μετ αυτων εστιν νηστευειν οσον χρονον μεθ εαυτων εχουσιν τον νυμφιον ου δυνανται νηστευειν A ; και ειπεν αυτοισ ο ισ μη δυνανται οι υιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφιοσ μετ αυτων εστιν νηστευειν οσον χρονον εχουσιν τον νυμφιον μετ αυτων ου δυνανται νηστευει B ; \&*ειπεν αυτοισ +ο +ισ μη δυναται οι υιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφιοσ μετ αυτων*26 0315 ; και ειπεν αυτοισ μη δυνανται οι νυμφιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφιοσ μετ αυτων εστιν νηστευει W ; και ειπεν αυτοισ ο ισ μη δυνανται οι υιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφιοσ μετ αυτων εστιν νηστευειν οσον χρονον εχουσιν τον νυμφιον μετ αυτων ου δυνανται νηστευειν C ; και ειπεν αυτοισ μη δυνανται οι υιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφιοσ μετ αυτων εστιν νηστευειν D ; και ειπεν αυτοισ ο ισ μη δυνανται οι +υιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφιοσ μετ αυτων εστιν νηστευειν οσον χρονον εχουσι τον νυμφιον μεθ εαυτων ου νανται νηστευει P88 ; και ειπεν αυτοισ ο ισ μη δυνανται οι +υιοι του νυμφωνοσ εν ω ο νυμφιοσ μετ αυτων εστιν νηστευειν οσον χρονον εχουσι τον νυμφιον μεθ εαυτων ου δυνανται νηστευει P88^c ; Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετʼ αὐτῶν ἐστιν, νηστεύειν; ὅσον χρόνον μεθʼ ἑαυτῶν ἔχουσιν τὸν νυμφίον, οὐ δύνανται νηστεύειν. KJTR, RP ; Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετʼ αὐτῶν ἐστι, νηστεύειν; ὅσον χρόνον μεθʼ ἑαυτῶν ἔχουσι τὸν νυμφίον, οὐ δύνανται νηστεύειν· ST (substitution)

Ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπʼ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. SR, WH ελευσονται δε ημεραι οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφιοσ και τοτε νηστευσουσιν εν εκεινη τη ημερα A, D^c, P88, W, ℵ ; ελευσονται δε ημεραι οταν απαρθη απ αυτω ο νυμφιοσ και τοτε νηστευσουσιν εν εκεινη τη ημερα B ; ελευσονται δε ημεραι οτα αρθη απ αυτων ο νυμφιοσ και τοτε νηστευσουσι εν εκεινη τη ημερα C ; ελευσονται δε ημεραι οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφιοσ και τοτε νηστευουσιν εν εκεινη τη ημερα D ; Ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι, ὅταν ἀπαρθῇ ἀπʼ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραῖς. KJTR, RP, ST (substitution)

¶Οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιράπτει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν· εἰ δὲ μή αἴρει ἀπʼ αὐτοῦ τὸ πλήρωμα τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται. SR ουδισ επιβλημα ρακουσ αγναφου επιραπτι επι ιματιον παλαιον ει δε μη αιρει πληρωμα απ αυτου το καινον του παλαιου και χειρον σχισμα γεινεται ℵ ; ουδεισ επιβλημα ρακουσ αγναφου επιραπτει επι ιματιω παλαιω ει δε μη αιρει απ αυτου το πληρωμα το καινον του παλαιου και χειρον σχισμα γεινεται A ; ουδεισ επιβλημα ρακουσ αγναφου επιραπτει επι ιματιον παλαιον ει δε μη αιρει το πληρωμα αφ εαυτου το καινον του παλαιου και χειρον σχισμα γεινεται B ; |*χειρον σχισμα γεινεται 0315 ; ουδεισ επιβλημα ρακουσ αγναφου επισυναπτι ιματιω παλαιω ει δε μη ερει απ αυτου το πληρωμα το καινον του παλαιου και πλειω σχισμα γεινεται W ; ουδεισ επιβλημα ρακουσ αγναφου επιραπτει επι ιματιον παλαιον ει δε μη αιρει το πληρωμα αυτου το καινον του παλαιου και χειρον σχισμα γινεται C ; ουδεισ δε επιβλημα ρακκουσ αγναφου επισυνραπτει επι ιματιον παλαιον ει δε μη ερει το πληρωμα το καινον απο του παλαιου και χειρων σχισμα γεινεται D ; ουδεισ επιβλημα ρακουσ αγναφου επιραπτι επι ιματιον παλαιον ει δε μη αιρει το πληρωμα απ αυτου το κενον του παλαιου και +χειρον σχεισμα γεινεται P88 ; Καὶ Οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιρράπτει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ: εἰ δὲ μή αἴρει τὸ πλήρωμα αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται. KJTR, RP, ST ; οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιράπτει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν· εἰ δὲ μή, αἴρει τὸ πλήρωμα ἀπʼ αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται. WH (omission)

Καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή ῥήξει ὁ οἶνος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἀπόλλυται καὶ οἱ ἀσκοί. Ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον.” SR και ουδεισ βαλλει οινον νεον εισ ασκουσ παλαιουσ ει δε μη ρηξει ο οινοσ τουσ ασκουσ και ο οινοσ εκχειται και οι ασκοι απολουνται αλλα οινον νεον εισ ασκουσ καινουσ ℵ ; και ουδεισ βαλλει οινον νεον εισ ασκουσ παλαιουσ ει δε μη ρηξει ο οινοσ τουσ ασκουσ και ο οινοσ εκχειται και οι ασκοι απολουνται αλλα οινον νεον εισ ασκουσ καινουσ βλητεο ℵ^c ; και ουδεισ βαλλει οινον νεο εισ ασκουσ παλαιουσ ει δε μη ρησσει ο οινοσ ο νεοσ τουσ ασκουσ και ο οινοσ εκχειται και οι ασκοι απολουνται αλλα οινον νεον εισ ασκουσ και|νουσ βλητεον A ; και ουδεισ βαλλει οινον νεο εισ ασκουσ παλαιουσ ει δε μη ρηξει ο οινοσ τουσ ασκουσ και ο οινοσ απολλυται και οι ασκοι αλλα οινον νεον εισ ασκουσ καινουσ B ; και ουδεισ*&29 0315 ; και ουδεισ βαλλει οινον νεον εισ ασκουσ παλαιουσ αλλ εισ καινουσ ει δε μη διαρρησσονται οι ασκοι και ο οινοσ εκχειται και οι ασκοι απολλυνται αλλα οινον νεον εισ ασκουσ καινουσ βαλλουσιν W ; και ουδεισ βαλλει οινον νεον εισ ασκουσ παλαιουσ ει δε μη γε ρηξει ο οινοσ τουσ +ασκουσ και ο οινοσ εκχει\ται και οι ασκοι απολουνται αλλα οινον νεον εισ ασκουσ καινουσ βλητεον C ; και ουδεισ βαλλει οινον νεον εισ ασκουσ παλαιουσ ει δε μη ρηξει ο οινοσ τουσ ασκουσ και ο οινοσ και οι ασκοι απολουνται D ; και ουδεισ βαλει οινον νεον εισ ασκουσ παλαιουσ ει δε μη ρηξει ο οινοσ τουσ ασκουσ και ο οινοσ απολλυται και οι ασκοι αλλα οινον νεον εισ ασκουσ καινουσ βλητεον P88 ; και ουδεισ βαλλει οινον νεον εισ ασκουσ παλαιουσ ει δε μη ρηξει ο οινοσ τουσ ασκουσ και ο οινοσ απολλυται και οι ασκοι αλλα οινον νεον εισ ασκουσ καινουσ βλητεον P88^c ; Καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς: εἰ δὲ μή ῥήσσει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται, καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται: ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον. KJTR, RP, ST ; καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή, ῥήξει ὁ οἶνος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἀπόλλυται καὶ οἱ ἀσκοί. [ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινούς.] WH (omission)

παραπορευεσθαι ] Καὶ ἐγένετο, παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασιν διὰ τῶν σπορίμων· καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδὸν, ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας. KJTR, RP ; και εγενετο αυτο εν τοισ σαββασιν παραπορευεσθε δια των σποριμω και οι μαθηται αυτου ηρξαντο οδο ποιειν τιλλοντεσ τουσ σταχυασ ℵ ; και εγενετο παραπορευεσθαι αυτον εν τοισ σαββασιν δια των σποριμων και ηρξαντο οι μαθηται αυτου οδον ποιειν τιλλοντεσ τουσ σταχυασ A ; και εγενετο αυτον εν τοισ |σαββασι διαπορευεσθαι δια των σποριμων και οι μαθηται αυτου ηρξατο οδοποιειν τιλλοντεσ τουσ σταχυασ B ; και εγενετο αυτον εν τοισ σαββασιν πορευεσθαι δια των εσπαρμενων και οι μαθηται αυτου ηρξαντο τιλλειν τουσ σταχυασ W ; και εγενετο τοισ σαββασιν διαπορευεσθαι αυτον δια των σποριμων και οι μαθηται αυτου ηρξαντο οδο ποιειν τιλλοντεσ τουσ σταχυασ C ; και εγενετο παλιν αυτον εν τοισ σαββασιν διαπορευεσθε δια των σποριμων και οι μαθηται ηρξαντο τιλλειν τουσ σταχυασ D ; και εγενετο αυτον εν τοισ σαββασιν παραπορευεσθαι δια τω σποριων και οι μαθηται αυτου ηρξατο οδον ποιειν τιλλοντεσ τουσ σταχυασ P88 ; και εγενετο αυτον εν τοισ σαββασιν παραπορευεσθαι δια τω σποριμων και οι μαθηται αυτου ηρξατο οδον ποιειν τιλλοντεσ τουσ σταχυασ P88^c ; Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας. ST ; ¶Καὶ ἐγένετο αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασιν διαπορεύεσθαι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἤρξαντο ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας. WH (substitution)

Καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ, “Ἴδε, τί ποιοῦσιν τοῖς Σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστιν;” SR, WH και οι φαρισαιοι ελεγον αυτω ιδε τι ποιουσιν τοισ σαββασιν ο ουκ εξεστι ℵ ; και οι φαρισαιοι ελεγον αυτω ιδε τι ποιουσιν ο ουκ εξεστιν τοισ σαββασιν A ; και οι φαρεισαιοι ελεγον αυτω ιδε τι ποιουσιν τοισ σαββασιν ο ουκ εξεστιν B ; οι δε φαρισαιοι ελεγον αυτω ειδε τι ποιουσιν τοισ σαββασιν ο ουκ εξεστιν W ; και οι φαρισαιοι ελεγον αυτω ιδε τι ποιουσιν τοισ σαββασιν ο ουκ εξεστιν C ; οι δε φαρισαιοι ελεγον ιδε τι ποιουσιν οι μαθηται σου τοισ σαββασιν ο ουκ εξεστιν αυτοισ D ; και οι φαρεισεοι ελεγον αυτω ειδε τι ποιουσιν τοισ σαββασιν ο ουκ εξεστιν P88 ; Καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ, Ἴδε, τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστιν; KJTR, RP ; καὶ οἱ φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ, Ἴδε τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς σάββασιν, ὃ οὐκ ἔξεστι; ST (substitution)

και αποκριθεισ ειπεν αυτοισ ουδεποτε ανεγνωτε τι εποιησεν δαυειδ οτε χρειαν εσχεν και επινασεν αυτοσ και οι μετ αυτου οντεσ D ; και λεγει αυτοισ ουδεποτε ανεγνωτε τι εποιησεν δαυειδ οτε χριαν εσχεν και επινασεν αυτοσ και ου μετ αυτου P88 ; Καὶ λέγει αὐτοῖς, “Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυὶδ, ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν, αὐτὸς καὶ οἱ μετʼ αὐτοῦ; SR ; και λεγει αυτοισ ουδεποτε ανεγνωτε τι εποιησεν δαδ οτε χριαν εσχεν |και επινασεν αυτοσ και οι μετ αυτου ℵ ; και αυτοσ ελεγεν αυτοισ ουδεποτε ανεγνωτε τι εποιησε δαδ οτε χρειαν εσχεν και επινασεν αυτοσ και οι μετ αυτου A ; και ελεγεν αυτοισ ουδεποτε ανεγνωτε τι εποιησεν δαυειδ οτε χρειαν εσχεν και επεινασεν αυτοσ και οι μετ αυτου B ; \&*οτε χρειαν εσχεν και επινασεν αυτοσ*29 0315 ; και λεγει αυτοισ ουδε τουτο ανεγνωτε a εποιησεν δαυειδ οτε χρειαν εσχεν και επινασεν αυτοσ και οι μετ αυτου W ; και λεγει αυτοισ ουδεποτε ανεγνωτε τι εποιησεν δαδ οτε χρειαν εσχεν και επινασεν αυτοσ και οι μετ αυτου C ; Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυίδ, ὅτε χρείαν ἔσχεν, καὶ ἐπείνασεν, αὐτὸς, καὶ οἱ μετʼ αὐτοῦ; KJTR, RP ; Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαβὶδ, ὅτε χρείαν ἔσχε, καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετʼ αὐτοῦ; ST ; καὶ λέγει αὐτοῖς Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυεὶδ ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετʼ αὐτοῦ; WH (omission)

Πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ˚Θεοῦ ἐπὶ Ἀβιαθὰρ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς Προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν, εἰ μὴ τοὺς ἱερεῖς, καὶ ἔδωκεν καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσιν;” SR, WH πωσ εισηλθε εισ τον οικον του θυ επι αβιαθαρ αρχιερεωσ και τουσ αρτουσ τησ προθεσεωσ εφαγεν ουσ ουκ εξεστιν φαγι ει μη τουσ ιερεισ και εδωκεν και τοισ συν αυτω ουσιν ℵ ; πωσ εισηλθεν εισ τον οικον του θυ επι αβιαθαρ του αρχιερεωσ και τουσ αρτουσ τησ προθεσεωσ εφαγεν ουσ ουκ εξεστιν φαγει ει μη τοισ ιερευσιν και εδωκε και τοισ συν αυτω ουσιν A ; εισηλθεν εισ τον οικον του θυ επι αβιαθαρ αρχιερεωσ και τουσ αρτουσ τησ προθεσεωσ εφαγεν οσ ουκ εξεστιν φαγειν ει μη τουσ ιερεισ και εδωκε και τοισ συν αυτω ουσιν B ; πωσ εισελθων εισ τον οικον του θυ εφαγεν τουσ αρτουσ τησ προθεσεωσ και εδωκεν και τοισ \μετ αυτου ουσ ουκ εξεστιν φαγειν ει μη τοισ ιερευσιν W ; πωσ εισηλθεν εισ τον οικον θυ επι αβιαθαρ του αρχιερεωσ και τουσ αρτουσ τησ προθεσεωσ εφαγεν ουσ ουκ εξεστιν φαγειν ει μη τοισ ιερευσιν και εδωκεν και τοισ συν αυτω ουσιν C ; εισηλθεν εισ τον οικον του θυ και τουσ αρτουσ τησ προσθεσεωσ εφαγεν και εδωκεν τοισ μετ αυτου ουσιν ουσ ουκ εξεστιν φαγειν ει μη τοισ ιερευσιν D ; πωσ εισηλθεν εισ τον οικον του θυ επι αβιαθαρ* P88 ; Πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσιν, καὶ ἔδωκεν καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσιν; KJTR ; Πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσιν, καὶ ἔδωκεν καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσιν; RP ; πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀβιαθὰρ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι, καὶ ἔδωκε καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσι; ST (omission)

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, “Τὸ Σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, καὶ οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ Σάββατον. SR, WH και ελεγεν αυτοισ το σαββατον δια τον ανον εγενετο και ουχ ο ανθρωποσ δια το σαββατον ℵ ; και ελεγεν αυτοισ το σαββατον δια τον ανον εγενετο ουχ ο ανοσ δια το σαββατον A ; και ελεγεν αυτοισ το σαββατον δια τον αθρωπον εγενετο και ουχ ο ανθρωποσ δια το σαββατον B ; λεγω δε υμιν οτι το σαββατον δια τον ανθρωπον εκτισθη W ; και ελεγεν αυτοισ το σαββατον δια τον ανον εγενετο και ουχ ο ανοσ δια το σαββατον C ; λεγω δε υμειν D ; Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον: KJTR, RP, ST (omission)

Ὥστε Κύριός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου. KJTR, RP, SR, ST, WH ωστε κσ εστιν ο υσ του ανου και του σαββατου C, ℵ ; ωστε κσ εστι ο υιοσ του ανου και του σαββατου A ; ωστε κυριοσ εστιν ο υιοσ του ανθρωπου και του σαββατου B ; ωστε κσ εστιν ο υιοσ του ανθρωπου και του σαββατου W ; κσ εστιν ο υιοσ του ανθρωπου και του σαββατου D (substitution)