Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων ἀδελφοί ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ ἢ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον εἰ δὲ νόμον κρίνεις οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου ἀλλὰ κριτής
¶Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. Ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ ἢ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον. Εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου, ἀλλὰ κριτής. SR, WH μη καταλαλειται αλληλων αδελφοι ο καταλαλων αδελφου η κρινων τον αδελφον αυτου κα|ταλαλει νομου ϗ κρινι νομον ει δε νομον κρινισ ουκ ει ποιητησ νο αλλα κριτησ ℵ ; μη καταλαλειτε αδελφοι μου αλληλων ο καταλαλων αδελφου η κρινων τον αδελφον αυτου καταλαλει νομου και κρινει νομον η δε νομον κρινεισ ουκ ει ποιητησ νομου αλλα κριτησ A ; μη καταλαλειτε αλληλων αδελφοι ο καταλαλων αδελφου η κρεινων τον αδελφον αυτου καταλαλει νομου και κρεινει νομον ει δε νομο κρεινεισ ουκ ει ποιητησ νομου αλλα κριτησ B ; \0&*κριτησ O23 ; μη καταλαλειτε αλληλων αδελφοι ο καταλαλων αδελφου η κρεινων τον αδελφον αυτου καταλαλει νομου και κρινει νομον ει δε νον κρινεισ ουκ ει ποιητησ νομου αλλα κριτησ P100 ; Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. Ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ, καὶ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καταλαλεῖ νόμου, καὶ κρίνει νόμον: εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου, ἀλλὰ κριτής. KJTR, RP, ST (omission)