Λουκᾶς ἐστιν μόνος μετ’ ἐμοῦ Μᾶρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ ἔστιν γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν
Λουκᾶς ἐστιν μόνος μετʼ ἐμοῦ. Μᾶρκον ἀναλαβὼν, ἄγε μετὰ σεαυτοῦ: ἔστιν γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν. KJTR, RP, SR, WH λουκασ εστιν μονοσ μετ εμου μαρκον αναλαβω αγε μετα σεαυτου εστιν γαρ μοι ευχρηστοσ εισ διακονια ℵ ; λουκασ εστιν μονοσ μετ εμου μαρκον αναλαβων αγαγε μετα σεαυτου εστιν γαρ μοι ευχρηστοσ εισ διακονιαν A ; λουκασ εστι μονοσ μετ εμου μαρκον αναλαβων αγε μετα σεαυτου εστι γαρ μοι ευχρηστοσ εισ διακονιαν C ; Λουκᾶς ἐστι μόνος μετʼ ἐμοῦ. Μάρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ· ἔστι γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν· ST (substitution)