1 Corinthians 2

¶Κἀγὼ ἐλθὼν πρὸς ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἦλθον οὐ καθʼ ὑπεροχὴν λόγου ἢ σοφίας, καταγγέλλων ὑμῖν τὸ μυστήριον τοῦ ˚Θεοῦ. SR, WH καγω ελθων προσ υμασ αδελφοι ηλθον ου καθ υπεροχην λογου η σοφιασ καταγγελλω υμιν το μυστηριον του θυ ℵ ; καγω ελθων προσ υμασ αδελφοι ηλθο ου καθ υπεροχην λογου η σοφιασ καταγγελλων υμι το μυστηριον του θυ A ; καγω ελθων προσ υμασ αδελφοι ηλθον ου καθ υπεροχην λογου η σοφιασ καταγγελλων υμιν το μαρτυριον του θυ B ; καγω ελθων προσ υμασ αδελφοι ηλθον ου καθ υπεροχη λογου η σοφιασ καταγγελλων υμιν το μυστηριον του θυ C ; καγω ελθων προσ υμασ αδελφοι ηλθον ου καθ υπεροχην λογω η σοφιασ καταγγελλων υμειν το μυστηριον του θυ U0001D513⁴⁶ ; ¶Κἀγὼ, ἐλθὼν πρὸς ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἦλθον οὐ καθʼ ὑπεροχὴν λόγου ἢ σοφίας, καταγγέλλων ὑμῖν τὸ μαρτύριον τοῦ Θεοῦ. KJTR, RP, ST (substitution)

Οὐ γὰρ ἔκρινά τι εἰδέναι ἐν ὑμῖν, εἰ μὴ ˚Ἰησοῦν ˚Χριστὸν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον. SR, WH ου γαρ εκρινα ειδεναι τι εν υμιν ει μη ιν χν και τουτον εσταυρωμενον ℵ ; ου γαρ εκρινα ειδεναι τι εν υμι ει μη ιν χν και τουτον εσταυρωμενον A ; ου γαρ εκρεινα τι ειδεναι ε υμιν ει μη ιν χν και τουτον εσταυρωμενον B ; ου γαρ εκρινα τι ειδεναι εν υμιν ει μη ιν χν και τουτον εσταυρωμενον C ; ου γαρ εκρεινα +τι +ειδεναι εν υμειν ει μη ιην χρν και τουτον εστρον U0001D513⁴⁶ ; Οὐ γὰρ ἔκρινά τοῦ εἰδέναι τι ἐν ὑμῖν, εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον. KJTR, RP, ST (substitution)

Κἀγὼ ἐν ἀσθενείᾳ, καὶ ἐν φόβῳ, καὶ ἐν τρόμῳ πολλῷ ἐγενόμην πρὸς ὑμᾶς. SR, WH καγω εν ασθενια και εν φοβω και ε τρομω πολλω εγενομην προσ υμασ ℵ ; καγω εν ασθενεια και εν φοβω και εν τρομω πολλω εγενομην προσ υμασ A, B, C ; καγω \εν ασθενεια και εν φοβω και εν τρομω εν πολλω εγενομην προσ υμασ U0001D513⁴⁶ ; Καὶ ἐγὼ ἐν ἀσθενείᾳ, καὶ ἐν φόβῳ, καὶ ἐν τρόμῳ πολλῷ ἐγενόμην πρὸς ὑμᾶς. KJTR, RP, ST (substitution)

Καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου, οὐκ ἐν πειθοῖς σοφίας λόγοις, ἀλλʼ ἐν ἀποδείξει ˚Πνεύματος καὶ δυνάμεως, SR και ο λογοσ μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πιθοισ σοφιασ λογοσ αλλ εν |αποδειξει πνσ ϗ δυναμεωσ ℵ ; και ο λογοσ μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πιθοισ σοφιασ λογοισ αλλ εν |αποδειξει πνσ ϗ δυναμεωσ ℵ^c ; και ο λογοσ μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πιθοισ ανθρωπινησ σοφιασ λογοισ αλλ εν αποδιξει πνσ και δυναμεωσ A ; και ο λογοσ μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πειθοισ σοφιασ λογοισ αλλα εν αποδειξει πνευματοσ και δυναμεωσ B ; και ο λογοσ μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πειθοισ ανθρωπινησ σοφισ +λογοισ αλλ εν αποδειξει πνσ και δυναμεωσ C ; και ο λογοσ μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πειθοισ σοφιασ αλλα εν αποδειξει πνσ και δυναμεωσ U0001D513⁴⁶ ; Καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλʼ ἐν ἀποδείξει Πνεύματος καὶ δυνάμεως: KJTR, RP, ST ; καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου οὐκ ἐν πιθοῖς σοφίας λόγοις ἀλλʼ ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως, WH (substitution)

ινα η πιστισ υμων μη η εν σοφια ανθρωπω αλλ εν δυναμει θυ U0001D513⁴⁶ ; ινα η πιστισ υμων μη η εν σοφια ανθρωπων αλλα εν δυναμει θυ B ; Ἵνα ἡ πίστις ὑμῶν μὴ ᾖ ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων, ἀλλʼ ἐν δυνάμει Θεοῦ. KJTR, RP, SR, ST, WH ; ινα η πιστισ υμων μη η εν σοφια ανθρωπων αλλ εν δυναμι θυ ℵ ; \&*σοφια ανων αλλ εν δυναμει θυ 0185 ; ινα η πιστισ υμων μη η εν σοφια ανων αλλ εν δυναμει θυ A, C (omission)

Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις: σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου, οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου, τῶν καταργουμένων: KJTR, RP, SR, ST, WH σοφιαν δε λαλουμεν εν τοισ τελιοισ σοφιαν δε ου του αιωνοσ τουτου ουδε των αρχοντων του αιωνοσ τουτου των καταργουμενων ℵ ; σοφιαν δε λαλουμεν εν τοισ τελειοισ σοφιαν δε ου του αιωνοσ τουτου*18 0185 ; σοφιαν δε λαλουμεν εν τοισ τελειοισ σοφιαν δε ου του αιωνοσ τουτου ουδε τω αρχοντων του αιωνοσ τουτου των καταργουμενων A ; σοφιαν δε λαλουμεν εν τοισ τελειοισ σοφια δε ου του αιωνοσ τουτου ουδε των αρχοντων του αιωνοσ τουτου των καταργουμενων B, U0001D513⁴⁶ ; σοφιαν δε λαλουμεν εν τοισ τελειοισ σοφιαν δε ου του αιωνοσ τουτου ουδε των αρχοντων του αιωνοσ τουτου των καταργουμενων C (substitution)

ἀλλὰ λαλοῦμεν ˚Θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ τὴν ἀποκεκρυμμένην, ἣν προώρισεν ὁ ˚Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων, εἰς δόξαν ἡμῶν· SR, WH αλλα λαλουμεν θυ σοφιαν εν μυστηριω την αποκεκρυμμενην ην προωρισεν ο θσ προ τω αιωνων εισ δοξαν ημων ℵ ; αλλα λαλουμεν θυ σοφιαν εν μυστηριω τη αποκεκρυμμενην ην προωρισεν ο θσ προ τω αιωνων εισ δοξαν ημων A ; αλλα λαλουμε θυ σοφιαν εν μυστηριω την αποκεκρυμμενην ην προωρισε ο θσ προ των αιωνων \εισ δοξαν ημων B ; αλλα λαλουμεν θυ σοφιαν εν μυστηριω την αποκεκρυμμενην ην προωρισεν ο θσ προ των αιωνων εισ δοξαν ημων C, U0001D513⁴⁶ ; Ἀλλὰ λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ ἐν μυστηρίῳ, τὴν ἀποκεκρυμμένην, ἣν προώρισεν ὁ Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν: KJTR, RP, ST (substitution)

Ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν: εἰ γὰρ ἔγνωσαν, οὐκ ἂν τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν. KJTR, RP, SR, ST, WH ην ουδεισ των αρχοντων του αιωνοσ τουτου εγνωκεν ει γαρ εγνωσα ουκ αν τον κν τησ δοξησ εσταυρωσα ℵ ; ην ουδεισ των αρχοντω του αιωνοσ τουτου εγνωκεν ει γαρ εγνωσαν ουκ α τον κν τησ δοξησ εσταυρωσα A ; ην ουδεισ των αρχοντων του αιωνοσ τουτου εγνωκεν ει γαρ εγνωσαν ουκ αν τον κν τησ δοξησ εσταυρωσαν B, C ; ην ουδεισ των αρχοντων του αιωνοσ τουτου εγνω ει γαρ εγνωσαν ουκ αν τον κν τησ δοξησ αυτω εστραν U0001D513⁴⁶ (substitution)

α ] αλλα καθωσ γεγραπται α οφθαλμοσ ουκ ειδεν και ουσ ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν ανθρωπου ουκ ανεβη α ητοιμασεν ο θσ τοισ αγαπωσιν αυτον ℵ ; |*ουσ ουκ ηκουσε και επι καρδιαν ανου ουκ ανεβη α ητοιμασεν*&20 0185 ; καθωσ γεγραπται α οφθαλμοσ ουκ ειδεν και ουσ ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν ανου ουκ ανεβη οσα ητοιμασεν ο θσ τοισ αγαπωσιν αυτο A ; αλλα καθωσ γεγραπται α οφθαλμοσ ουκ ειδε και ουσ ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν ανθρωπου ουκ ανεβη οσα ητοιμασεν ο θσ τοισ αγαπωσιν αυτον B ; αλλα καθωσ γεγραπται α οφθαλμοσ ουκ ιδεν και ουσ ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν ανου ουκ ανεβη οσα ητοιμασεν ο θσ τοισ αγαπωσιν αυτον C ; αλλα καθωσ γεγραπται α οφθαλμοσ ουχ ειδεν και ουσ ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν ανου ουκ ανεβη α ητοιμασεν ο θσ τοισ αγαπωσιν αυτον U0001D513⁴⁶ ; *οφθαλμοσ ουκ ειδεν και ουσ ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν* 63857 ; *οφθαλμοσ ου ιδεν* δε *ουκ ηκουσεν δε επι καρδιαν ανου ου ανεβη* ClmP ; *οφθαλμοσ ουκ ειδεν και ουσ ουκ ηκουσεν και επι καρδιαν ανου ουκ ανεβη οσα ητοιμασεν τοισ υπομενουσιν αυτο ClmR ; ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν· ST ; ἀλλὰ καθὼς γέγραπται Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ὅσα ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. WH (omission)

δε ] ημιν δε απεκαλυψεν ο θσ δια του πνσ το γαρ πνα πατα εραυνα και τα βαθη του θυ C, ℵ ; ημιν δε απεκαλυψεν ο θσ δια του πνσ το γαρ πνα παντα εραυνα και τα βαθη του θυ A ; ημι γαρ απεκαλυψεν ο θσ δια του πνευματοσ το γαρ πνευμα παντα εραυνα και τα βαθη του θυ B ; ημειν γαρ απεκαλυψεν ο θσ δια του πνευματοσ το γαρ πνευμα παντα εραυνα και τα βαθη του θυ U0001D513⁴⁶ ; Ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψεν διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ: τὸ γὰρ Πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ, καὶ, τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ. KJTR, RP ; Ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ. τὸ γὰρ πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ, καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ. ST (substitution)

Τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου, εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; Οὕτως καὶ τὰ τοῦ ˚Θεοῦ οὐδεὶς ἔγνωκεν, εἰ μὴ τὸ ˚Πνεῦμα τοῦ ˚Θεοῦ. SR, WH τισ γαρ οιδεν ανθρωπων τα του ανθρωπου ει μη το πνα του ανου το εν αυτω ουτωσ και τα του θυ ουδεισ εγνωκεν ει μη το |πνα του θυ ℵ ; τισ γαρ οιδεν τα του ανου ει μη το πνα του ανου το ε αυτω ουτωσ και τα του θυ ουδεισ εγνωκεν ει μη το πνα του θυ A ; τισ γαρ οιδεν ανθρωπων τα του ανθρωπου ει μη το πνευμα του ανθρωπου το εν αυτω ουτωσ και τα του θυ ουδεισ εγνωκεν ει μη το πνευμα του θυ B ; \τισ γαρ οιδεν ανων τα του ανου ει μη το πνα του ανου το εν αυτω ουτωσ και τα του θυ ουδεισ εγνωκεν ει μη το πνα του θυ C ; τισ γαρ οιδεν ανων τα του ανου ει μη το πνευμα του ανθρωπου το εν αυτω ουτωσ \και τα του θυ ουδεισ εγνωκεν ει μη το πνα του θυ U0001D513⁴⁶ ; Τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου, εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; οὕτως καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς οἶδεν, εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. KJTR, RP ; Τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου, εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς οἶδεν, εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. ST (substitution)

Ἡμεῖς δὲ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ· ἵνα εἰδῶμεν τὰ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν. KJTR, RP, SR, ST, WH ημισ δε ου το πνα του κοσμου ελαβομεν αλλα το πνα το εκ του θυ ινα ειδωμεν τα υπο του θυ χαρισθετα ημιν ℵ ; ημεισ δε ου το πνα του κοσμου ελαβομε αλλα το πνα το εκ του θυ ινα ειδωμεν τα υπο του θυ χαρισθεντα ημιν A ; ημεισ δε ου το πνευμα του κοσμου ελαβομεν αλλα το πνευμα το εκ του θυ ινα ειδωμεν τα υπο του θυ χαρισθεντα ημιν B ; ημεισ δε ου το πνα του κοσμου ελαβομεν αλλα το πνα το εκ του θυ ινα ειδωμεν τα υπο του θυ χαρισθετα ημιν C ; ημεισ δε ου το πνα του κοσμου ελαβομεν αλλα το πνα το εκ του θυ ινα ιδωμεν τα υπο του θυ χαρισθεντα ημειν U0001D513⁴⁶ (substitution)

Ἃ καὶ λαλοῦμεν, οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλʼ ἐν διδακτοῖς ˚Πνεύματος, πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες. SR α και λαλουμεν ουκ εν διδακτοισ αθρωπινησ σοφιασ ������ �λλ εν διδακτοισ πνσ πνικοισ πνικα συνκρινοντεσ ℵ ; α και λαλουμεν ουκ εν διδακτοισ αθρωπινησ σοφιασ λογοισ αλλ εν διδακτοισ πνσ πνικοισ πνικα συνκρινοντεσ ℵ^c ; \*λογοισ αλλ εν διδακτοισ πνσ πνευματικοισ πνευματικα συγκρινοντεσ&19 0185 ; α και λαλουμε |ουκ εν διδακτοισ ανθρωπινησ σοφιασ λογοισ αλλ εν διδακτοισ πνσ πνικοισ πνικα συνκρινοντεσ A ; α και λαλουμεν ουκ εν διδακτοισ ανθρωπινησ σοφιασ λογοισ αλλ εν διδακτοισ πνευματοσ πνευματικωσ πνευματικα συγκρεινοντεσ B ; α και λαλουμεν ουκ εν διδακτοισ ανθρωπινησ σοφιασ λογοισ αλλ εν διδακτοισ πνσ πνικοισ πνικα συγκρινοντεσ C ; α και λαλουμεν ουκ εν διδακτοισ ανθρωπινησ σοφιασ λογοισ αλλ εν διδακτοισ πνσ πνευματικοισ πνευματικα συνκρεινοντεσ U0001D513⁴⁶ ; Ἃ καὶ λαλοῦμεν, οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλʼ ἐν διδακτοῖς Πνεύματος Ἁγίου· πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες. KJTR, RP, ST ; ἃ καὶ λαλοῦμεν οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλʼ ἐν διδακτοῖς πνεύματος, πνευματικοῖς πνευματικὰ συνκρίνοντες. WH (substitution)

Ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ: μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστιν: καὶ οὐ δύναται γνῶναι, ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται. KJTR, RP, SR, WH ψυχικοσ δε ανθρωποσ ου δεχεται τα του πνσ του θυ μωρια γαρ αυτω εστιν και ου δυναται γνωναι οτι πνικωσ ανακρινεται ℵ ; ψυχικοσ δε ανοσ ου δεχετε τα του πνσ του θυ μωρια γαρ εστι και ου δυναται γνωναι οτι πνικωσ ανακρινεται A ; ψυχικοσ δε ανοσ ου δεχετε τα του πνσ του θυ μωρια γαρ αυτω εστι και ου δυναται γνωναι οτι πνικωσ ανακρινεται A^c ; ψυχικοσ δε ανθρωποσ ου δεχεται τα του πνευματοσ του θυ μωρια γαρ αυτω εστιν και ου δυναται γνω|ναι οτι πνευματικωσ ανακρεινεται B ; ψυχικοσ δε ανοσ ου δεχεται τα του πνσ του θυ μωρια γαρ αυτω εστιν και ου δυναται γνωναι οτι πνικωσ ανακρινεται C ; ψυχικοσ δε ανοσ ου δεχεται τα του πνσ του θυ μωρια γαρ αυτω εστιν και ου δυναται γνωναι οτι πνσ ανακρινεται U0001D513⁴⁶ ; ψυχικοσ γαρ ανοσ ου δεχεται τα του πνοσ μωρια γαρ αυτω εστιν* Orig ; ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος τοῦ Θεοῦ· μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστι, καὶ οὐ δύναται γνῶναι, ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται. ST (substitution)

τα ] ο δε πνικοσ ανακρινει τα παντα αυτοσ δε υπ ουδενοσ ανακρινεται A, C ; ο δε πνευματικοσ ανακρεινει μεν παντα αυτοσ δε υπ ουδενοσ ανακρεινεται B ; ο δε πνσ ανακρινει τα παντα αυτοσ δε υπ ουδενοσ ανακρεινεται U0001D513⁴⁶ ; Ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει μὲν πάντα, αὐτὸς δὲ ὑπʼ οὐδενὸς ἀνακρίνεται. KJTR, RP, ST, WH (substitution)

Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου, ὃς συμβιβάσει αὐτόν; Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν. KJTR, RP, SR, ST τισ γαρ εγνω νουν κυ οσ συμβιβασει αυτον ημεισ δε νουν χυ εχομεν A, ℵ ; τισ γαρ εγνω νου κυ οσ συμβιβασει αυτο ημεισ δε νουν κυ εχομεν B ; τισ γαρ εγνω ουν κυ οσ συμβιβασει αυτον ημεισ δε νουν χυ εχομε C ; τισ γαρ εγνω νουν κυ οσ συμβιβασει αυτον ημεισ δε νουν χρυ εχομεν U0001D513⁴⁶ ; τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου, ὃς συνβιβάσει αὐτόν; ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν. WH (substitution)