Ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
Ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται. SR ο δε εισ τασ ακανθασ σπαρεισ ουτοσ εστιν ο τον λογον ακουων και η μεριμνα του αιωνοσ και η απατη του πλουτου συνπνιγει τον λογον και ακαρποσ |γινετε ℵ ; ο δε εισ τασ ακανθασ σπαρεισ ουτοσ εστιν ο τον λογον ακουων και η μεριμνα του αιωνοσ τουτου και η απατη του πλουτου συνπνιγει τον λογον και ακαρποσ |γινετε ℵc ; ο δε εισ τασ ακανθασ σπαρεισ ουτοσ εστιν ο το λογον ακουων και η μεριμνα του αιωνοσ και η απατη του πλουτου συνπνειγει τον λογο και ακαρποσ γεινεται B ; ο δε εισ τασ ακανθασ σπαρεισ ουτοσ εστιν ο τον λογον μου ακουων και η μεριμνα του αιωνοσ τουτου και η απατη του πλουτου συνπνιγει τον λογον και ακαρποσ γεινεται W ; ο δε εισ τασ ακανθασ σπαρεισ ουτοσ εστιν ο τον λογον ακουων και η μεριμνα του αιωνοσ τουτου και η απατη του πλουτου συνπνιγει τον λογον και ακαρποσ γεινεται C ; ο δε εισ τασ ακανθασ σπειρομενοσ ουτοσ εστιν ο τον λογον ακουων και η μεριμνα του αιωνοσ και η απατη του πλουτουσ συνπνειγει τον λογο και ακαρποσ γεινεται D ; Ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων· καὶ ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου, συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται. KJTR, RP, ST ; ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συνπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται. WH (substitution)