Ὁ δὲ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς, οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπᾶραι εἰς τὸν οὐρανόν, ἀλλʼ ἔτυπτεν τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων, ‘Ὁ ˚Θεός, ἱλάσθητί μοι, τῷ ἁμαρτωλῷ!’
αυτου ] ο δε τελωνησ μακροθεν εστωσ ουκ ηθελεν ουδε τουσ οφθαλμουσ επαραι εισ τον ουρανο αλλ ετυπτε το στηθοσ αυτου λεγων ιλασθητι μοι τω αμαρτωλω ℵ ; και ο τελωνησ μακροθεν εστωσ ουκ ηθελεν ουδε τουσ οφθαλμουσ εισ τον ουνον επαραι αλλ ετυπτεν εισ το στηθοσ αυτου λεγων ο θσ ιλασθητι μοι τω αμαρτωλω A ; ο δε τελωνησ μακροθεν εστωσ ουκ ηθελεν ουδε τουσ ο|φθαλμουσ επαραι εισ τον ουνον αλλ ετυπτεν το στηθοσ εαυτου λεγων ο θσ ιλασθητι μοι τω αμαρτωλω 029 ; ο δε τελωνησ μακρο|θεν εστωσ ουκ ηθελε ουδε τουσ οφθαλμουσ επαραι εισ τον ουρανο αλλ ετυπτε το στηθοσ εαυτου λεγων ο θσ ειλασθητι μοι τω αμαρτωλω B ; και ο τελωνησ μακροθεν εστωσ ουκ ηδυνατο ουδε τουσ οφθαλμουσ εισ τον ουρανον επαρε αλλ ετυπτεν εισ το στηθοσ αυτου λεγων ο θσ ειλασθητι μοι τω αμαρτωλω W ; και ο τελωνησ μακροθεν εστωσ ουκ ηθελεν ουδε τουσ οφθαλμουσ εισ τον ουρανον επαραι αλλ ετυπτε το στηθοσ αυτου λεγων ο θσ ειλασθητι μοι τω αμαρτωλω D ; ο δε τελωνησ μακροθεν εστωσ ουκ ηθελεν ουδε τουσ οφθαλμουσ +επαραι +εισ +τον +ουρανον αλλ ετυπτεν* το στηθοσ αυτου λεγων +ο +θσ ιλασθητι μοι τω αμαρτωλω U0001D513⁷⁵ ; Καὶ ὁ τελώνης, μακρόθεν ἑστὼς, οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλʼ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ, λέγων, Ὁ Θεός ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. KJTR, RP, ST ; ὁ δὲ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπᾶραι εἰς τὸν οὐρανόν, ἀλλʼ ἔτυπτε τὸ στῆθος ἑαυτοῦ λέγων Ὁ θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. WH (substitution)