Ἀλλʼ οὐδενὸς λόγου ποιοῦμαι τὴν ψυχὴν τιμίαν ἐμαυτῷ, ὡς τελειώσω τὸν δρόμον μου, καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ ˚Κυρίου ˚Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ ˚Θεοῦ.
τελειωσαι ] αλλ ουδενοσ λογου ποιουμαι την ψυχην τιμιαν εμαυτω ωσ τελιωσω τον δρομον μου και την διακονιαν ην ελαβον παρα του κυ ιυ διαμαρτυρασθαι το ευαγγελιο τησ χαριτοσ του θυ ℵ ; αλλ ουδενοσ λογον εχω ουδε ποιουμαι την ψυχην τιμιαν εμαυτω ωσ τελειωσαι τον δρομον μου και την διακονιαν ην ελαβο παρα του κυ ιυ διαμαρτυρασθαι το ευαγγελιον τησ χαριτοσ του θυ A ; αλλ ουδενοσ λογου ποιουμαι την ψυχην τιμιαν εμαυτω ωσ τελειωσω τον δρομον μου και την διακονιαν ην ελαβον παρα του κυ ιυ διαμαρτυρασθαι το ευαγγελιον τησ χαριτοσ του θυ B ; αλλ ουδενοσ λογου ποιουμαι την ψυχην τιμιαν εμαυτω ωσ το τελειωσαι τον δρομον μου μετα χαρασ και τη διακονιαν ην ελαβον παρα του κυ ιυ διαμαρτυρασθαι το ευαγγελιον τησ χαριτοσ του θυ C ; αλλ ουδενοσ λογον εχω μοι ουδε ποιουμαι την ψυχην μου τιμιαν εμαυτου του τελιωσαι τον δρομον μου και την διακονιαν του λογου ον παρελαβον παρα του κυ ιηυ διαμαρτυρασθαι ιουδαιοισ και ελλησιν το ευαγγελιον τησ χαριτοσ θυ D ; Ἀλλʼ οὐδενὸς λόγον ποιοῦμαι, οὐδὲ ἔχω τὴν ψυχήν μου τιμίαν ἐμαυτῷ, ὡς τελειῶσαι τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς, καὶ τὴν διακονίαν, ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. KJTR, RP, ST (substitution)