1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David.
2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.
3 Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.
4 In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.
5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.
6 Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.
7 Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;
8 et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,
9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.
10 Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.
11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.
12 Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :
13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.
14 Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,
15 qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :
16 exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.
17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.
18 Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.
19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.
20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.