Skip to content

Psalms 17

Read in parallel →

1 In finem. Puero Domini David, qui locutus est Domino verba cantici hujus, in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum ejus, et de manu Saul, et dixit :

2 Diligam te, Domine, fortitudo mea.

3 Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus adjutor meus, et sperabo in eum ; protector meus, et cornu salutis meæ, et susceptor meus.

4 Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.

5 Circumdederunt me dolores mortis, et torrentes iniquitatis conturbaverunt me.

6 Dolores inferni circumdederunt me ; præoccupaverunt me laquei mortis.

7 In tribulatione mea invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi : et exaudivit de templo sancto suo vocem meam ; et clamor meus in conspectu ejus introivit in aures ejus.

8 Commota est, et contremuit terra ; fundamenta montium conturbata sunt, et commota sunt : quoniam iratus est eis.

9 Ascendit fumus in ira ejus, et ignis a facie ejus exarsit ; carbones succensi sunt ab eo.

10 Inclinavit cælos, et descendit, et caligo sub pedibus ejus.

11 Et ascendit super cherubim, et volavit ; volavit super pennas ventorum.

12 Et posuit tenebras latibulum suum ; in circuitu ejus tabernaculum ejus, tenebrosa aqua in nubibus aëris.

13 Præ fulgore in conspectu ejus nubes transierunt ; grando et carbones ignis.

14 Et intonuit de cælo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam : grando et carbones ignis.

15 Et misit sagittas suas, et dissipavit eos ; fulgura multiplicavit, et conturbavit eos.