Skip to content

Parallel

Wisdom of Solomon 4

Swete's Septuagint · Berean Standard Bible

4:1
κρείσσων ἀτεκνία μετὰ ἀρετῆς· ἀθανασία γάρ ἐστιν ἐν μνήμῃ αὐτῆς, ὅτι καὶ παρὰ θεῷ γινώσκεται καὶ παρὰ ἀνθρώποις.
—
4:2
παροῦσάν τε μιμοῦνται αὐτήν, καὶ ποθοῦσιν ἀπελθοῦσαν· καὶ ἐν τῷ αἰῶνι στεφανηφοροῦσα πομπεύει, τὸν τῶν ἀμιάντων ἄθλων ἀγῶνα νικήσασα.
—
4:3
πολύγονον δὲ ἀσεβῶν πλῆθος οὐ χρησιμεύσει, καὶ ἐκ νόθων μοσχευμάτων οὐ δώσει ῥίζαν εἰς βάθος, οὐδὲ ἀσφαλῆ βάσιν ἑδράσει·
—
4:4
κἂν γὰρ ἐν κλάδοις πρὸς καιρὸν ἀναθάλῃ, ἐπισφαλῶς βεβηκότα ὑπὸ ἀνέμου σαλευθήσεται, καὶ ὑπὸ βίας ἀνέμων ἐκριζωθήσεται·
—
4:5
περικλασθήσονται κλῶνες ἀτέλεστοι, καὶ ὁ καρπὸς αὐτῶν ἄχρηστος, ἄωρος εἰς βρῶσιν καὶ εἰς οὐθὲν ἐπιτήδειος·
—
4:6
ἐκ γὰρ ἀνόμων ὕπνων τέκνα γεννώμενα μάρτυρές εἰσιν πονηρίας κατὰ γονέων ἐν ἐξετασμῷ αὐτῶν.
—
4:7
δἰκαιος δὲ ἐὰν φθάσῃ τελευτῆσαι. ἐν ἀναπαύσει ἔται
—
4:8
γῆρας γὰρ τίμιον οὐ τὸ πολυχρόνιον, οὐδὲ ἀριθμῷ ἐτῶν μεμέτρηται
—
4:9
πολιὰ δέ ἐστιν φρόνησις ἀνθρώποις, καὶ ἡλικία γήρως βίος ἀκηλίδωτος.
—
εὐάρεστος τῷ θεῷ γενόμενος ἠγαπήθη, καὶ ζῶν μεταξὺ ἁμαρτωλῶν μετετέθη·
—
ἡρπάγη, μὴ κακία ἀλλάξ σύνεσιν αὐτοῦ, ἢ δόλος ἀπατήσῃ ψυχὴν αὐτοῦ·
—
βασκανία γὰρ φαυλἁητος ἀμαμροῖ τὰ καλά, ⁷ καὶ ῥεμβασμὸς ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον.
—
τελεωθεὶς ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρπνσεν χρόνοαος ωαρούς·
—
ἀρεστὴ γὰρ ἧν Κωρίῳ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, διὰ τοῦτο ἔαπευσεν ἐκ μέσου πονηρόας. αι δὲ λαοὶ δόντες καὶ μὴ νοήσαντες, μηδὲ θέντες ἐπὶ δμανοίᾳ τὸ τομοῦτο,
—
ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν ταῖς ἐκλεκτοῖς αὐταῶ καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ὁσίοις αὐποῦ.
—
κατακρινεῖ δὲ δίκαιος καμὼν τοὺς ζῶντας ἀπεβεῖς, καὶ νεότης τελεσθεῖσα ταχέως πολυετὴς γῆρας ἀδίκου.
—
ὄψονται γὰρ τελευτὴν σοφὸν, καὶ οὐ νοήσουπα τί ἐβουλεύαατο περὶ αὐτοῦ, καὶ εἰς τί ἠσφαλίσατο αὐτόν ὁ κύρος·
—
ὄψονται καὶ ἐξουβενήσοωαισ, αὐτοὺς δὲ ὁ κύριος ἐκγελάσεται·
—
καὶ ἔσονται μετὰ τοῦτο εἰς πτῶμα ἄτιμον καὶ εἰς ὅβριν ἐν νεκροῖς δι᾿ αἰῶνος. ὅτι ῥήξει αὐτοὺς ἀφώνους πρηνεῖς, καὶ σαλεύσει αὐτοὺς ἐκ θεμελίων· καὶ ἕως ἐσχάτου χερσποθήσονται, καὶ ἔσονται ἐν ὀδύνῃ, καὶ ἡ μνήμη αὐτῶν ἀπαλεῖται.
—
ἐλεύσονται ἐν συλλογισμῷ ἁμαρτημάπνν αὐτῶν δειλοί, καὶ ἐλέγξει αὐτὸς ἐξ ἐναντίας τὰ ἀνομήματα αὐτῶν.
—
Τότε στήσεται ἐν παρρησίὰ πολλῇ ὁ δίκαιος καπὰ πρόσωπον τῶν θλιψάντων αὐτὸ
—