Parallel

Wisdom of Solomon 2

Clementine Vulgate · Berean Standard Bible

2:1

Dixerunt enim cogitantes apud se non recte : Exiguum et cum tædio est tempus vitæ nostræ, et non est refrigerium in fine hominis, et non est qui agnitus sit reversus ab inferis.

—

2:2

Quia ex nihilo nati sumus, et post hoc erimus tamquam non fuerimus. Quoniam fumus flatus est in naribus nostris, et sermo scintilla ad commovendum cor nostrum :

—

2:3

qua extincta, cinis erit corpus nostrum, et spiritus diffundetur tamquam mollis aër ; et transibit vita nostra tamquam vestigium nubis, et sicut nebula dissolvetur quæ fugata est a radiis solis, et a calore illius aggravata.

—

2:4

Et nomen nostrum oblivionem accipiet per tempus, et nemo memoriam habebit operum nostrorum.

—

2:5

Umbræ enim transitus est tempus nostrum, et non est reversio finis nostri : quoniam consignata est, et nemo revertitur.

—

2:6

Venite ergo, et fruamur bonis quæ sunt, et utamur creatura tamquam in juventute celeriter.

—

2:7

Vino pretioso et unguentis nos impleamus, et non prætereat nos flos temporis.

—

2:8

Coronemus nos rosis antequam marcescant ; nullum pratum sit quod non pertranseat luxuria nostra :

—

2:9

nemo nostrum exsors sit luxuriæ nostræ. Ubique relinquamus signa lætitiæ, quoniam hæc est pars nostra, et hæc est sors.

—

2:10

Opprimamus pauperem justum, et non parcamus viduæ, nec veterani revereamur canos multi temporis :

—

2:11

sit autem fortitudo nostra lex justitiæ ; quod enim infirmum est, inutile invenitur.

—

2:12

Circumveniamus ergo justum, quoniam inutilis est nobis, et contrarius est operibus nostris, et improperat nobis peccata legis, et diffamat in nos peccata disciplinæ nostræ.

—

2:13

Promittit se scientiam Dei habere, et filium Dei se nominat.

—

2:14

Factus est nobis in traductionem cogitationum nostrarum.

—

2:15

Gravis est nobis etiam ad videndum, quoniam dissimilis est aliis vita illius, et immutatæ sunt viæ ejus.

—

2:16

Tamquam nugaces æstimati sumus ab illo, et abstinet se a viis nostris tamquam ab immunditiis, et præfert novissima justorum, et gloriatur patrem se habere Deum.

—

2:17

Videamus ergo si sermones illius veri sint, et tentemus quæ ventura sunt illi, et sciemus quæ erunt novissima illius.

—

2:18

Si enim est verus filius Dei, suscipiet illum, et liberabit eum de manibus contrariorum.

—

2:19

Contumelia et tormento interrogemus eum, ut sciamus reverentiam ejus, et probemus patientiam illius.

—

2:20

Morte turpissima condemnemus eum ; erit enim ei respectus ex sermonibus illius.

—

2:21

Hæc cogitaverunt, et erraverunt : excæcavit enim illos malitia eorum.

—

2:22

Et nescierunt sacramenta Dei : neque mercedem speraverunt justitiæ, nec judicaverunt honorem animarum sanctarum.

—

2:23

Quoniam Deus creavit hominem inexterminabilem, et ad imaginem similitudinis suæ fecit illum.

—

2:24

Invidia autem diaboli mors introivit in orbem terrarum :

—