Tobit 13 — parallel

13:1

Aperiens autem Tobias senior os suum, benedixit Dominum, et dixit : Magnus es, Domine, in æternum, et in omnia sæcula regnum tuum :

—

13:2

quoniam tu flagellas, et salvas ; deducis ad inferos, et reducis : et non est qui effugiat manum tuam.

—

13:3

Confitemini Domino, filii Israël, et in conspectu gentium laudate eum :

—

13:4

quoniam ideo dispersit vos inter gentes quæ ignorant eum, ut vos enarretis mirabilia ejus, et faciatis scire eos quia non est alius deus omnipotens præter eum.

—

13:5

Ipse castigavit nos propter iniquitates nostras, et ipse salvabit nos propter misericordiam suam.

—

13:6

Aspicite ergo quæ fecit nobiscum, et cum timore et tremore confitemini illi : regemque sæculorum exaltate in operibus vestris.

—

13:7

Ego autem in terra captivitatis meæ confitebor illi : quoniam ostendit majestatem suam in gentem peccatricem.

—

13:8

Convertimini itaque peccatores, et facite justitiam coram Deo, credentes quod faciat vobiscum misericordiam suam.

—

13:9

Ego autem et anima mea in eo lætabimur.

—