διὰ τὴν μεγάλην σου δόξαν
—
ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου
—
ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου
—
πρόσδεξαι τὴν δέησιν ἡμῶν
—
ὁ καθήμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός
—
εἰς δόξαν θεοῦ πατρός αμην
—
καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε
—
καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα
—
καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
—
καταξίωσον κύριε καὶ τὴν ἡμέραν ταύτην
—
ἀναμαρτήτους φυλαχθῆναι ἡμᾶς
—
εὐλογητὸς εἶ κύριε ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν
—
καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας αμην
—
εὐλογητὸς εἶ κύριε δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου
—
εὐλογητὸς εἶ κύριε δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου
—
εὐλογητὸς εἶ κύριε δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου
—
κύριε καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ
—
ἐγὼ εἶπα κύριε ἐλέησόν με
—
ἴασαι τὴν ψυχήν μου ὅτι ἥμαρτόν σοι
—
δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου ὅτι σὺ εἶ ὁ θεός μου
—
ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς
—
παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσίν σε
—