Esther 15 — parallel

15:1

Et mandavit ei (haud dubium quin esset Mardochæus) ut ingrederetur ad regem, et rogaret pro populo suo et pro patria sua.

—

15:2

Memorare, inquit, dierum humilitatis tuæ, quomodo nutrita sis in manu mea, quia Aman secundus a rege locutus est contra nos in mortem :

—

15:3

et tu invoca Dominum, et loquere regi pro nobis, et libera nos de morte.

—

15:4

Die autem tertio deposuit vestimenta ornatus sui, et circumdata est gloria sua.

—

15:5

Cumque regio fulgeret habitu, et invocasset omnium rectorem et salvatorem Deum, assumpsit duas famulas,

—

15:6

et super unam quidem innitebatur, quasi præ deliciis et nimia teneritudine corpus suum ferre non sustinens :

—

15:7

altera autem famularum sequebatur dominam, defluentia in humum indumenta sustentans.

—

15:8

Ipsa autem roseo colore vultum perfusa, et gratis ac nitentibus oculis, tristem celabat animum, et nimio timore contractum.

—

15:9

Ingressa igitur cuncta per ordinem ostia, stetit contra regem, ubi ille residebat super solium regni sui, indutus vestibus regiis, auroque fulgens, et pretiosis lapidibus : eratque terribilis aspectu.

—