Parallel

2 Maccabees 13

Clementine Vulgate · Berean Standard Bible

13:1

Anno centesimo quadragesimo nono, cognovit Judas Antiochum Eupatorem venire cum multitudine adversus Judæam,

—

13:2

et cum eo Lysiam procuratorem et præpositum negotiorum, secum habentem peditum centum decem millia, et equitum quinque millia, et elephantos viginti duos, currus cum falcibus trecentos.

—

13:3

Commiscuit autem se illis et Menelaus : et cum multa fallacia deprecabatur Antiochum, non pro patriæ salute, sed sperans se constitui in principatum.

—

13:4

Sed Rex regum suscitavit animos Antiochi in peccatorem : et suggerente Lysia hunc esse causam omnium malorum, jussit (ut eis est consuetudo) apprehensum in eodem loco necari.

—

13:5

Erat autem in eodem loco turris quinquaginta cubitorum, aggestum undique habens cineris : hæc prospectum habebat in præceps.

—

13:6

Inde in cinerem dejici jussit sacrilegum, omnibus eum propellentibus ad interitum.

—

13:7

Et tali lege prævaricatorem legis contigit mori, nec terræ dari Menelaum.

—

13:8

Et quidem satis juste : nam quia multa erga aram Dei delicta commisit, cujus ignis et cinis erat sanctus : ipse in cineris morte damnatus est.

—

13:9

Sed rex mente effrenatus veniebat, nequiorem se patre suo Judæis ostensurus.

—

13:10

Quibus Judas cognitis, præcepit populo ut die ac nocte Dominum invocarent, quo, sicut semper, et nunc adjuvaret eos,

—

13:11

quippe qui lege, et patria, sanctoque templo privari vererentur : ac populum, qui nuper paululum respirasset, ne sineret blasphemis rursus nationibus subdi.

—

13:12

Omnibus itaque simul id facientibus, et petentibus a Domino misericordiam cum fletu et jejuniis, per triduum continuum prostratis, hortatus est eos Judas ut se præpararent.

—

13:13

Ipse vero cum senioribus cogitavit priusquam rex admoveret exercitum ad Judæam et obtineret civitatem, exire, et Domini judicio committere exitum rei.

—

13:14

Dans itaque potestatem omnium Deo mundi creatori, et exhortatus suos ut fortiter dimicarent, et usque ad mortem pro legibus, templo, civitate, patria, et civibus starent, circa Modin exercitum constituit.

—

13:15

Et dato signo suis Dei victoriæ, juvenibus fortissimis electis nocte aggressus aulam regiam, in castris interfecit viros quatuor millia, et maximum elephantorum cum his qui superpositi fuerant :

—

13:16

summoque metu ac perturbatione hostium castra replentes, rebus prospere gestis, abierunt.

—

13:17

Hoc autem factum est die illucescente, adjuvante eum Domini protectione.

—

13:18

Sed rex, accepto gustu audaciæ Judæorum, arte difficultatem locorum tentabat :

—

13:19

et Bethsuræ, quæ erat Judæorum præsidium munitum, castra admovebat : sed fugabatur, impingebat, minorabatur.

—

13:20

His autem qui intus erant, Judas necessaria mittebat.

—

13:21

Enuntiavit autem mysteria hostibus Rhodocus quidam de judaico exercitu, qui requisitus comprehensus est, et conclusus.

—

13:22

Iterum rex sermonem habuit ad eos qui erant in Bethsuris : dextram dedit, accepit, abiit :

—

13:23

commisit cum Juda, superatus est. Ut autem cognovit rebellasse Philippum Antiochiæ, qui relictus erat super negotia, mente consternatus, Judæos deprecans, subditusque eis, jurat de omnibus quibus justum visum est : et reconciliatus obtulit sacrificium, honoravit templum, et munera posuit.

—

13:24

Machabæum amplexatus est, et fecit eum a Ptolemaide usque ad Gerrenos ducem et principem.

—

13:25

Ut autem venit Ptolemaidam, graviter ferebant Ptolemenses amicitiæ conventionem, indignantes ne forte fœdus irrumperent.

—

13:26

Tunc ascendit Lysias tribunal, et exposuit rationem, et populum sedavit, regressusque est Antiochiam : et hoc modo regis profectio et reditus processit.

—