Ὑμῖν δὲ λέγω τοῖς ἔθνεσιν ἐφ’ ὅσον μὲν οὖν εἰμι ἐγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος τὴν διακονίαν μου δοξάζω
¶Ὑμῖν δὲ λέγω, τοῖς ἔθνεσιν. Ἐφʼ ὅσον μὲν οὖν εἰμι ἐγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος, τὴν διακονίαν μου δοξάζω, SR, WH υμιν δε λεγω τοισ εθνεσιν εφ οσον μεν ουν ειμι εγω εθνων αποστολοσ την διακονιαν μου δοξαζω ℵ ; υμιν δε λεγω τοισ εθνεσιν εφ οσον μεν ουν ειμι εθνων αποστολοσ την διαονιαν μου δοξαζω A ; υμιν δε λεγω τοισ εθνεσιν εφ οσον μεν ουν ειμι εθνων αποστολοσ την διακονιαν μου δοξαζω Ac ; υμιν δε λεγω τοισ εθνεσι εφ οσον μεν ουν ειμι εγω εθνων αποστολοσ την διακονιαν μου δοξαζω B ; υμιν ουν λεγω τοισ εθνεσιν εφ οσον μεν ουν ειμι εγω εθνων αποστολοσ την διακονιαν μου δοξαζω C ; υμιν δε λεγω τοισ εθνεσιν \εφ οσον μεν ουν ειμι εγω των εθνων αποστολοσ την διακονιαν μου δοξασω U0001D513⁴⁶ ; Ὑμῖν γὰρ λέγω τοῖς Ἔθνεσιν, ἐφʼ ὅσον μέν εἰμι ἐγὼ Ἐθνῶν ἀπόστολος, τὴν διακονίαν μου δοξάζω: KJTR, RP, ST (substitution)