καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτῳ ἀλλὰ ὁ Θεὸς ἠλέησεν αὐτόν οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐμέ ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπην σχῶ
θανατω ] και γαρ ησθενησεν παραπλησιον θανατω αλλα ο θσ ηλεησεν αυτον ουκ αυτον δε μονο αλλα και εμε ινα μη λυπην επι λυπην σχω ℵ ; και γαρ ησθενησεν παραπλησιον θανατω αλλα ο θσ ηλεησεν αυτον ουκ αυτο δε μονον αλλα και εμε ινα μη λυπην επι λυπην σχω A ; και γαρ ησθενησεν παραπλησιον θανατου αλλα ο θσ ηλεησεν αυτον ουκ αυτον δε μονον αλλα και εμε ινα μη λυπην επι λυπην σχω B ; *ησθενησεν παραπλησιον θανατω αλλα ο θσ +ηλεησεν +αυτον ουκ αυτον δε μονον αλλα +και εμε ινα μη λυπην επι λυπην σχω C ; και γαρ ησθενησεν παραπλησιον θανατω αλλ ο θσ&4 U0001D513⁴⁶ ; Καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτῳ: ἀλλὰ ὁ Θεὸς αὐτόν ἠλέησεν· οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπῃν σχῶ. KJTR, RP ; καὶ γὰρ ἠσθένησε παραπλήσιον θανάτῳ, ἀλλʼ ὁ Θεὸς αὐτὸν ἠλέησεν, οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐμέ. ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπῃ σχῶ. ST ; καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτου· ἀλλὰ ὁ θεὸς ἠλέησεν αὐτόν, οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπην σχῶ. WH (omission)