Ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος ὃν αἰτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ
εστιν ] η τισ ����� εξ υμων ανθρωποσ ον αιτησει ο υσ αυτου αρτον μη λιθον επιδωσι αυτω ℵ ; η τισ εστιν εξ υμων ανθρωποσ ον εαν αιτησει ο υσ αυτου αρτον μη λιθον επιδωσι αυτω ℵc ; η τισ εξ υμων ανθρωποσ ον αιτησει ο υιοσ αυτου αρτον μη λιθο επιδωσει αυτω B ; η τισ εστιν εξ υμων ανθρωποσ ον αιτησει ο υιοσ αυτου αρτον μη λιθο επιδωσει αυτω Bc ; η τισ εστιν εξ υμων ανοσ ον εαν αιτηση ο υιοσ αυτου αρτον μη λιθον επιδωση αυτω W ; η τισ εστιν εξ υμων ανοσ ον αιτησεισ ο υιοσ αυτου αρτον μη λιθον επιδωσει αυτω C ; Ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; KJTR, RP, ST ; ἢ τίς ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν αἰτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον– μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; WH (substitution)