πέποιθεν ἐπὶ τὸν Θεόν ῥυσάσθω νῦν εἰ θέλει αὐτόν εἶπεν γὰρ ὅτι Θεοῦ εἰμι Υἱός
‘Πέποιθεν ἐπὶ τὸν ˚Θεόν, ῥυσάσθω νῦν εἰ θέλει αὐτόν.’ Εἶπεν γὰρ, ὅτι ‘˚Θεοῦ εἰμι Υἱός.’” SR, WH πεποιθεν επι τον θν ρυσασθω νυν ει θελι αυτον ειπε γαρ οτι θεου ειμι υσ ℵ ; πεποιθεν επι τον θν ρυσασθω αυτον ει θελει αυτον |ειπεν γαρ οτι θυ ειμι υσ A ; πεποιθεν επι τω θω ρυσασθω νυν ει θελει αυτον ειπεν γαρ οτι θυ ειμι υιοσ B ; πεποιθεν επι τον θν ρυσασθω νυν αυτο ει θελει αυτον ειπεν γαρ οτι του θυ ειμι υιοσ W ; ει πεποιθεν επι τον θν ρυσασθω νυν αυτον ει θελει αυτον ειπεν γαρ οτι θυ ειμι υιοσ D ; Πέποιθεν ἐπὶ τὸν Θεόν· ῥυσάσθω νῦν αὐτόν, εἰ θέλει αὐτόν: εἶπεν γὰρ, ὅτι Θεοῦ εἰμι Υἱός. KJTR, RP ; πέποιθεν ἐπὶ τὸν Θεὸν, ῥυσάσθω νῦν αὐτὸν, εἰ θέλει αὐτόν. εἶπε γὰρ ὅτι, Θεοῦ εἰμι υἱός. ST (substitution)