καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι ἐρεῖτε ὅτι Ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει εὐθὺς δὲ ἀποστελεῖ αὐτούς
Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε, ὅτι ‘Ὁ ˚Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει’, εὐθὺς δὲ ἀποστελεῖ αὐτούς.” SR, WH και εαν τισ υμιν ειπη τι ερειτε οτι ο κσ αυτου χριαν εχει ευθυσ δε αποστελι αυτουσ ℵ ; και εαν τισ υμιν ειπη τι ερειτε οτι ο κσ αυτων χρειαν εχει ευθυσ δε αποστελει αυτουσ B ; και εαν τισ υμιν ειπη τι ερειται οτι ο κσ αυτων χρειαν εχει ευθεωσ δε αποστελλει αυτουσ W ; και εαν τισ υμιν ειπη τι ερειτε οτι ο κσ αυτων χρειαν εχει ευθεωσ δε αποστελλει αυτουσ C ; και αν τισ υμιν ειπη τι ποιειται ερειτε οτι ο κσ αυτων εχει χρειαν και ευθεωσ αποστελει αυτουσ D ; Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε, ὅτι Ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· εὐθέως δὲ ἀποστελεῖ αὐτούς. KJTR, ST ; Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε ὅτι Ὁ κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· εὐθέως δὲ ἀποστέλλει αὐτούς. RP (substitution)